Ο Στέφανος Κορκολής μίλησε για τη χρονιά που πέρασε, περιγράφοντας την ως ένα έτος με καλές και δύσκολες στιγμές, καθώς ακόμα θρηνεί την απώλεια του θείου του, Μίμη Πλέσσα. Ο μουσικός διευκρίνισε επίσης, ότι δεν θα μπορούσε να είναι κριτής σε ριάλιτι, ενώ αναφέρθηκε και στη Eurovision.
Μιλώντας στην κάμερα της εκπομπής «Πρωινό» το πρωί της 16ης Ιανουαρίου, δήλωσε αρχικά πως η ζωή περιέχει καλές και κακές στιγμές. «Το 2024 είχε μέτριες, καλές και κακές στιγμές, όλα μαζί. Αυτό είναι η ζωή. Κάποιοι άνθρωποι που έφυγαν όπως ο Μίμης Πλέσσας που ήταν και θείος μου. Δεν θα μπορούσα να είμαι κριτής σε ένα ριάλιτι, δεν μου αρέσει να διαλύω όνειρα. Δεν ασχολούμαι με τα social media. Ο Χρήστος Μάστορας είναι υπερταλαντούχος», είπε χαρακτηριστικά.
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-d73f2fjcmeld)
Στη συνέχεια, είπε πως δεν θέλει να καταστρέφει όνειρα κι έτσι δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι κριτής σε κάποιο ριάλιτι. Για τη Eurovision, δήλωσε ότι, παρότι σέβεται τον θεσμό, δεν τον αφορά καλλιτεχνικά και δεν θα συμμετείχε ή θα έγραφε για αυτόν. «Δεν έχω ιδέα από Eurovision και φυσικά δεν θα πήγαινα. Είναι ένας θεσμός που τον σέβομαι, αλλά δεν με αφορά καλλιτεχνικά. Δεν θα μπορούσα ποτέ να γράψω κάτι για τον συγκεκριμένο διαγωνισμό», σημείωσε. Τέλος, ο Στέφανος Κορκολής τόνισε τη σημασία να δίνονται ευκαιρίες σε νέους καλλιτέχνες, ώστε να προβληθεί η δουλειά τους, αν και θεωρεί πως ο διαγωνισμός δεν καθορίζει το μέλλον της χώρας. «Το να δίνουμε ευκαιρίες σε νέους ανθρώπους είναι θεμιτό και καλό. Δεν είναι ένας διαγωνισμός που θα κρίνει το μέλλον της χώρας μας. Να δώσουμε ευκαιρίες σε νέα παιδιά, να ακουστεί η δουλειά τους», είπε κλείνοντας.
Από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έως τα δίκτυα ενέργειας, ο χαλκός αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα οικονομία. Η αναγνώριση των Σκουριών ως Στρατηγικού Έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει τη δυνατότητα της Ελλάδας να συμμετέχει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή προσπάθεια εξασφάλισης κρίσιμων πρώτων υλών.
Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα για τη μόδα του μέλλοντος ίσως να μην είναι τι θα φοράμε, όσο τι θα θεωρούμε τότε ως αυτονόητο. Οι αλλαγές που ξεκινούν σήμερα δείχνουν ότι οδεύουμε προς έναν κόσμο όπου η αξία, η διάρκεια και η τεχνολογία θα επαναπροσδιορίσουν τη σχέση μας με τα ρούχα.