Netflix - «Behind Her Eyes»: Η κόρη του Μπόνο των U2 πρωταγωνιστεί στη νέα σειρά της πλατφόρμας
Yποδύεται την Αντέλ, παραμελημένη σύζυγο ενός ψυχιάτρου που ξεκινά μία σχέση με τη γραμματέα του
Από την αρχή της πανδημίας, η ηθοποιός από την Ιρλανδία, Ίβ Χιούσον – κάτοικος Νέας Υόρκης - δεν μπόρεσε να επιστρέψει στο σπίτι στο οποίο ζει τα 10 τελευταία χρόνια. «Είμαι 29 και μένω ξανά με τους γονείς μου» εξηγεί στο THR. Οι γονείς της είναι ο αρχηγός των U2 Μπόνο και η σύζυγός του, επιχειρηματίας και ακτιβίστρια κατά των πυρηνικών και υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος, Άλι Χιούσον.
Είναι οι δύο μοναδικοί άνθρωποι με τους οποίους είχε την ελευθερία να συζητήσει για τα δύο νέα τηλεοπτικά προγράμματα, στα οποία πρωταγωνιστεί.
Στη σειρά «The Luminaries» που έκανε πρεμιέρα στο Starz στις 14 Φεβρουαρίου, υποδύεται μια νεαρή γυναίκα από την Αγγλία που ταξιδεύει στη Νέα Ζηλανδία για να ξεκινήσει μια νέα ζωή. Η άλλη σειρά με τίτλο «Behind Her Eyes» έκανε πρεμιέρα στο Netflixστις 17 Φεβρουαρίου.
Βασίζεται στο ομότιτλο βιβλίο του 2017 της Σάρα Πίνμπορο, από την εκδοτική εταιρεία Flatiron Books.
Το μόνο που μπόρεσε να αποκαλύψει για τον ρόλο είναι ότι υποδύεται την Αντέλ παραμελημένη σύζυγο ενός ψυχιάτρου που ξεκινά μία σχέση με τη γραμματέα του.
«Ήταν πολύ, πολύ ικανοποιητικό που υποδύθηκα την Αντέλ. Υπήρχαν τόσα πολλά επίπεδα και περιπλοκές και ήταν συναρπαστικό. Κάθε μέρα, κάθε σκηνή, γινόταν και πιο συναρπαστική» ανέφερε η ηθοποιός στο Vogue. Σχεδόν εξίσου ευχάριστη ήταν η γκαρνταρόμπα της πρωταγωνίστριας και τα μαλλιά της, το καρέ κούρεμα.
Η Ιβ Χιούσον προσέλκυσε την προσοχή πρώτη φορά με τον ρόλο της στη σειρά του Cinemax 2014-2015 του Στίβεν Σόντενμπεργκ The Knick.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.