Ως «χαρά της ζωής» και «ένα πλάσμα σπάνιο» χαρακτήρισε η νονά της την 40χρονη Έυη Ανδρεδάκη, τη Σμηναγό που έχασε άδικα τη ζωή της στο δυστύχημα που είχε η ελληνική ανθρωπιστική αποστολή στη Λίβυη.
«Ήταν η προσωποποίηση του φιλότιμου της καλοσύνης της καθαρής καρδιάς. Ήταν γεμάτη όνειρα για τη ζωή. Ήταν φρεσκοπαντρεμένη, δεν είχε κλείσει καν χρόνο» πρόσθεσε η ίδια μιλώντας στο ΑΝΤ1.
Όπως πρόσθεσε «τραγική φιγούρα είναι ο σύζυγός της ο Κώστας, μετά από σχέση τριών ετών μπήκε ένα τόσο πρόωρο τέλος».
Η Εύη Ανδρεαδάκη, όπως αποκάλυψε η νονά της, «συνήθιζε να κάνει τέτοια ταξίδια. Επιδίωξε να κάνει πέρσι μια μοναδική εκπαίδευση στην Ουγκάντα, στο καμπ του ΟΗΕ. Ήταν η μοναδική εκπρόσωπος των ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων για να εκπαιδευτεί ειδικά σε ζητήματα περίθαλψης σε εμπόλεμες ζώνες και στη συνέχεια έγινε εκπαιδεύτερια συναδέλφων της».
Η αδικοχαμένη σμηναγός, κατέληξε η νονά της, «όταν τελείωσε τη στρατιωτική νοσηλευτική έκανε τέσσερα μεταπτυχιακά ώστε να μπορεί να είναι κοντά στους συνανθρώπους της. Είχε αστείρευτη διάθεση προσφοράς, χαιρόταν να μοιράζεται τις γνώσεις της».
Μεγαλώνοντας, συνηθίζουμε να μετράμε τις επιτυχίες. Τον πρώτο καλό βαθμό. Το πρώτο μετάλλιο. Το πρώτο γκολ. Την πρώτη φορά που ένα παιδί κάνει ποδήλατο χωρίς βοηθητικές ρόδες.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
Πώς η AI αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο οι μαθητές μελετούν και προετοιμάζονται για τις εξετάσεις, με τον εκπαιδευτικό να παραμένει ο καθοριστικός παράγοντας της μαθησιακής εμπειρίας