Η Κατερίνα Τσάβαλου αναφέρθηκε στo κίνημα του ΜeΤoo και όσα έφερε στο φως στον καλλιτεχνικό χώρο, καθώς και στις προσωπικές τις εμπειρίες από κακοποιητικές συμπεριφορές στον εργασιακό χώρο.
Σε ερώτηση για το αν πίστευε ότι υπήρχε όλο αυτό, η ηθοποιός απάντησε στη συνέντευξή της στην εφημερίδα «On Time»: «Υπήρχε όλο αυτό, κάποια τα ξέραμε, κάποια δεν τα γνωρίζαμε, τα είχαμε ακούσει. Όμως και στην προηγούμενη γενιά των ηθοποιών συνέβαιναν, όπου τότε πολλές φορές ο σκηνοθέτης σού πετούσε το παπούτσι του πάνω στη σκηνή ή σου πέταγε ένα τασάκι. Υπήρχε βία και μιλούσαν πολύ άσχημα, το έχω ζήσει αυτό. Θεωρούσαμε ότι, αν οι σκηνοθέτες δεν σ’ το κάνουν αυτό, δεν κάνεις τέχνη. Έτυχαν πολλοί που μας έβριζαν τότε, εγώ έχω ζήσει καταστάσεις τέτοιες με όλο το θίασο κι όχι μόνο σε μένα προσωπικά. Θεωρούσαμε ότι έτσι έπρεπε να γίνει, να είναι ο άλλος αγενής, να κάνει διάφορα».
Στη συνέχεια, πρόσθεσε: «Όσο για το metoo, είναι ένα βήμα πολύ ισχυρότερο, αλλά εκεί πάμε και σε άλλα μονοπάτια. Εγώ δεν έχω ζήσει κάτι ανάλογο πέρα από κάποιες παρενοχλήσεις. Εύχομαι, τώρα, σε αυτές τις γενιές να είναι καλύτερα τα πράγματα. Δεν ξέρω τι μπορεί να γίνει. Δεν είμαι ούτε απαισιόδοξη αλλά ούτε κι αισιόδοξη. Απλά, εύχομαι τα πράγματα να γίνουν καλύτερα γιατί κάνουμε μια δουλειά που πραγματικά είναι ωραία, γιατί λες «πάω να παίξω» και δεν λες «πάω να δουλέψω». Κι από την άλλη υπάρχει και η ανασφάλεια, ότι δυο φορές το χρόνο ψάχνουμε για δουλειά. Οπότε γιατί, όσο δουλεύεις, να μην περνάς καλά; Εκεί καταλήγω». Για το αν βίωσε ποτέ έντονη κακοποιητική συμπεριφορά στο θέατρο, η Κατερίνα Τσάβαλου είπε: «Πολύ! Στη δική μας γενιά των ηθοποιών ήταν κάτι φυσιολογικό, οπότε φαντάσου και για την προηγούμενη γενιά, δηλαδή, αν ο άλλος δεν σε έκανε σκουπίδι, δεν ησύχαζε. Εμείς τα ζήσαμε όλα αυτά».
Ενώ, για το αν έπεσε θύμα σεξουαλικής παρενόχλησης στο εργασιακό περιβάλλον, απάντησε: «Έχω βιώσει αλλά δεν μίλησα γι’ αυτό. Το είχα λύσει τότε, οπότε δεν υπάρχει λόγος να το λέω τώρα».
Με στρατηγικό όραμα και σταθερά ανοδική πορεία, ο Όμιλος Revoil κινείται ταυτόχρονα σε τρεις διαφορετικούς αλλά συμπληρωματικούς άξονες που έχουν ως κοινό σημείο αναφοράς την ενέργεια.
Η αυτοκίνηση αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Όμως η μεγαλύτερη επανάσταση δεν είναι ένα καλύτερο αυτοκίνητο αλλά ένας κόσμος που το χρειάζεται λιγότερο. Και εντελώς διαφορετικό.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.