Για τη Λάουρα Νάργες, το παιδί τους και το αν έχειθ δεχθεί ρατσισμό για την καταγωγή του, μίλησε ο Χρήστος Σαντικάι στην κάμερα του «Mega Καλημέρα».
Όσον αφορά τα ρατσιστικά σχόλια που μπορεί να του έχουν κάνει, από τη στιγμή που έγινε γνωστός τραγουδσιτής, είπε: «Αν κάποιος έχει πει "πω πω, τον Αλβανό" δεν το έχω εισπράξει. για να μπορέσω να το αναπαράγω ξανά, Γελάω με αυτά τα πράγματα δεν τα παίρνω σοβαρά. Να κάτσω να σκεφτώ γιατί είμαι Αλβανός; Είναι λίγο αστείο».
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-cwt9ddmifuip)
Για την πατρότητα, σχολίασε: «Αλλάζω τις πάνες του παιδιού μου. Δηλώνω "μουσικός χαζομπαμπάς". Ο γιος μου μπορεί να πει έμενα "μαμά" και τη Λάουρα "μπαμπά". Η Λάουρα του μιλάει μόνο γερμανικά κι εγώ ελληνικά. Είμαι ερωτευμένος με τον γιο μου. Δεν μπορώ να σας πω αν θα παντρευτώ γιατί μπορεί να προδοθώ».
Ο τραγουδιστής συνέχισε, λέγοντας: «Η Λάουρα είναι Γερμανίδα μάνα. Δεν υπάρχει υγιές ζευγάρι που να μην έχει περάσει κρίσεις στη σχέση του. Θέλω η Λάουρα να είναι όπως Θέλει η ίδια, θα είμαι πάντα δίπλα της. Θα ήθελα μία κόρη. Αν είμαι τώρα χαζομπαμπάς με τον γιο μου, αν έρθει η κόρη θα είμαι βλάκας, εντελώς».
Αναφερόμενος σε μια συγκινητική στιγμή της καριέρας του ήταν, όπως είπε «όταν μου έδωσε ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος μία επιστολή και ένιωσα τον Θεό πιο κοντά μου».
Τέλος, ο Χρήστος Σαντικάι τόνισε ότι: «Όταν ήμουν έφηβος με ενοχλούσε που με είχαν ταυτίσει με τους εκκλησιαστικούς ύμνους που τραγουδούσα».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.