Τουλάχιστον 20.000 ευρώ οι ζημιές στο ΑΠΘ από τα επεισόδια για το Πολυτεχνείο
«Το κόστος των ζημιών είναι μεγάλο. Ανέρχεται περίπου στις 20.000 ευρώ. Ενδέχεται να είναι μεγαλύτερο. Δεν ξέρουμε ακόμη πόσα έκλεψαν οι ταραξίες από ηλεκτρονικό εξοπλισμό», δήλωσε ο αντιπρύτανης συντονισμού Θοδωρής Λαόπουλος
Ζημιές χιλιάδων ευρώ προκάλεσαν στην Πολυτεχνική Σχολή του ΑΠΘ οι πρωταγωνιστές των χθεσινών επεισοδίων. Ο αύλειος χώρος της Σχολής, ο χώρος υποδοχής και κάποιες από τις αίθουσες διδασκαλίας θυμίζουν βομβαρδισμένο τοπίο.
Από τη μανία των θερμοκέφαλων νεαρών δεν γλίτωσαν ούτε τα καρτοτηλέφωνα και τα συστήματα πυρόσβεσης. Υαλοπίνακες αρκετών τετραγωνικών μέτρων καταστράφηκαν ενώ μεγάλες μαρμάρινες επιφάνειες ξηλώθηκαν. Θα χρειαστεί να εργαστούν αρκετά συνεργεία για πολλές ημέρες προκειμένου η Σχολή να επανέλθει στην πρότερη κατάσταση.
Αντίπρυτανης ΑΠΘ: 20.000 ευρώ το κόστος των ζημιών
Επί ποδός βρίσκονται οι πρυτανικές αρχές του ΑΠΘ για την αποτίμηση του φετινού «εορτασμού» της 17ης Νοέμβρη από τους ταραξίες. «Το κόστος των ζημιών είναι μεγάλο. Ανέρχεται περίπου στις 20.000 ευρώ. Ενδέχεται να είναι μεγαλύτερο. Δεν ξέρουμε ακόμη πόσα έκλεψαν οι ταραξίες από ηλεκτρονικό εξοπλισμό. Κάποια από αυτά που έκλεψαν τα έκρυψαν σε κάποιο σημείο για να τα πάρουν αργότερα, όμως, τα βρήκαμε. Δυστυχώς για μία ακόμη φορά τις ζημιές θα πληρώσουν οι φορολογούμενοι. Αμέσως μετά τη λήξη των επεισοδίων κάναμε αυτοψία μαζί με τον πρύτανη του ΑΠΘ, κ. Περικλή Μήτκα και τον Κοσμήτορα της Πολυτεχνικής Σχολής, κ. Κώστα Κατσιφαράκη. Σήμερα ο Κοσμήτορας είναι στο χώρο από το πρωί και καταγράφει τις φθορές» δήλωσε στο thestival.gr ο αντιπρύτανης συντονισμού κ. Θοδωρής Λαόπουλος.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.