Κόουλ Σπράους: «Η μητέρα μας είναι το πιο ανεύθυνο άτομο, ξόδεψε όλα τα λεφτά από τις παιδικές σειρές»
«Εκείνη "έσπρωξε" εμένα και τον αδερφό μου στην υποκριτική από 8 μηνών, επειδή χρειαζόμασταν χρήματα» είπε ο ηθοποιός
Ο Κόουλ Σπράους και ο αδερφός του, Ντίλαν, είναι από τα διασημότερα δίδυμα της αμερικανικής τηλεόρασης, με σειρές που έκαναν μεγάλη επιτυχία, όπως το «Ζακ και Κόντι» από το Disney Channel.
Οι δυο τους συμμετείχαν σε πολλές σειρές και σύμφωνα με τα όσα είπε ο Κόουλ σε podcast, δεν ήταν κάτι που έκαναν με τη θέλησή τους.
Βρέθηκε καλεσμένος στο «Call Her Daddy» και αποκάλυψε ότι τόσο εκείνος όσο και ο αδερφός του δέχτηκαν μεγάλη πίεση στην παιδική τους ηλικία από τους γονείς τους, για να συμμετέχουν σε διάφορα πρότζεκτ, προκειμένου να εξασφαλίσουν οικονομική σταθερότητα.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι περιέγραψε τη μητέρα του ως «οικονομικά την πιο ανεύθυνη γυναίκα που υπήρξε ποτέ» λόγω προβλημάτων ψυχικής υγείας και εθισμού.
Cole Sprouse reveals his 'financially irresponsible' mom 'forced' him and twin Dylan into child acting https://t.co/sDuIV6L84j
Παρόλο που ο πατέρας τους απέκτησε τελικά την πλήρη κηδεμονία των αγοριών όταν ήταν δέκα ετών, η μητέρα τους είχε ήδη ξοδέψει τα κέρδη τους από την αρχή της καριέρας τους.
«Ο αδελφός μου και εγώ μπήκαμε στην υποκριτική όταν ήμασταν 8 μηνών από τη μητέρα μας επειδή χρειαζόμασταν χρήματα. Ποτέ δεν πήρα την απόφαση να ασχοληθώ με τις τέχνες ή την υποκριτική συγκεκριμένα. Και έτσι δεν ήταν ποτέ πραγματικά το πάθος μου» είπε ο 30χρονος σήμερα Κόουλ Σπράους. Όμως στη συνέχεια, παραδέχτηκε ότι αν γυρνούσε τον χρόνο πίσω θα το έκανε ξανά. «Όταν ο αδελφός μου και εγώ φτάσαμε στο Disney Channel, ήμασταν καλά. Ήταν ένα τεράστιο δώρο για εμάς. Ήταν, από πολλές απόψεις, μια εκπομπή που μας έσωζε τη ζωή. Μας παρείχε μια σταθερότητα, συνέπεια και ρουτίνα που πραγματικά χρειαζόμασταν ο αδελφός μου και εγώ εκείνη την εποχή» συνέχισε.
«Νομίζω ότι υπάρχουν δύο τύποι παιδιών μέσα στη βιομηχανία. Υπάρχουν τα "παιδιά του θεάτρου" που επιλέγουν να το κάνουν και μετά υπάρχουν τα παιδιά της εργατικής τάξης. Στην περίπτωσή μας τουλάχιστον... Εννοώ ότι ξεκίνησε, πραγματικά, ως μέσο για να βάλουν ψωμί στο τραπέζι» ανέφερε στην πορεία.
«Ξέρω ότι υπάρχει σίγουρα δυσαρέσκεια. Υπάρχουν σίγουρα κάποια πράγματα που πρέπει να επεξεργαστώ, αλλά όχι. Αν μου δινόταν ξανά η ίδια επιλογή, μάλλον θα το έκανα ξανά» είπε τέλος.
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας
