Ελένη Ράντου για τη φωτογραφία της με μπικίνι: Στα 62 μου διαπιστώνω πως ο ηλικιακός ρατσισμός και το κουτσομπολιό παραμένουν στη δεκαετία του '60
Ο άθλος μου δεν είναι το μπικίνι, είναι η ελπίδα που κρατάω μέσα μου ότι ως άνθρωποι εξελισσόμαστε, επισήμανε η ηθοποιός σε μία τοποθέτησή της μέσα από τα social media
Τη δική της απάντηση έδωσε η Ελένη Ράντου μετά τον «θόρυβο» που προκάλεσε μία φωτογραφία της με μαγιό. Η ηθοποιός μοιράστηκε μέσα από τα social media ένα στιγμιότυπο από τις διακοπές της στη Λευκάδα, με την ίδια να απαθανατίζεται, φορώντας μαγιό.
Σε νέα ανάρτησή της στο Facebook, η Ελένη Ράντου θέλησε να κάνει το δικό της σχόλιο για τον συντηρητισμό και τον ηλικιακό ρατσισμό. Η ηθοποιός τόνισε ότι σήμερα η εικόνα μιας μεγαλύτερης γυναίκας με μαγιό αντιμετωπίζεται μέσα από στερεότυπα και μια διάθεση κουτσομπολιού που θυμίζει τη δεκαετία του 1960. Παρόλα αυτά, πρόσθεσε, καθεμία έχει δικαίωμα να φορά ό,τι την κάνει να αισθάνεται άνετα. Στα 62 της, ο δικός της «άθλος» δεν είναι το μπικίνι, αλλά η ελπίδα ότι η κοινωνία εξακολουθεί να εξελίσσεται.
Κάνοντας μία δημόσια τοποθέτηση μέσα από τα social media, η Ελένη Ράντου σημείωσε: «Αν δει κανείς μια αυθόρμητη ανάρτηση μιας 62χρονης στην παραλία με μαγιό, σαν κοινωνικό πείραμα, τα συμπεράσματα που βγάζει για τον συντηρητισμό μας, τον ηλικιακό ρατσισμό (λες και πρέπει μετά τα 50 στη θάλασσα μια γυναίκα να φοράει μπούργκα), για την επιτρεπτή εικόνα μιας γυναίκας όταν δεν είναι πλέον σε ηλικία να πολλαπλασιαστεί, ειλικρινά μου έρχονται γέλια! 2026 έχουμε και το κουτσομπολιό δεν έχει αλλάξει θεματική από το '60! Ακόμα και σήμερα μια γυναίκα οφείλει να βάζει μπικίνι στη θάλασσα μόνο για να προσελκύσει τα αντρικά βλέμματα, μόνο για τη διαιώνιση. Να το κάνει για πάρτη της, γιατί απλά δεν τη νοιάζει, ούτε λόγος! Απανταχού γυναίκες, σε όποια ηλικία, μη μασάτε! Τα ολόσωμα δε στεγνώνουν εύκολα και μένει το νερό στην κοιλιά. Βάλτε ό,τι σας βολεύει. Στα 62 μου ο άθλος μου δεν είναι το μπικίνι. Είναι η ελπίδα που κρατάω μέσα μου ότι ως άνθρωποι εξελισσόμαστε».
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας