Ο ηθοποιός ήταν καλεσμένος στο πλατό της εκπομπής «Πρωίαν σε είδον» την Πέμπτη 4 Απριλίου.
Αρχικά, για τα παιδικά του χρόνια περιέγραψε: «Μικρός ήμουν θυμωμένος με τη ζωή, με τον κόσμο. Ήμουν νευρόσπαστο, μου έφταιγαν τα πάντα. Ενώ μεγάλωσα με πολλή αγάπη... κοίταξε αυτή η κόντρα μπορεί να με έκανε έτσι γιατί ήμουν πολύ κακομαθημένος, ήμουν το τελευταίο παιδί στην οικογένεια. Γεννήθηκα βασιλιάς. Ήμουν κ***παιδο. Ήμουν από το χωριό Αρσινόη. Ωραίο χωριό, στην αρχαία Μεσσήνη».
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-d0b7gi1ho2ox)
Στη συνέχεια, για τα αδέλφια του είπε: «Ήμασταν 5 αδέλφια. Εγώ ήμουν ο μικρότερος. Η αδελφή μου, που έχει φύγει τώρα από τη ζωή, είχε σύνδρομο Down και πήρα πολλή αγάπη, πολλή αγάπη».
Ο Γιώργος Γιαννόπουλος συνέχισε: «Ήταν λογικό να είμαι ο αδερφός της ανάπηρης, αλλά το χωριό την είχε αποδεχτεί. Πήγαινε κάθε μέρα από το ένα σπίτι στο άλλο. Μου έλεγε η μάνα μου κάθε απόγευμα προς το βράδυ "πήγαινε να ψάξεις την Αγγέλω μας να τη βρεις". Κάθε φορά ήταν χωμένη σε ένα σπίτι. Ήταν πολύ αγαπημένη, όλο το χωριό την αγαπούσε. Αλλά δεν παύει να είχαμε το στίγμα, υπήρχε. Μετά το μειονέκτημα το έκανα πλεονέκτημα… Όταν μέναμε μαζί στην Αθήνα, την πήγαινα στις καφετέριες της Ηλιούπολης και την γύρναγα από εδώ κι εκεί… Δεν κώλ**α με τίποτα».
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας