Χρήστος Τσιγαρίδας: H ζωή και το τέλος του ανθρώπου που ανέλαβε την ευθύνη για τον ΕΛΑ

tsigaridas

Ποιος ήταν ο  πολιτικός μηχανικός που ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για την συμμετοχή του στην οργάνωση και πέθανε στα 80 του χρόνια - Τα καλοκαίρια στην Κάλυμνο, οι επαφές με τον «Κάρλος το Τσακάλι» στην Δαμασκό, ο φάκελος στα αρχεία της Στάζι

Ήταν μια συνηθισμένη μέρα στην δουλειά για τον Χρήστο Τσιγαρίδα που επέβλεπε ως πολιτικός μηχανικός τις εργασίες σε μια οικοδομή, όταν το βλέμμα του έπεσε πάνω σε ένα εργάτη.

Τον ήξερε αυτόν τον εργάτη. Τον είχε συναντήσει πολλές φορές σε μια από εκείνες τις επιτροπές της επαναστατικής αριστεράς που «ψαχνόντουσαν» μετά το τέλος της επταετίας γύρω από τις κατευθύνσεις που θα ακολουθούσαν σε διάφορα ζητήματα.

Ήταν αρχές του 1976 όταν ο Τσιγαρίδας είδε τον Χρήστο Κασσίμη και λίγες ημέρες αργότερα στην ίδια οικοδομή έμαθε πόσο παθιασμένα μιλούσε ο τελευταίος στους εργάτες.

«Χάζευαν όταν τους μιλούσε» θα πει χρόνια μετά στην απολογία του ο άνθρωπος που ανέλαβε την πολιτική ευθύνη για τον ΕΛΑ, ο οποίος πέθανε την περασμένη Δευτέρα σε ηλικία ογδόντα ετών και η πολιτική κηδεία του τελέσθηκε τρεις μέρες μετά.

Μετά από εκείνη την πρώτη συνάντηση στην οικοδομή θα ζητήσει από τον Χρήστο Κασσίμη να βγούνε για να τα πούνε, μόνο που η πρώτη φορά έφερε την δεύτερη, η δεύτερη την τρίτη κ.ο.κ.
Μετά από ένα μήνα συνεχών εξόδων, ο Κασσίμης παραδίδει στον Τσιγαρίδα το ιδεολογικοπολιτικό κείμενο του ΕΛΑ, τα περίφημα «Εξαιρετικά Χημικά Λιπάσματα», το οποίο ο πολιτικός μηχανικός «ξετινάζει» για έξι ολόκληρους μήνες.
Μαζί με τον Κασσίμη θα περάσουν νύχτες ατέλειωτων αναλύσεων, μέχρι να συμφωνήσουν ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά για την νεοσύστατη οργάνωση.
Σύμφωνα με τις απόψεις του Χρήστου Τσιγαρίδα οι οποίες εκφράστηκαν και στην μετά από χρόνια απολογία του στο δικαστήριο, ο ΕΛΑ ήταν μια επαναστατική κουμουνιστική οργάνωση που έθεσε ως καθήκον του να συμβάλλει στην ανάπτυξη του λαϊκού κινήματος για μια επαναστατική αλλαγή της κοινωνίας.
Ο πολιτικός μηχανικός λάτρεψε το ότι στον ΕΛΑ δεν υπήρχαν αρχηγοί ή καθοδηγητές όπως στην 17Ν, η οποία μάλιστα άσκησε κριτική στους «συντρόφους» του Επαναστατικού Λαϊκού Αγώνα μέσα από προκύρηξη της.
Οι τελευταίοι την αγνόησαν και εξακολούθησαν να πορεύονται βασιζόμενοι στα δικά τους πιστεύω, με τον Τσιγαρίδα να είναι πάντα παρών ως η πολιτική φωνή του ΕΛΑ, χωρίς όμως ποτέ να εμπλακεί σε χτυπήματα.

