Ο Γρηγόρης Βαλτινόςέδωσε συνέντευξη και μίλησε για τα παιδικά του χρόνια, αλλά και την πορεία του στον χώρο της υποκριτικής.
Ο ηθοποιός βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Στούντιο 4» και αρχικά, ανέφερε: «Ήμουν μοναχογιός για 15 χρόνια. Μετά γεννήθηκε ο αδερφός μου και τον μεγάλωσα εγώ. Έκανα πρόβα για τα δικά μου παιδιά κι όταν γεννήθηκαν, ένιωσα ότι το ξέρω το αντικείμενο».
Στη συνέχεια, μίλησε για την απόφασή του να ασχοληθεί με την υποκριτική και τη στήριξη της μητέρας του. «Η μαμά μου με πίστεψε από την πρώτη στιγμή, όταν της είπα ότι θέλω να γίνω ηθοποιός», είπε.
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-d4kjmsqh8hdt)
Πρόσθεσε επίσης: «Συνωμοτήσαμε κόλας, επειδή τότε ήταν ταμπού να γίνεις ηθοποιός. Δεν είναι επάγγελμα αυτό, είναι χόμπι. Επάγγελμα γίνεται στην πορεία, αν πετύχει. Είσαι ευλογημένος αν μπορείς να ζήσεις από αυτό».
Ο Γρηγόρης Βαλτινός εξήγησε επιπλέον, πως παρά την επιτυχημένη του πορεία, νιώθει ακόμα καμιά φορά πως δεν έχει αυτοπεποίθηση στη σκηνή.
«Δεν έχω ακόμα αυτοπεποίθηση, έχω αυτοπεποίθηση για αυτά που έχω κατακτήσει. Ξεκινάμε σαν άγραφο χαρτί στο θέατρο, δεν ξέρεις τι θα σου βγει. Κάθε φορά που ξεκινάω έναν ρόλο, νομίζω ότι δεν θα τα καταφέρω, ότι δεν ξέρω να παίζω, ότι θα ντροπιαστώ, θα καταλάβουν ότι δεν γνωρίζω καλά την τέχνη μου, ότι "φίλε, δεν κάνεις, μας κορόιδευες τόσα χρόνια". Πάντα πιστεύω ότι δεν θα μπορέσω να μάθω το κείμενο, ότι δεν θα μπορέσω να αποδώσω τον ρόλο. Πάντα πιστεύω ότι δεν έχω εξελιχθεί», αποκάλυψε.
Glomex Player(40599w16ki4e70hs, v-d4kjrkl34ro9)
Κλείσιμο
Τέλος, μίλησε για την απουσία του πατέρα του. «Ένιωθα ότι μου λείπει ένα κομμάτι από την αγάπη, το μισό, το άλλο μισό ήταν τόσο μεγάλο που δεν ένιωσα πραγματικά την έλλειψή του. Θα σας πω μια μεγάλη αλήθεια. Όταν κάτι σου λείπει εντελώς, όταν δεν το έχεις γνωρίσει ποτέ, δεν ξέρεις ότι σου λείπει. Είχα κάποια επαφή μαζί του αργότερα. Έχω αδέρφια από τον πατέρα μου και νιώθουμε πολύ αδέρφια, νιώθω ότι έχω και εγώ ρίζες», εξήγησε.
Τέλος, είπε: «Πάντα ήμουν πιο ώριμος από την ηλικία μου, είχα κατανοήσει κάποια πράγματα, είχα κατανοήσει αυτή τη γενιά που γεννήθηκε φτωχή».
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας