Η μητέρα της Εβίτας και του Αντρέα αποκαλύπτει λόγια που «σκίζουν» καρδιές: «Φοβάμαι μανούλα, αλλά εσύ μην έρθεις...»
Συγκλονιστική επιστολή από τη μητέρα της 13χρονης Εβίτας και του 11χρονου Αντρέα, που έχασε τα δυο παιδιά και τον άντρα της στη φωτιά - «Προσπαθώ να μοιάσω στην κορούλα μου, που ήταν πάντα μαχήτρια»
Τραγικό και άδικο τέλος βρήκαν στη φωτιά στο Μάτι η 13χρονη Εβίτα Φύτρου, που πήδηξε από ύψος 15 μέτρων για να σωθεί, ο 54χρονος πατέρας της, Γρηγόρης και ο 11χρονος αδερφός της, Αντρέας.
Μιλώντας στην εκπομπή «Αταίριαστοι», στον ΣΚΑΙ, ο δημοσιογράφος Μπάμπης Παπαπαναγιώτου, προσωπικός φίλος της οικογένειας Φύτρου, διάβασε ένα κομμάτι από την επιστολή που του έστειλε η χαροκαμένη μητέρα των δύο ανήλικων παιδιών.
Τα λόγια της μητέρας, που έχασε τα πάντα στη φωτιά, δεν μπορούν να αφήσουν κανέναν ασυγκίνητο:
«Προσπαθώ να μοιάσω στην κορούλα μου, που ήταν πάντα μαχήτρια και κατάφερνε να το αποδεικνύει με κάθε τρόπο. Ξέρω ότι ο Γρηγόρης θα έκανε ό,τι καλύτερο για να σωθούν. Το ότι δεν τα κατάφερε ήταν απλά θέληση του Κυρίου. Ακούω στα αφτιά μου την γλυκά τρεμάμενη φωνούλα του Ανδρέα: "Φοβάμαι μανούλα, ανησυχώ πολύ, θα φανώ δυνατός, αλλά εσύ μην έρθεις μαμά. Θέλω να μην έρθεις, είναι όλα κλειστά, δεν θα τα καταφέρεις". Προσπάθησα να φτάσω κοντά τους, τέσσερις ώρες προσπαθούσα με κάθε τρόπο να πλησιάσω. Όταν εγκατέλειψα την προσπάθεια, σκεπτόμενη ότι θα ήταν καλύτερα να μην κινδυνεύσω κι εγώ, ώστε να μπορώ να βοηθήσω αν χρειαστεί. Δεν έχω λόγια. Όταν θα καταφέρω να αναγνωρίσω και τα αγόρια μου -γιατί ο κρατικός μηχανισμός και σε αυτό έχει χάσει τον μπούσουλα- θα σας πω με βεβαιότητα ότι έχασα τα πάντα. Να αγκαλιάζετε τα παιδιά σας κάθε μέρα».
Από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έως τα δίκτυα ενέργειας, ο χαλκός αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα οικονομία. Η αναγνώριση των Σκουριών ως Στρατηγικού Έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει τη δυνατότητα της Ελλάδας να συμμετέχει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή προσπάθεια εξασφάλισης κρίσιμων πρώτων υλών.
Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα για τη μόδα του μέλλοντος ίσως να μην είναι τι θα φοράμε, όσο τι θα θεωρούμε τότε ως αυτονόητο. Οι αλλαγές που ξεκινούν σήμερα δείχνουν ότι οδεύουμε προς έναν κόσμο όπου η αξία, η διάρκεια και η τεχνολογία θα επαναπροσδιορίσουν τη σχέση μας με τα ρούχα.
