Έξι δεξαμενές καυσίμων του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ανακαλύφθηκαν σε στρατόπεδο στη Θεσσαλονίκη, δείτε φωτογραφίες
Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του δήμου Αμπελοκήπων-Μενεμένης «οι κατασκευές σώζονται σε πολύ καλή κατάσταση», ενώ φέρεται πως «πρόκειται για δεξαμενές καυσίμων των γερμανικών δυνάμεων κατοχής»
Έξι δεξαμενές καυσίμων που κατασκευάστηκαν κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ανακαλύφθηκαν μετά από οικοδομικές εργασίες στο στρατόπεδο «Μέγας Αλέξανδρος» στους Αμπελόκηπους Θεσσαλονίκης.
Σε φωτογραφίες που δημοσίευσε ο Δήμος Αμπελοκήπων-Μενεμένης στον λογαριασμό του στο Facebook, φαίνονται οι είσοδοι (στόμια) των δεξαμενών που είναι φτιαγμένες από μπετόν και εκτείνονται σε μεγάλο βάθος. Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του δήμου «οι συγκεκριμένες κατασκευές σώζονται σε πολύ καλή κατάσταση. Η τεχνική και η κατασκευή τους οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πρόκειται για δεξαμενές καυσίμων των γερμανικών δυνάμεων κατοχής».
«Η βαριά κατασκευή και η τεχνική παραπέμπει σε δεξαμενές των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής»
Μιλώντας στο thestival.gr, ο Δήμαρχος Αμπελοκήπων- Μενεμένης και πρόεδρος της ΚΕΔΕ, Λάζαρος Κυρίζογλου, δήλωσε ότι «στα 50 περίπου στρέμματα, στα οποία είναι εγκατεστημένες μονάδες του Σώματος Εφοδιασμού Μεταφορών του Ελληνικού Στρατού, έγιναν πρόσφατα εργασίες, η αποχωμάτωση ενός λοφίσκου, και από κάτω ανακαλύφθηκαν αυτές οι δεξαμενές, των οποίων βλέπουμε το στόμιο, το επίγειο», ενώ τόνισε πως «υπογείως είναι τεράστιος ο χώρος κάθε δεξαμενής και η βαριά κατασκευή και η τεχνική παραπέμπει σε δεξαμενές των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής».
Ο κ. Κυρίζογλου ανέφερε, ακόμη, ότι «η Δυτική Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια του Β Παγκοσμίου Πολέμου είχε γίνει στόχος των συμμαχικών αεροπορικών δυνάμεων εξαιτίας των δεξαμενών καυσίμων των ναζιστικών στρατευμάτων».
Από την τεχνητή νοημοσύνη και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα έως τα δίκτυα ενέργειας, ο χαλκός αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο στη νέα οικονομία. Η αναγνώριση των Σκουριών ως Στρατηγικού Έργου από την Ευρωπαϊκή Ένωση αναδεικνύει τη δυνατότητα της Ελλάδας να συμμετέχει ουσιαστικά στην ευρωπαϊκή προσπάθεια εξασφάλισης κρίσιμων πρώτων υλών.
Το πιο ενδιαφέρον ερώτημα για τη μόδα του μέλλοντος ίσως να μην είναι τι θα φοράμε, όσο τι θα θεωρούμε τότε ως αυτονόητο. Οι αλλαγές που ξεκινούν σήμερα δείχνουν ότι οδεύουμε προς έναν κόσμο όπου η αξία, η διάρκεια και η τεχνολογία θα επαναπροσδιορίσουν τη σχέση μας με τα ρούχα.
