Ένα μήνυμα προς όλες τις μητέρες θέλησε να στείλει η Ευρυδίκη Βαλαβάνη, δημοσιεύοντας μια φωτογραφία την ώρα που θήλαζε τον νεογέννητο γιο της.
Πριν από λίγες ημέρες, η αθλητικογράφος και ο Γρηγόρης Μόργκαν έγιναν για πρώτη φορά γονείς και από τη Δευτέρα 14 Ιουλίου βρίσκονται στο σπίτι με το μωρό τους. Η Ευρυδίκη Βαλαβάνη εξερευνά τον κόσμο της μητρότητας και ειδικότερα αυτόν του θηλασμού. Αναρτώντας την Πέμπτη 17 Ιουλίου ένα στιγμιότυπο, στο οποίο φαίνεται το βρέφος να ακουμπάει στο στήθος της, η αθλητικογράφος μοιράστηκε ορισμένες σκέψεις της γύρω από την ιδιαίτερη διαδικασία του θηλασμού.
Απευθυνόμενη και σε άλλες μητέρες, που ίσως βρίσκονται στην ίδια φάση ζωής με εκείνη, σημείωσε στη λεζάντα της δημοσίευσής της στο Instagram: «Θηλασμός. Μια λέξη που κουβαλάει μαζί της ένα σωρό συναισθήματα. Σύνδεση, δύναμη, αλλά και πόνο και πολλά δάκρυα. Δεν είναι πάντα “εύκολο” και "δεδομένο" όπως συχνά ακούγεται. Αϋπνία, πληγωμένες θηλές και στιγμές που νιώθεις πως δεν έχεις τίποτα άλλο να δώσεις… αλλά συνεχίζεις. Συνεχίζεις για αυτό το βλέμμα, το χεράκι που ακουμπά πάνω σου και αυτό το μαγικό δέσιμο που χτίζεται μέρα με τη μέρα».
Έπειτα, πρόσθεσε για τις γυναίκες εκείνες, που αποφασίζουν να διακόψουν τον θηλασμό: «Από την άλλη να σου πω και κάτι; Αν τελικά δεν τα καταφέρεις, αν πονάς, αν δεν έχεις γάλα, αν δεν θέλεις… δεν πειράζει. Δεν σε κάνει λιγότερο καλή μαμά. Το μωρό σου χρειάζεται εσένα, τη φροντίδα σου και την αγκαλιά σου. Το πώς θα το ταΐσεις δεν ορίζει την αγάπη σου. Αν είσαι μαμά που θηλάζει: σε νιώθω απόλυτα. Αν είσαι μαμά που προσπαθείς: είσαι δυνατή. Αν είσαι μαμά που αποφάσισες αλλιώς: είσαι εξίσου υπέροχη».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.