Ο γιος του Τζακ Νίκολσον αποκαλύπτει πώς μια περιπέτεια υγείας τον οδήγησε στην υποκριτική: Ήταν σαν να άκουσα τη φωνή του Θεού

Μια σοβαρή περιπέτεια υγείας που τον οδήγησε στο νοσοκομείο μετά από έναν αγώνα αμερικανικού ποδοσφαίρου, ήταν η αφορμή για να αλλάξει εντελώς επαγγελματική πορεία ο γιος του Τζακ Νίκολσον.

Ο Ρέι Νίκολσον εκμυστηρεύτηκε ότι εκείνη η εμπειρία τον έκανε να συνειδητοποιήσει πως το πραγματικό του μέλλον βρισκόταν στην υποκριτική. Παρόλα αυτά, φοβόταν να μοιραστεί την απόφασή του με τον πατέρα του.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο περιοδικό Interview, την οποία παραχώρησε στην αδελφή του, Λορέιν Νίκολσον, ο 34χρονος ηθοποιός μίλησε για τη στιγμή που αποφάσισε να εγκαταλείψει τον αθλητισμό, την πίεση που αισθανόταν μεγαλώνοντας στη σκιά ενός από τους σημαντικότερους ηθοποιούς του Χόλιγουντ, αλλά και την ιδιαίτερη σχέση που διατηρεί σήμερα με τον πατέρα του.

Όπως είχε εξηγήσει και στο περιοδικό People, μετά τον τελευταίο αγώνα αμερικανικού ποδοσφαίρου που έδωσε στο λύκειο, εμφάνισε λοίμωξη από σταφυλόκοκκο, η οποία εξελίχθηκε σε λοίμωξη από ανθεκτικό στη μεθικιλλίνη χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο (MRSA). Η σοβαρότητα της κατάστασης οδήγησε στη νοσηλεία του, αλλά παράλληλα αποτέλεσε σημείο καμπής για το μέλλον του.

«Ήταν μια στιγμή σαν να άκουσα τη φωνή του Θεού να μου λέει: "Δεν θέλεις να κάνεις αυτό. Θέλεις να γίνεις ηθοποιός". Φοβόμουν πολύ να το πω στον πατέρα μου», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Παρά το γεγονός ότι μεγάλωσε σε μια οικογένεια άμεσα συνδεδεμένη με τον κινηματογράφο, ο Ρέι Νίκολσον δεν θεωρούσε αυτονόητο ότι θα ακολουθούσε την ίδια επαγγελματική πορεία με τον πατέρα του.

Η φοίτησή του στο Πανεπιστήμιο της Νότιας Καλιφόρνιας (USC) αποδείχθηκε καθοριστική, καθώς εκεί ήρθε σε επαφή με διαφορετικές πτυχές της κινηματογραφικής παραγωγής και άρχισε να αντιλαμβάνεται την υποκριτική ως μια προσωπική επιλογή και όχι απλώς ως συνέχεια της οικογενειακής παράδοσης.

«Πήγα στο USC και έμαθα να αγαπώ τα πάντα γύρω από τη δημιουργία ταινιών. Οι σπουδές μου με δίδαξαν ότι ο πατέρας μου δεν είναι Θεός. Δεν είναι το μοναδικό πρόσωπο σε αυτή την κινηματογραφική βιομηχανία. Είναι ένα υπέροχο κομμάτι της, αλλά ένα πολύ μικρό κομμάτι».

Ο ίδιος ξεκαθάρισε ότι, αν και επιθυμεί να κάνει τον πατέρα του περήφανο, η μεγαλύτερη πρόκληση για εκείνον είναι να ανακαλύψει τη δική του ταυτότητα. «Φυσικά, το να κάνω τον πατέρα μου περήφανο βρίσκεται πολύ ψηλά στις προτεραιότητές μου. Αλλά όλο αυτό είναι στην πραγματικότητα ένας τρόπος να ανακαλύψω ποιος είμαι. Και αισθάνομαι ότι βρίσκομαι στον σωστό δρόμο».

Η σύγκριση με τον Τζακ Νίκολσον

Το να ξεκινά κανείς καριέρα στην υποκριτική έχοντας πατέρα τον Τζακ Νίκολσον, έναν ηθοποιό με τρία βραβεία Όσκαρ και κινηματογραφική διαδρομή πέντε δεκαετιών, συνοδεύεται από συγκρίσεις. Ο ίδιος παραδέχθηκε ότι στην αρχή της εκπαίδευσής του δυσκολευόταν να διαχειριστεί το βάρος αυτής της κληρονομιάς.

Μιλώντας στο People στην πρεμιέρα της ταινίας The Mosquito Bowl, στις 22 Οκτωβρίου, εξήγησε ότι συχνά συνέκρινε τον εαυτό του με την πορεία του πατέρα του, ιδιαίτερα όταν άρχισε να παρακολουθεί μαθήματα υποκριτικής. Με τον καιρό, ωστόσο, κατάφερε να αποκτήσει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στις δυνατότητές του.

«Το να μπορώ να προχωρώ βήμα βήμα, να κάνω αυτή τη δουλειά και να αισθάνομαι περήφανος για τη διαδικασία και για το αποτέλεσμα είναι πραγματικά πολύ σημαντικό», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Ο Ρέι Νίκολσον έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο το 2006, στην αθλητική κωμωδία The Benchwarmers, αλλά άρχισε να ασχολείται συστηματικά με την υποκριτική το 2018, με την ταινία The Outsider.

Η αναγνωρισιμότητά του αυξήθηκε σημαντικά το 2024, κυρίως χάρη στη συμμετοχή του στην ταινία τρόμου Smile 2, όπου η έντονη ομοιότητα με τον πατέρα του παρέπεμπε στην εμβληματική ερμηνεία του Τζακ Νίκολσον στην ταινία «Η Λάμψη».

Η νέα του ταινία και η επιστροφή στο αμερικανικό ποδόσφαιρο

Στη νέα του ταινία, The Mosquito Bowl, ο Ρέι Νίκολσον επιστρέφει, έστω και μέσα από έναν κινηματογραφικό ρόλο, στον αθλητισμό που κάποτε αποτελούσε το επίκεντρο της ζωής του.

Στο φιλμ υποδύεται τον Τόνι Μπούτκοβιτς, έναν αστέρα του αμερικανικού ποδοσφαίρου τη δεκαετία του 1940, ο οποίος διακρίθηκε ως παίκτης του Πανεπιστημίου Περντιού και στη συνέχεια υπηρέτησε στο Σώμα Πεζοναυτών των ΗΠΑ κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η ταινία αφηγείται την ιστορία μιας ομάδας Αμερικανών πεζοναυτών που πολεμούν στο μέτωπο του Ειρηνικού, έχοντας αφήσει πίσω τους πολλά υποσχόμενες αθλητικές καριέρες για να υπηρετήσουν στον στρατό.