Ψυχοθεραπεία ξεκίνησε η Χριστίνα Τσάφου όταν χώρισε, καθώς λίγο μετά το διαζύγιό της έφυγε από τη ζωή και η μητριά της και αισθανόταν πως κατέρρεε.
Η ηθοποιός εξήγησε πως εκείνη την περίοδο ήταν και ο γιος της πολύ μικρός και οι υποχρεώσεις που «έτρεχαν» γύρω της, την έκαναν να νιώθει πως είχε ξεχάσει εντελώς τον εαυτό της. Γι' αυτό και χτύπησε την πόρτα ψυχολόγου, τονίζοντας πως τη βοήθησε να δυναμώσει. Μιλώντας στην εκπομπή «Breakfast@Star», αναφέρθηκε και στη μητρότητα, επισημαίνοντας πως είναι ο πιο δύσκολος ρόλος της ζωής της.
Η Χριστίνα Τσάφου δήλωσε πως κατά την ψυχοθεραπεία μίλησε για πολλά θέματα που δεν περίμενε: «Έγινε όταν χώρισα. Μετά από 24 χρόνια... ήταν μια ζωή. Μετά από λίγους μήνες χάνω τη μητριά μου. Ο γιος μου ήταν σε μία ηλικία δύσκολη, οπότε είχα ξεχάσει τον εαυτό μου και κοιτούσα να τρέξω για τη ζωή και για όλα αυτά που "έτρεχαν". Και είπα να πάω, γιατί είχα αρχίσει και κατέρρεα. Και ένας λόγος πιο σημαντικός ήταν να δυναμώσω, για να μπορέσω να στηρίξω και το παιδί μου και πιστεύω ότι με βοήθησε η ψυχοθεραπεία σε πολλά πράγματα που όταν ξεκίνησα δεν ήξερα ότι θα φτάσουμε», είπε.
Δείτε το βίντεο
Στη συνέχεια, η ηθοποιός απαντώντας στην ερώτηση για την πιο δύσκολη «ταμπέλα» της ζωής της, σημείωσε: «Η πιο δύσκολη "ταμπέλα" της ζωής μου είναι της μητέρας. Γινόμαστε γονείς και δεν ξέρουμε πού πάνε τα τέσσερα. Τώρα οι νέοι ενημερώνονται, το ψάχνουν, ασχολούνται όπως πρέπει. Εμείς ό,τι μας είχαν κάνει και ό,τι ξέραμε και το συνεχίζαμε, που ήταν τα πιο πολλά λάθος».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.