Ο Θοδωρής Ρωμανίδης μίλησε για τον Μάρκο Σεφερλή, με τον οποίο και συνεργάστηκαν πολλά χρόνια, αλλά και τον λόγο που αποφάσισε να διακόψει τη συνεργασία τους.
Στη συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα Espresso, είπε: «Η συνεργασία μας ήταν τυχαία. Είναι αυτό που λέω: τη σωστή στιγμή να είσαι στο σωστό μέρος και να δεις τον σωστό άνθρωπο. Έτσι λοιπόν, όταν ο Μάρκος έκανε τον Ηλία του 16ου στο θέατρο Μινώα, από τύχη μας σύστησε ένας κοινός γνωστός και «δέσαμε». Και ξέρετε γιατί; Γιατί εκτίμησε ότι πήγα να παίξω έναν ρολάκο μισή σελίδα, που δεν ήθελε κανείς να παίξει. Εγώ, όμως, το δέχτηκα γιατί εμένα με ενδιαφέρει η συμμετοχή και όχι η ποσότητα. Εννοείται ότι όσο μεγαλύτερη ην συμμετοχή τόσο μεγαλύτερη η χαρά, αλλά δεν είναι το παν για εμένα. Έτσι λοιπόν γνωριστήκαμε κι έμεινα με κάποια διαλείμματα, 16 χρόνια δίπλα του. Μία εξαίρετη συνεργασία, που μόνο καλό μου έκανε. Έμαθα δίπλα του την κωμωδία όσο μπορείς να πεις ότι τη μαθαίνεις. Τους κώδικές της, όμως, μου τους δίδαξε και θα τον ευχαριστώ αιωνίως για αυτό».
Όταν ρωτήθηκε «ήταν επιλογή σας να σταματήσετε να συνεργάζεστε;», ο Θοδωρής Ρωμανίδης απάντησε:
«Ναι, επιλογή μου. Δεν άντεχα άλλο. Οι παραστάσεις του Μάρκου, όπως έχω πει, είναι με τρελές απαιτήσεις. Δεν άντεχα άλλο σωματικά βασικά, αλλά ήθελα και περισσότερο χρόνο για τη φαμίλιά μου. Έρχονταν τα παιδιά από τις ΗΠΑ, όπου ζουν, μαζί με τα εγγόνια και εγώ τα έβλεπα ελάχιστα. Επίσης, δεν μπορούσα να κάνω κι άλλα πράγματα, όπως τηλεόραση ή κινηματογράφο. Φεύγαμε για μεγάλες περιοδείες. Λείπαμε μεγάλα διαστήματα. Έτσι πήρα την απόφαση να διαζευχτούμε».
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας
