Στην προσωπική της ζωή και στο γεγονός, πως δεν έχει συμβιώσει ποτέ με ένα άλλο πρόσωπο, αναφέρθηκε η Τζένη Διαγούπη, με την ηθοποιό να εξηγεί τον λόγο που κράτησε τη συγκεκριμένη στάση. Καλεσμένη το βράδυ της Παρασκευής 9 Μαΐου, στην εκπομπή «Καλύτερα Αργά», μίλησε μεταξύ άλλων για τις σκέψεις της σχετικά με το ζήτημα της υιοθεσίας ενός παιδιού.
Αρχικά, για το κομμάτι της συμβίωσης, η ηθοποιός εξήγησε πως παρά την προτροπή των φίλων της, εκείνη αποφάσισε ότι προτιμάει να ζει μόνη της. Σε κάθε περίπτωση, δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο μεγαλώνοντας να έχει ένα πρόσωπο στο πλευρό της και να συγκατοικήσουν: «Δεν έχω συμβιώσει ποτέ με κανέναν. Είπα "δεν θα πάρω". Οι φίλοι μου λένε, ότι όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος είναι καλό να έχει έναν άνθρωπο δίπλα του. Θα δούμε, πως θα εξελιχθεί αυτό. Γι αυτό θέλει σκέψη το να αποφασίσεις κατά πόσο θέλεις να κάνεις ένα παιδί, πρέπει να δεις πόσο έτοιμη είσαι...».
Δείτε το βίντεο
Σχετικά με την υιοθεσία, η ηθοποιός σημείωσε πως στο παρελθόν είχε σκεφτεί να κινήσει σχετικές διαδικασίες για την απόκτηση ενός παιδιού. Όπως είπε, ενδέχεται στο μέλλον να τολμήσει αυτό το βήμα, καθώς έχει πολύ καλή σχέση με τα παιδιά: «Το έχω σκεφτεί και παλιότερα τώρα το να υιοθετήσω ένα παιδί, δεν ξέρω τώρα αν μπορώ να το πράξω, είναι και λίγο δύσκολες οι συνθήκες. Θα ήθελα πολύ αν μπορέσω. Δεν το έχω ψάξει ακόμη. Σκέφτομαι, ότι ίσως το τολμήσω. Έχω πολύ καλή σχέση με τα παιδιά, με αγαπάνε. Το βλέπω αυτό και στα ανίψια μου. Νομίζω, πως θα τα κατάφερνα».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.