Η Ευδοκία Ρουμελιώτημίλησε για την προσωπική και επαγγελματική της ζωή. Η ηθοποιός έδωσε συνέντευξη στην ραδιοφωνική εκπομπή του Γιώργου Κουβαρά και αναφέρθηκε στην εμπειρία της ως μητέρα, παραδεχόμενη πως νιώθει ενοχές και θεωρεί τον εαυτό της υπερπροστατευτική. Τόνισε τη στενή σχέση που έχει με τα παιδιά του συζύγου της από τον πρώτο του γάμο, ενώ αναφέρθηκε και στον 10χρονο γιο τους, λέγοντας πως τον έχει υπερπροστατεύσει, καθώς δεν έχει άλλη μητρική φιγούρα.
«Δεν θεωρώ ότι είμαι καλή μαμά, είμαι πολύ ενοχική. Νομίζω ότι είμαι υπερβολικά προστατευτική και έχω κάνει κακό στα παιδιά. Ευτυχώς, ο άντρας μου είναι πολύ ισορροπημένος. Ο σύζυγός μου έχει ακόμη 2 παιδιά από τον πρώτο του γάμο, έχουμε πολύ στενή σχέση. Ο ένας ήταν 4 και ο άλλος 6, τους λατρεύω. Ευτυχώς είχαν και τη μαμά τους, οπότε κρατήθηκε η ισορροπία», είπε χαρακτηριστικά.
Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Εγώ ήμουν υπερπροστατευτική. Ο Δημήτρης, ο μικρός μας, είναι πιο άτυχος, δεν έχει άλλη μαμά από πίσω. Ο γιος μας είναι 10 ετών. Ευτυχώς έχει τα αδέλφια του. Είμαι φοβισμένη μαμά θα έλεγα».
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-d848zoh29hep)
Παράλληλα, εξέφρασε την απροθυμία της απέναντι στην προβολή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποκαλύπτοντας πως της ζητήθηκε από το θέατρο να δημιουργήσει λογαριασμό στο Instagram, κάτι που την πίεσε, καθώς έπρεπε να ασχολείται με την απόκτηση followers και τη δημοσίευση φωτογραφιών.
«Δεν με ενδιαφέρει καθόλου η προβολή και η έκθεση. Τρόμαξα όταν πριν 4-5 χρόνια μου είπαν από το θέατρο ότι πρέπει να φτιάξω Instagram. Μπήκα σε μια ιστορία ότι πρέπει να έχω followers και να ανεβάζω φωτογραφίες», είπε κλείνοντας.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.