Oι επαφές με τον Κάρλος 

Αν έκανε κάτι τέτοιο θα ήταν ζήτημα χρόνου οι διωκτικές αρχές να καταλήξουν σε αυτόν.
Εν αντιθέσει με τον Κασσίμη ο ίδιος είχε μια προσωπική και επαγγελματική ζωή που θα έθετε σε κίνδυνο τον κανόνα της συνωμοτικότητας που πρέπει να έχουν τα μέλη μιας οργάνωσης που μπαίνει στο αντάρτικο των πόλεων.
Ήταν ένας πολιτικός μηχανικός που συναστρεφόταν καθημερινά με πολύ κόσμο, είχε παντρευτεί, είχε αποκτήσει παιδιά, είχε ευρείες κοινωνικές συναναστροφές και όλο αυτό τον άφηνε αυτόματα εκτός οποιασδήποτε ενέργειας με όπλα.
Ο Τσιγαρίδας φέρεται να ταξίδεψε κάποια περίοδο στο Βελιγράδι και την Δαμασκό της Συρίας.
Το έκανε για να συναντήσει από κοντά σύμφωνα με τα όσα έχουν γραφτεί κατά καιρούς, τον Ίλιτς Ραμίρεζ Σάντσες, ευρύτατα γνωστό ως «Κάρλος το Τσακάλι» και μέλη της ομάδας του.
Οι φίλοι του πάντως στην Κάλυμνο-το νησί από όπου κατάγεται η γυναίκα του- τον θυμούνται ως έναν άνθρωπο μα βαθιά πολιτική σκέψη που δεν απέφευγε τις πολιτικές συζητήσεις.
Τουναντίον εκφραζόταν με απέχθεια για τις εκάστοτε κυβερνήσεις και τους πολιτικούς.
Στο νησί απολάμβανε τις βουτιές στην θάλασσα, το φαγητό σε ταβερνάκια με την οικογένεια, τις παρτίδες στο σκάκι και την πρέφα στο καφενείο μαζί με φίλους, τα ήσυχα βράδια του Αυγούστου.
Ο σύνδεσμός του στον ΕΛΑ μέχρι να έρθει το μοιραίο βράδυ τον Οκτώβρη του 1977 είναι ο Κασσίμης, στον οποίο εξηγεί τις θέσεις του και τις τυχόν διαφωνίες του σε ότι αφορά την οργάνωση και τις δράσεις της.
Εκείνο το βράδυ το ημερολόγιο έγραφε 20 του μήνα όταν ο Κασσίμης με τον Τσουτσουβή επιχειρούν να τοποθετήσουν βόμβες στο εργοστάσιο της γερμανικής εταιρίας ΑΕG που λειτουργούσε στην περιοχή του Ρέντη κοντά στη λαχαναγορά.
Ήταν τα αντίποινα του ΕΛΑ για τον θάνατο των τριών μελών της τρομοκρατικής οργάνωσης RAF ή Baader-Meinfoff κατ' άλλους που είχαν γίνει γνωστοί λίγα 24ωρα πριν.
Το δίδυμο παρόλο που κινείται προσεχτικά γίνεται αντιληπτό από αστυνομικούς και στην συμπλοκή που ακολουθεί ο Κασσίμης τραυματίζεται βαριά στο κεφάλι, ο Τσουτσουβής διαφεύγει και δύο όργανα της τάξης τραυματίζονται.
Την επομένη ο Χρήστος Τσιγαρίδας μαθαίνει τον θάνατο του φίλου του και συγκλονίζεται όταν αντικρίζει την φωτογραφία που τον δείχνει βαριά τραυματισμένο ή νεκρό κατ' άλλους στο νοσοκομείο.
Στις 23 Οκτωβρίου δίνει το παρών στην κηδεία του Κασσίμη, που λαμβάνει χώρα στο νεκροταφείο Χαλανδρίου.
Τα μάτια του τρέχουν και κάποιοι τον θυμούνται να σηκώνει το χέρι του και να ενώνει την φωνή του με τους άλλους στο σύνθημα «το αίμα κυλάει εκδίκηση ζητάει» ενώ την ίδια στιγμή χωροφύλακες βιντεοσκοπούν με κάμερες τους παριστάμενους.
Το πρόσωπό του αποτυπώνεται σε κάποιο από τα χιλιόμετρα του φιλμ που κατέγραφαν φάτσες γνωστές και άγνωστες στις διωκτικές αρχές, όμως εκείνη τη στιγμή από τα μάτια του τρέχουν συνεχώς δάκρυα.

