Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Ένιωθα πως οποιαδήποτε δυσκολία, οποιαδήποτε έκθεση των ανασφαλειών που έχω, θα άξιζε τον κόπο».
Αναφορικά με τον ρόλο της, εξήγησε πως της προσέφερε μια «ελευθερία». «Υπήρχε μια απίστευτα απελευθερωτική πτυχή στο να μπεις σε αυτό το πραγματικά ευάλωτο, εκτεθειμένο μέρος, συναισθηματικά και σωματικά. Η ταινία μου έδωσε την ευκαιρία να δω πού είναι το εγώ μου, πού έδινα όλη μου τη δύναμη και με ώθησε να είμαι λίγο πιο ευγενική με τον εαυτό μου και να τον αποδέχομαι όπως είναι», εξήγησε.
Αν μπορούσαμε να ανοίξουμε ένα παράθυρο και να κοιτάξουμε τον κόσμο εκεί γύρω στο 2050, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα βλέπαμε έναν πλανήτη αγνώριστο, αλλά έναν κόσμο που θα έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.