Για την απόφασή της να μετακομίσει μόνιμα στην Ελλάδα, μίλησε η Μαίρη Βιτινάρος σε συνέντευξη που παραχώρησε το πρωί της Μεγάλης Τετάρτης.
Το μοντέλο με καταγωγή από την Αυστραλία, βρέθηκε καλεσμένο στην εκπομπή «Το Πρωινό» και αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στη συμμετοχή της στο GNTM, ενώ σχολίασε και τους άνδρες στη δεύτερη πατρίδα της, Ελλάδα.
Πιο συγκεκριμένα, στην ερώτηση του Γιώργου Λιάγκα, για το ποιους θεωρεί πιο ωραίους άντρες, η Μαίρη Βιτινάρος είπε: «Δύσκολη ερώτηση. Νομίζω ότι στην Ελλάδα όλοι οι άντρες είναι ωραίοι, κούκλοι».
«Θέλω ο άντρας να είναι ευγενικός, ειλικρινής και να έχει χιούμορ γιατί έτσι είμαι και εγώ στην προσωπική μου ζωή» πρόσθεσε.
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-cruo18a1pu49)
Στην πορεία της συνέντευξής της, επισήμανε ότι: «Εγώ γεννήθηκα στη Μελβούρνη της Αυστραλίας. Ο πατέρας μου είναι Έλληνας, αλλά γεννήθηκε στην Αυστραλία και η μητέρα μου Ιταλίδα, αλλά γεννήθηκε και αυτή στην Αυστραλία. Είμαι Ελληνίδα τρίτης γενιάς».
«Στο σπίτι μιλούσαμε αγγλικά, εγώ πήγα σε ελληνικό σχολείο και ήξερα μόνο τα βασικά. Όταν ήρθα εδώ δε μπορούσα να κουβεντιάσω καθόλου. Τώρα έμαθα. Πρώτη φορά ήρθα στην Ελλάδα για διακοπές 24 χρονών. Είμαι από την Καλαμάτα. Έμενα για 7 χρόνια στην Αμερική και δούλευα εκεί. Ήρθα στην Ελλάδα για το GNTM, αλλά τώρα αποφάσισα να μείνω εδώ. Νιώθω πάρα πολύ όμορφα εδώ, έχετε ωραία ζωή. Οι Έλληνες ξέρουν να ζουν, έχουν ισορροπία στη ζωή τους. Στην Αυστραλία και στην Αμερική είναι πάρα πολύ στο τρέξιμο. Δουλεύουν πάρα πολύ, εδώ υπάρχει ιστορία. Οι Έλληνες είναι ζεστοί άνθρωποι. Πας για καφέ, ο τρόπος, η κουλτούρα, το φαγητό. Είσαι κοντά στις παραλίες… Η Ελλάδα βολεύει, μπορείς να πας παντού» είπε τέλος.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.