Η αποχώρηση, η σύλληψη και η Στάζι

Στην απολογία του όταν δικάστηκε πριν από μια δεκαετία ο Χρήστος Τσιγαρίδας έμεινε στα απολύτως απαραίτητα, αρνούμενος να δώσει ονόματα «συντρόφων» του η πληροφορίες για την οργάνωση.
Περιορίστηκε στο να πει ότι μετά τον θάνατο του Κασσίμη την επικοινωνία του με τον ΕΛΑ ανέλαβε άλλος εναλλακτικός σύνδεσμος, μέχρι τα τέλη του 1989, όταν ο Τσιγαρίδας πήγε σε αυτό που έμελλε να είναι η τελευταία του επαφή με την οργάνωση.
Μέχρι το 1982 φρόντιζε για την έκδοση του περιοδικού «Αντιπληροφόρηση» το οποίο κατά τον ίδιο δεν ήταν το περιοδικό του ΕΛΑ, αλλά ένα μαζικό επαναστατικό έντυπο.
Εφτά χρόνια μετά, όταν ο σύνδεσμός του τον ενημερώνει ότι αποχωρεί από τον ΕΛΑ και ότι το επόμενο ραντεβού του θα γίνει με άλλον «σύντροφο» ο Χρήστος Τσιγαρίδας του λέει «Αν δεν εμφανιστώ στο επόμενο ραντεβού η οργάνωση να ξέρει ότι αποχωρώ κι εγώ για προσωπικούς λόγους».
Όταν έρχεται η μέρα ο σύνδεσμος πηγαίνει στο προκαθορισμένο σημείο αλλά ο Χρήστος Τσιγαρίδας δεν εμφανίζεται ποτέ, έχοντας πάρει την αποφαση να αφήσει τον ΕΛΑ πίσω του.
Μπορεί να μη φανταζόταν τότε ότι δεκατρία χρόνια μετά θα τον συλλάμβαναν με την κατηγορία της συμμετοχής του στην οργάνωση, ήξερε όμως μέσα του ότι ποτέ δεν θα έπρεπε να είναι εφησυχασμένος.
Η ζωή του επέστρεψε σε μια συνήθη καθημερινότητα, με δουλειά και συναντήσεις με φίλους, όμως φρόντισε κάποια στιγμή να ενημερώσει την σύζυγο και τα παιδιά του για το παρελθόν του στον ΕΛΑ.
Τους είπε ότι αν συλληφθεί θα αναλάβει την ευθύνη για το πολιτικό σκέλος της οργάνωσης και τους προετοίμασε για την ημέρα που η αστυνομία θα τον έπιανε.
Αυτή η μέρα ήταν η Τρίτη 4 φεβρουαρίου του 2003, όταν κλιμάκιο ανδρών της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας, πέρασε την είσοδο της κατοικίας του πολιτικού μηχανικού στο Παλαιό Ψυχικό και τον συνέλαβε.
Μέσω του συνηγόρου του ο Χρήστος Τσιγαρίδας ενημέρωσε την ίδια μέρα ότι δεν σκόπευε να κάνει χρήση των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, προκειμένου να τύχει ευνοϊκής μεταχείρησης.
Το όνομά του υπήρχε ήδη στους περίφημους φακέλους της διαβόητης Στάζι, όπου ήταν καταχωρημένος με την κωδική ονομασία Άντριου και στο προφίλ του παρουσιαζόταν ως ο θεωρητικός της οργάνωσης.
Προφυλακίσθηκε και τον Μάιο του ίδιου έτους παθαίνει εγκεφαλικό επεισόδιο και μεταφέρεται στον Ευαγγελισμό, όπου και νοσηλεύεται για μέρες.
Θα επιστρέψει ξανά στην φυλακή από όπου θα αποφυλακιστεί τον Ιανουάριο του 2005 με απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου για λόγους υγείας και με περιοσριστικούς όρους.
Στο τέλος της απολογίας του είπε μεταξύ άλλων: «Θα με ρωτήσετε ίσως αν έχω μετανιώσει για την κοινωνική και πολιτική πορεία που ακολούθησα όλα αυτά τα χρόνια, μισόν αιώνα σχεδόν. Θα σας απαντήσω ότι δεν μετανιώνω για τίποτα.
Η οργάνωση που συμμετείχα, ο ΕΛΑ, έχει κλείσει τον ιστορικό της κύκλο. Ουδείς όμως μπορεί να ισχυριστεί ότι η δράση του ΕΛΑ ανήκει στην αρμοδιότητα του ιστορικού του μέλλοντος.
Η δράση του ΕΛΑ αποτελεί κληρονομιά του κινήματος. Αυτού του μικρού, αλλά τόσο σημαντικού κινήματος της επαναστατικής ανατροπής, που επιμένει ακόμα και σήμερα να κρατάει ζωντανό το όραμα της κομμουνιστικής επανάστασης και άσβεστη την ελπίδα για την αλλαγή του κόσμου».


ΣΧΟΛΙΑ (29)

Ισμός

Στην Ελλάδα ο Γαρίδας έβαζε βόμβες στο όνομα του Μάρξ. Αν ο Γαρίδας είχε γεννηθεί λίγο πιο ανατολικά θα ήταν ISIS και θα έκοβε κεφάλια στο όνομα του Αλλάχ. Οι παρανοϊκοί είναι ίδιοι , αλλάζει μόνο η δήθεν ιδεολογία

@

Μία μικρή κλίκα αριστερών "αγωνιστών" (συνήθως με δεξιές τσέπες) θέλει να αλλάξει τη ζωή των πολλών με τη βία της επανάστασης....... Αυτοχαρακτηρίζονται δε "δημοκράτες" και "προοδευτικοί" αυτοί οι λίγοι που θέλουν να επιβάλλουν με τη βία (δολοφονώντας) την άποψή τους στους πολλούς.........

τσι γαριδας

ο μαικλ τζακσον της κομμουνιστικιας επανασταστης του ψυχικου ... αχαχαχα

Ιστορικός του μέλλοντος

Μία άγνωστη σελίδα της δράσης του Χρήστου Τσιγαρίδα είναι ο ηγετικός του ρόλος στην πιο φημισμένη οργάνωση της Μεταπολίτευσης, την περίφημη "Ανελέητοι Εκδικητές Βορείων Προαστίων"

οι επαναστατες οταν δεν φυστικωνουν συντροφισες

εεεε τοτε κανουν επαναστασεις .. απο τα βορεια προαστεια βεβαια ...και να μην ξεχναμε ο πισοκοκκαλος ειτανε και πολιτικος μηχανικος μονο ο θεος ξερει ποσα κονομουσε μαυρα ... για να μπορει να περνα διακοπες με τις μαιτρεσες του στις κυκλαδες ... ααα για να μην πουμε οτι ειτανε ο ινστρουχτορας των πυρηνων της φωτιας και των αλλων τρομοκρατικων αληταραδων που ειναι μαχαιρι στην καρδια της δημοκρατιας .... αυτος ειτανε ο γνωστος #παπους# που οργανωνε το ανταρτικο πολης .... στο διαολο τον βελουχιωτη τουλαχιστον τον κρεμασανε σε μια πλατεια ...ο συνεταιρος του καρλου εεε εζησε ζωη και κοτα

Ένας στο Χώπμα Χιλιάδες στον Αγώνα

Σύντροφε ο αγώνας για τον κομμουνισμό συνεχίζεται. Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ. Οι σύντροφοι σου από Παληό Ψυχικό, Φιλοθέη, Κηφισιά και Εκάλη

ΧΑ ΧΑ ΧΑ! Άτιμο αστικό κράτος

Για όλα όσα διέπραξε δεν έκανε ούτε δύο χρόνια φυλακή και είχε το θράσος να βρίζει το σκληρό και άδικο κράτος. Ίσως να ήθελε να τον δώσουν και κανένα επίδομα και στράβωσε που δεν το πήρε! Ένας κακομαθημένος μ@λάκας ήταν

Προς Πρώτο Θέμα π

Μήπως μπορούμε να έχουμε μια φωτογραφία από το σπίτι του στο Παλαιό Ψυχικό;

Αγαπητέ Διονύση Θανάσουλα (συντάκτη)

ειλικρινά ως αναγνώστη δεν με ενδιέφερε να διαβάσω την "αγιογραφία" του συγχωρεμένου -γιατί περί αγιογραφίας πρόκειται-! Παρόλα αυτά λίγα πράγματα μου έκαναν εντύπωση. 1. Ανέλαβε την πολιτική ευθύνη (πολιτική ευθύνη βάζοντας βόμβες και λέγοντας το αίμα κυλάει εκδίκηση ζητάει;) 2. Είχε επαφές με τον Κάρλος το Τσακάλι (πιστεύω γνωρίζεις τι ήταν) 3. Αντάρτικο πόλεων (οι γνώστες ξέρουν τι πραγματικά σημαίνει) 4. Ότι και καλά ήταν ιδεολόγος και δεν έκανε χρήση του ευνοϊκού νόμου, τελικά χάρη σε αυτόν αποφυλακίστηκε 5. Ότι θα έμενε στο Π. Ψυχικό πραγματικά δεν μου κάνει εντύπωση (ωστόσο είναι οξύμωρο) Πολύ αγιογραφία και άνευ ουσίας!

Παρης

Ωραιος τυπος, Κυριος, ευφυης, τρεις γυναικες, πολλα παιδια, εξαιρετικός μηχανικος. Πιστευε με απολυτη εντιμοτητα και χωρις υστεροβουλία οτι θα βαλει ενα λιθαρακι για να αλλαξει τον κοσμο, οπως και ολοι σχεδον οι τυποι που βρισκονται σε αυτες τις οργανωσεις. Αφησε μεγαλη οικογενεια που τον θυμαται. Καλο ταξιδι...

Απάντηση με 2 λέξεις

Παλαιό + Ψυχικό

ΤσυριζοΠάρη

Και γιατί να αλλάξει με το ζόρι τη ζωή των πολλών? Ποιός του είπε ότι μας αρέσει ο δικός του κόσμος? Ιδεολογικά δεν διέφερε από Στάλιν και Χίτλερ.....

Φόρτωση περισσότερων σχολίων
ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΣΧΟΛΙΟΥ
Απομένουν χαρακτήρες
* Υποχρεωτικά πεδία

Δείτε Επίσης

nosokomeio_samou

Το υπουργείο Υγείας διερευνά ήδη τη διαδικασία που ακολουθήθηκε όσον αφορά το καθεστώς χορήγησης της άδειας στον συγκεκριμένο γιατρό - αποφασίστηκε η σύναψη σύμβασης έργου με δύο παιδιάτρους, διάρκειας δύο μηνών