Σαράντα ημέρες συμπληρώνονται την Κυριακή από την είδηση του θανάτου του Μιχάλη Ασλάνη, στις 28 Αυγούστου.
Την ημέρα της κηδείας του, αισθητή ήταν η απουσία της Βίκυς Κουλιανού από το νεκροταφείο της Χαλκίδας, όπου συγγενείς και φίλοι είπαν το τελευταίο αντίο στο σχεδιαστή.
Το μοντέλο μιλώντας για πρώτη φορά για τον χαμό του σχεδιαστή μόδας, είπε: «Έκλαιγα για τρεις μέρες μέσα στο σπίτι. Αισθάνομαι άσχημα που δεν πήγα στην κηδεία, αλλά από την άλλη, αισθάνομαι ότι δεν μπορούσα να πάω. Ήταν επιλογή μου να μην πάω. Δεν είναι ότι δεν χαιρέτησα τον Μιχάλη σε αυτό το ταξίδι που κάνει. Δεν είναι απλά ο Μιχάλης Ασλάνης για μένα. Ήταν όλη μου η ζωή» είπε συντετριμμένη η Βίκυ Κουλιανού στην κάμερα της εκπομπής «Μελέτησέ το».
Και συμπλήρωσε: «μπορεί να μην κάναμε παρέα τα τελευταία χρόνια, γιατί είχε κλειστεί στον εαυτό του, παρέμενε ένα πληγωμένο παιδί και μιλούσε με λίγα άτομα».
Κλείσιμο
Η Βίκυ είχε γνωρίσει τον Μιχάλη σε ηλικία 13 ετών και η συνάντησή τους ήταν καθοριστική για την καριέρα της.
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας