Από τις 15 Μαρτίου οπότε βρέθηκε η σορός του Βαγγέλη Γιακουμάκη η οικογένειά του προσπαθεί να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι ο γιος, ο αδελφός, ο ανηψιός δεν είναι πια μαζί τους.
Ο καθένας προσπαθεί να διαχειριστεί διαφορετικά τον αβάσταχτο πόνο και τη θλίψη των πρώτων ημερών μετά τον χαμό του 20χρονου Κρητικού που σπούδαζε στη Γαλακτοκομική Σχολή Ιωαννίνων.
Ο Πέτρος Γιακουμάκης, ο μικρός αδελφός του αδικοχαμένου Βαγγέλη, επέλεξε να το κάνει αυτό αρχικά με μια μαντινάδα που δημοσίευσε στο Facebook όπως αυτές που χρησιμοποιούν οι Κρητικοί σε κάθε έντονη συναισθηματική περίπτωση:
«Οντε ποθανει ο μερακλής
στη γη τον παραδοσουν
Κλείσιμο
στον άλλο κοσμο καρτερουν
τιμες για να του δωσουν......
Καλο ταξιδι....»
Δύο ημέρες αργότερα θέλησε η τελευταία ανάμνηση των διαδικτυακών φίλων του από τον Βαγγέλη να είναι μια φωτογραφία των δύο αδερφών από μια τρυφερή ηλικία μιας παλαιότερης και ανέμελης εποχής.
Αυτή δεν είναι η μοναδική φωτογραφία των δύο αδερφών από τη μικρή τους ηλικία καθώς πριν από περίπου πέντε μήνες ο Πέτρος Γιακουμάκης είχε ανεβάσει μια φωτογραφία με όλη την οικογένεια να χορεύει σε κάποιο γλέντι στο Σελί Ρεθύμνου.
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας