Στη μάχη της εκλιπούσας μητέρας της με το Αλτσχάιμερ αναφέρθηκε η Λένα Διβάνη, αποκαλώντας την ασθένεια «ζωντανό θάνατο», ενώ περιέγραψε μερικές από τις δυσκολίες που βίωσε όσο ζούσε.
Η συγγραφέας μίλησε για την αργή φθορά του αγαπημένου της προσώπου, δηλώνοντας σε συνέντευξη που παραχώρησε την Πέμπτη 11 Σεπτεμβρίου, στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον»: «Είναι πολύ δύσκολη ασθένεια το Αλτσχάιμερ. Είναι ζωντανός θάνατος, βλέπεις έναν άνθρωπο να αποχωρεί, να φεύγει η ψυχή του και να μένει το σώμα, που απλώς είναι ένα κουφάρι ζωντανό, που περπατάει».
Στη συνέχεια, συνέκρινε την ασθένεια και συγκεκριμένα τον άνθρωπο που χάνει τη μνήμη του, με έναν πολίτη που δεν γνωρίζει την ιστορία της χώρας του.
Όπως είπε: «Μου φέρνει στο μυαλό τον άνθρωπο που δεν ξέρει ιστορία. Η μαμά μου ξέχασε την ιστορία της και δεν έμεινε τίποτα από αυτήν. Ήταν μία γυναίκα λαμπερή, έξυπνη, με μπρίο. Έτσι είναι και ο πολίτης που δεν ξέρει την ιστορία της χώρας του. Τον κάνουν ό,τι θέλουν και πηγαίνει με το κύμα. Γι αυτό πρέπει να διαβάζουμε ιστορία».
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας