Ο Πάνος Χατζηκουτσέλης έφυγε από τη ζωή πριν περίπου σαράντα ημέρες. Ο αγαπητός ηθοποιός άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 75 ετών, βυθίζοντας σε βαρύ πένθος την οικογένεια και τους συναδέλφους του.
Το μεσημέρι της Τρίτης, πραγματοποιήθηκε στον Μαραθώνα σε πολύ στενό και οικογενειακό κύκλο, λόγω κορωνοϊού, το μνημόσυνο του Πάνου Χατζηκουτσέλη. Όπως έκανε γνωστό η ανιψιά του ηθοποιού, Άση Χατζηκουτσέλη, στον προσωπικό της λογαριασμό στο facebook:
«Κάναμε τα 40 σήμερα. Σχεδόν όπως τα ήθελε. Μας επέβαλε τη μοναχικότητα με τη δικαιολογία του κορωνοϊού αλλά και σαν γνήσια ανήψια του έκανα τη ζαβολιά μου. Έγιναν όλα στο Μαραθώνα …. σαν και εμένα και ο Πάνος ήταν άνθρωπος της πόλης. Φανατικός υποστηρικτής του κέντρου των Αθηνών. Ψιλό τσιμπήσαμε θαλασσινά και ήπιαμε τσιπουράκι (εξ Ανδρου) – δε φάγαμε κρεατακι και δεν ήπιαμε ουισκακι!!! Δεν του άρεσαν καθόλου τα δυσάρεστα – φρόντιζε να στέλνει κάποιον άλλον γιατί πάντα κάτι είχε να κάνει προκειμένου να μην παρευρεθεί. Ίσως για αυτό φρόντισε να μην μπορεί να έρθει σχεδόν κανένας και στο δικό του ταξίδι. Πολλοί από τους φίλους και συναδέλφους με έχετε ρωτήσει πως μπορείτε μετά την άρση των μέτρων να πάτε στον Πανό να τον αποχαιρετήσετε και να του αφήσετε ένα λουλούδι. Ο Πάνος είναι στο Κοιμητήριο του Μαραθώνα. Στο χωριό του Μαραθώνα. Μπορείτε να εξυπηρετηθείτε με το λεωφορείο Μαραθώνα ή Γραμματικού ( αφετηρία Μαυρομματαίων μπροστά στον πανελλήνιο γυμναστικό σύλλογο). Είμαι στη διάθεση σας στο inbox. Σας ευχαριστούμε για την αγάπη και συμπαράσταση».
Ο Πάνος Χατζηκουτσέλης είχε μεγάλη συμμετοχή σε θεατρικές παραστάσεις αλλά και σε δεκάδες πετυχημένα τηλεοπτικά σήριαλ. Αγαπήθηκε πολύ από τον ρόλο του γεροντοπαλίκαρου «Ιάσωνα» στο «Εκείνες και Εγώ».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.