Η Λάουρα Νάργες και ο Χρήστος Σαντικάι γιόρτασαν τρία χρόνια κοινής πορείας και η ραδιοφωνική παραγωγός έκανε μια σχετική ανάρτηση στο Instagram προφίλ της.
Ανάρτησε κοινά στιγμιότυπα με τον τραγουδιστή και στη λεζάντα έγραψε για όσα συνέβησαν αυτά τα χρόνια και κυρίως την απόκτηση του γιου τους. Ανάμεσα στις φωτογραφίες που ανέβασε, διάλεξε και μια από το παρελθόν όταν, είχαν πρωτογνωρίσει ο ένας τον άλλο.
Μεταξύ άλλων, η Λάουρα Νάργες ανέφερε ότι «ο Χρήστος το έβλεπε από μικρός ότι μία μέρα θα είμαστε μαζί, εγώ πάλι είχα ένα άγχος όταν ήρθε η στιγμή μας να ρισκάρω μία φιλία».
Πιο αναλυτικά, το μεσημέρι της Δευτέρας 1η Ιουλίου, η Λάουρα Νάργες έγραψε:
Κλείσιμο
«Σήμερα κλείνουμε τρία χρόνια κοινής πορείας. Μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια αποκτήσαμε το πιο γλυκό, τρυφερό και αστείο πλάσμα-μπαλαδόρο-χορευτή, τον σχεδόν 2χρονο μας Αλέξανδρο, τον Cookie και την Sisi (την υιοθέτησε ο Χρήστος από την εποχή του single life μου). Ο Χρήστος το έβλεπε από μικρός ότι μία μέρα θα είμαστε μαζί (what?!), εγώ πάλι είχα ένα άγχος όταν ήρθε η στιγμή μας να ρισκάρω μία φιλία. Ωστόσο βγήκαμε κερδισμένοι. Στα πάνω και στα κάτω μαζί, στα εύκολα και στα δύσκολα μαζί, φροντίζοντας την οικογένεια μας που αποτελεί νούμερο 1 προτεραιότητα ότι και να λένε, όσο και να θέλουν να κυνηγάμε απλώς μία "καριέρα". Ακόμα και εκεί ωστόσο, στηρίζουμε ο ένας τον άλλων για να κάνουμε παρέα τα όνειρα μας πραγματικότητα και να χτίσουμε την όποια διαθήκη για τα παιδιά μας. Σ´αγαπάω πάρα πολύ καλλιτέχνη της ζωής μου».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.