Ο πρίγκιπας Χάρι αποχαιρετά τον παππού του: «Η ψυχή της παρέας και πειραχτήρι έως το τέλος»
Ο Χάρι με ανακοίνωσή του στα Μέσα αποτίει φόρο τιμής στον παππού του Φίλιππο
Στο Λονδίνο επέστρεψε ήδη ο πρίγκιπας Χάρι για να δώσει το «παρών» στην κηδεία του παππού του,πρίγκιπα Φιλίππου, το Σάββατο 17 Απριλίου, και να βρεθεί στο πλευρό του πατέρα του και του αδερφό του ύστερα από χρόνο απουσίας του στις ΗΠΑ. Σήμερα ο Χάρι απέτισε φόρο τιμής στον παππού του με μία γραπτή δήλωση στα Μέσα αναφέροντας πως ήταν «πειραχτήρι», αρχηγός στα μπάρμπεκιου της οικογένειας, αλλά και βράχος αφοσίωσης για την Ελισάβετ.
Διαβάστε παρακάτω την ανακοίνωση του Χάρι:
«Ο παππούς μου ήταν ένας άντρας του καθήκοντος, με τιμή και εξαιρετικό χιούμορ. Ήταν αυθεντικός, με ένα αξιοζήλευτο μυαλό και σε έναν χώρο κέρδιζε τις εντυπώσεις με την γοητεία του - και επίσης γιατί ποτέ δεν ήξερες τι μπορεί να πει στη συνέχεια.
Ο κόσμος θα τον θυμάται ως τον πιο μακροχρόνιο σύζυγο μονάρχη, ως έναν διακεκριμένο στρατιώτη, έναν πρίγκιπα και έναν δούκα. Όμως για μένα ήταν ο παππούς μου: Αρχηγός του μπάρμπεκιου, η ψυχή της παρέας και πειραχτήρι έως το τέλος. Ήταν ένας βράχος απαράμιλλης αφοσίωσης για την Αυτού Μεγαλειότητα. Ηταν δίπλα της για 73 χρόνια γάμου και ενώ θα μπορούσα να συνεχίσω να λέω κι άλλα ξέρω ότι τώρα θα έλεγε σε όλους μας, «μπύρα στο χέρι» για να κάνει μια πρόποση.
Με αυτό το σημείωμα, παππού, σε ευχαριστώ για όλα όσα μου προσέφερες, για την αφοσίωσή σου στη γιαγιά και γιατί πάντα ήσουν ο εαυτός σου. Θα μας λείψεις πολύ, αλλά πάντα θα σε θυμόμαστε. Η Μέγκαν, ο Άρτσι και εγώ -καθώς και η μελλοντική εγγονή σου- θέλουμε να σου πούμε πως θα έχεις για πάντα μια ξεχωριστή θέση στις καρδιές μας».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.