Γεωργία Καλτσή για το ατύχημά της: Λιώναμε, το αυτοκίνητο είχε φτάσει στους 700 βαθμούς, καιγόμουν ζωντανή

Στο ατύχημα που είχε πριν από δέκα χρόνια και την καθήλωσε σε αναπηρικό αμαξίδιο αναφέρθηκε η Γεωργία Καλτσή. Τον Μάρτιο του 2015, το αυτοκίνητο στο οποίο επέβαινε η Παραολυμπιονίκης, εξετράπη της πορείας του, έπεσε πάνω στον τοίχο υποκαταστήματος τράπεζας και τυλίχτηκε στις φλόγες.  Σε συνέντευξη που παραχώρησε  η Γεωργία Καλτσή περιέγραψε όσα βίωσε και εξήγησε ότι «στάθηκε τυχερή μέσα στην ατυχία της».

Όπως είπε, το γεγονός ότι έμεινε παράλυτη τη στιγμή του ατυχήματος την κράτησε σε εγρήγορση ώστε, παρότι καιγόταν ζωντανή, να μη χάσει τις αισθήσεις της και να δώσει πληροφορίες στους διασώστες.

Η Γεωργία Καλτσή ήταν καλεσμένη στην εκπομπή «Η ζωή σου όλη» και τόνισε πως ο λόγος για τον οποίο έχει επιλέξει να μιλάει για το ατύχημά της είναι γιατί θέλει να καταπολεμήσει την άγνοια που υπάρχει γύρω από την αναπηρία. «Μπαίνοντας σε αυτή τη νέα τάξη πραγμάτων, ξεκίνησα τον αθλητισμό, ξεκίνησα να μιλάω για την αναπηρία. Συνειδητοποίησα ότι υπάρχει άγνοια και κόσμος που θέλει να μάθει πράγματα», είπε αρχικά.

Πριν ξεκινήσει να περιγράφει πώς συνέβη το ατύχημα, η Γεωργία Καλτσή διευκρίνισε πως δεν της είναι επώδυνο να μιλάει για όσα έγιναν εκείνη τη νύχτα. «Δεν μου είναι καθόλου δύσκολο να μιλάω για εκείνη τη νύχτα. Πέσαμε σε μία τράπεζα, πήρε φωτιά το αυτοκίνητο, δυστυχώς ήμασταν περίεργα εγκλωβισμένοι και πέρασαν αρκετές ώρες μέχρι να βγούμε. Ήμουν η μόνη που είχα τη συνείδηση και τις αισθήσεις μου, οπότε έδωσα τα στοιχεία του ποιοι είμαστε, πού πηγαίνουμε. Μέχρι που έφτασα στο νοσοκομείο κι εκεί έσβησαν όλα», θυμήθηκε.

Δείτε το βίντεο
Όπως είπε, στάθηκε τυχερή, αφού δεν λιποθύμησε και μπόρεσε να ενημερώσει τους διασώστες για το σημείο του ατυχήματος. «Είχα σπασμένα πνευμόνια, παροχές, τραχειοστομία. Όλη την ώρα γινόταν κάτι: μία με τα εγκαύματα, μία με την παράλυση, μία με τα ζωτικά, μία με την αναπνοή που ήταν και το πιο κύριο. Λιώναμε, επειδή το αυτοκίνητο είχε φτάσει στους 700 βαθμούς. Δεν αισθανόμουν τίποτα. Ήμουν τυχερή μέσα στην ατυχία μου, έγινα επί τόπου ανάπηρη. Αυτό με βοήθησε να μην λιποθυμήσω την ώρα που καιγόμουν ζωντανή και απλώς προσπαθούσα να δώσω τις πληροφορίες και να επικοινωνήσω με τους διασώστες», κατέληξε.