Το μεσημέρι της Πέμπτης (21/10), με αφορμή το θέμα για τα μοντέλα της Victoria’s Secretκαι τις εξαντλητικές τους δίαιτες με σκοπό να διατηρούν το σωματικό τους βάρος χαμηλό, αλλά και κάποια πράγματα που είπε ο διατροφολόγος της εκπομπής, η Ελένη Μενεγάκη τοποθετήθηκε επί του θέματος.
«Έχω προσέξει ότι αν ο άλλος που είμαστε μαζί τρώει, είναι δύσκολο να μην κάνεις ατασθαλία. Είναι δύσκολο ο ένας να τρώει στο ζευγάρι και ο άλλος να πρέπει να τρώει σαλάτες και πρωτεΐνες», τόνισε η όμορφη παρουσιάστρια και πρόσθεσε:
«Το ίδιο κορμί με το ίδιο ύψος έχει άλλες ανάγκες και στρώνει αλλιώς, αναλόγως την ηλικία».
Δείτε το σχετικό απόσπασμα από την εκπομπή «Ελένη»:
Έπειτα, έκανε μία αποκάλυψη σχετικά με το πώς η κακή της ψυχολογία επηρεάζει το σωματικό της βάρος.
«Πριν 25 χρόνια ήμουν 56-57 κιλά, αδύνατη, αλλά φυσιολογική. Τώρα, σε φάση πριν δέκα χρόνια είχα μία στεναχώρια και είχα φτάσει τα 57 κιλά, ήμουν άρρωστη. Δεν ήμουν στα κιλά μου.
Θυμάμαι πριν δύο-τρία χρόνια με ζυγίσανε, γιατί μου λέγατε ότι "έχω αδυνατίσει πολύ και γιατί;", ανέβηκα στη ζυγαριά και λέω: "Παιδιά είμαι 60 κιλά. Γιατί μου λέτε ότι έχω αδυνατίσει; Είμαι κανονική". Πόσο να πάω 65; Για το μπόι μου πόσο να πάω; Ηλικία με ηλικία διαφέρει και άνθρωπος με άνθρωπο διαφέρει», υποστήριξε.
Παράλληλα, ηΕλένη Μενεγάκη συμβούλεψε τους τηλεθεατές της να μην πιστεύουν την αποτελεσματικότητα κάθε προγράμματος διατροφής, το οποίο φτάνει στα αυτιά τους ή διαβάζουν στο διαδίκτυο.
«Θέλω να πω και κάτι άλλο. Μη διαβάζετε δεξιά και αριστερά αυτός έκανε αυτή τη δίαιτα. Δεν το ξέρεις αν είναι αλήθεια και αλήθεια να είναι, καθένας μας είναι διαφορετικός. Και η ηλικία και ο τρόπος ζωής και πολλά άλλα».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.