Τις δυσκολίες που αντιμετώπισε μέχρι να φέρει να καταφέρει να φέρει στον κόσμο το αγοράκι της αποκάλυψε Βικτώρια Χαλκίτη.
Πιο συγκεκριμένα, η τραγουδίστρια σημείωσε χαρακτηριστικά πως «όταν ήμουν έγκυος περίμενα πως και πως να γνωρίσω τον γιο μου. Τώρα τον έχω γνωρίσει για τα καλά! Είναι ένα συναίσθημα το οποίο δεν περιγράφεται. Είμαι κάθε μέρα, όλη μέρα με το παιδί μου και περνάμε πάρα πολύ ωραία τραγουδώντας».
«Δεν θέλει αδελφάκι και ευτυχώς που δε θέλει γιατί είναι δύσκολο να γίνει. Ταλαιπωρήθηκα 8 χρόνια για να μείνω έγκυος και είχα κάνει 6, 7 εξωσωματικές. Σε κάθε γυναίκα, όμως, που παλεύει να κάνει παιδί θα της έλεγα να μην τα παρατήσει ποτέ. Ο επιμένων νικά» συμπλήρωσε, με ειλικρίνεια, η Βικτώρια Χαλκίτη.
Παράλληλα, η Βικτώρια Χαλκίτη δεν έκρυψε την μεγάλη στεναχώρια που έχει για τον θάνατο της μητέρας της! «Αυτό που ήθελα να πω περισσότερο στη μαμά μου είναι «γιατί έφυγες; Θα ήθελα να ήσουν εδώ να γνωρίσεις τον Φίλιππο». Αυτός είναι ο καημός μου ο μεγάλος».
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας
