Ειρήνη Νικολοπούλου: Πέρασα μια τροπική ασθένεια από ένα κουνούπι, έγινε μέχρι και χειρουργείο
Η δημοσιογράφος μίλησε για την καριέρα της και την οικογένειά της
Για την περιπέτεια με την υγεία της, την καριέρα της στη δημοσιογραφία αλλά και την οικογένειά της μίλησε σε συνέντευξή της ηΕιρήνη Νικολοπούλου.
-Μητέρα, σύζυγος και μια μεγάλη καριέρα. Τελικά συνδυάζονται όλα αυτά ή κάτι μένει πίσω; Μετά από την αποχή τόσων χρόνων από την τηλεόραση, νομίζω έχω ρεφάρει. Έχω προσφέρει και στην οικογένεια και στην καριέρα. Πρέπει όλοι να είναι ευχαριστημένοι. Το να μεγαλώνεις ένα παιδί, είναι η ύψιστη και μέγιστη προτεραιότητα και απαιτεί μεγάλη συμμετοχή της μάνας.
-Ποια είναι η πιο ασφαλής σας αγκαλιά; Να είμαι στην Κρήτη με την οικογένειά μου. Η Κρήτη είναι η αγάπη μου, ανοίγει η καρδιά μου σ’ αυτόν τον τόπο.
-Ποια ήταν η πιο δύσκολη στιγμή της ζωής σας; Νιώσατε ποτέ ότι δεν μπορείτε να διαχειριστείτε μια κατάσταση; Έχω αντιμετωπίσει ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας. Είχα περάσει μια τροπική ασθένεια, από ένα κουνούπι που με τσίμπησε, αλλά επειδή δεν το είχαν διαγνώσει κι έγιναν όλα τα αντίθετα, πέρασα δύσκολα. Μέχρι και χειρουργείο έγινε, χωρίς να χρειάζεται. Έγιναν τρελά πράγματα.
-Έχετε όμως κι ένα αυτοάνοσο. Σας ταλαιπωρεί; Όντως έχω ένα αυτοάνοσο, το οποίο ευτυχώς ήταν άπαξ και το έχω υπό έλεγχο. Πέρασα ρευματοειδή πολυμυαλγία. Το γνωρίζω και ζω μ’ αυτό. Όταν δω ότι πάει να υποτροπιάσει, γνωρίζω τι να κάνω. Μ’ έχει βοηθήσει πολύ και το Pilates.
-Βάλτε μου έναν τίτλο για τη ζωή σας… «Αγαπώ τη ζωή ό,τι κι αν έφερε…», είπε η δημοσιογράφος στο περιοδικό «Λοιπόν».
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας