Η προτροπή του φίλου της έσωσε την Αγνή Τιτέλη, φοιτήτρια του ΑΠΘ και επιβάτιδα του μοιραίου τρένουστα Τέμπη.
Η νεαρή φοιτήτρια είχε φύγει για το τριήμερα, και στο τρένο μπήκε ξεκινώντας από Αθήνα για να πάει Θεσσαλονίκη. Όπως είπε στο kozanimedia, αρχικά ήταν να επιβιβαστεί στο δεύτερο βαγόνι. Όμως ο φίλος της είπε «πήγαινε στο τελευταίο, λες και είχε το προαίσθημα», ενώ στο δεύτερο βαγόνι η κοπέλα είχε και ένα πρόβλημα με το πάσο.
«Συνήθως κάθομαι μπροστά-μπροστά και για πρώτη φορά έκατσα στο τέλος, νιώθω υπερβολικά τυχερή, όπως και τα παιδιά που σώθηκαν, είναι τύχη, δεν μπορώ να το περιγράψω αλλιώς», λέει η κοπέλα.
Ουρλιαχτά, πανικός και φωτιά
Η φοιτήτρια περιέγραψε όσα θυμάται από το μοιραίο βράδυ. «Υπήρξε καθυστέρηση μισής ώρας περίπου στα Παλαιοφάρσαλα, δεν είχα καταλάβει πολλά γιατί φορούσα και ακουστικά, μετά ξεκίνησε φυσιολογικά και δεν πέρασε μια ώρα και αρχίζει το βαγόνιμας να τρέμει, έπεφταν κάτω οι άνθρωποι, τα πράγματα, τσιρίδες, δεν μπορείς να δεις έξω τι συμβαίνει επειδή είναι τα φώτα ανοιχτά, νόμιζα ότι είμαστε σε γκρεμό και πέφτουμε».
«Δεν μπορώ να διανοηθώ τι περάσαν τα παιδιά στο πρώτο βαγόνι. Εν τέλει σταμάτησε το τρένο, πανικός, καπνός, ακόμα και στο έβδομο βαγόνι είχε καπνό, μύριζε καμένο και μας φώναζαν όλοι βγείτε έξω», προσθέτει.
«Όταν βγήκα ήμουν σε τούνελ, άνοιξε η πόρτα και βγήκα, πανικός, μας τρόμαξαν γιατί μας έλεγαν για κίνδυνο έκρηξης. Βγαίνω έξω, μαυρίλα, δεν είχα ιδέα τι είχε γίνει, νομίζαμε απλώς ότι εκτροχιάστηκε το τρένο. Δεν μπορώ να περιγράψω τις τσιρίδες του κόσμου, φώναζαν ότι καίγονται, πήγα προς τα εκεί και είδα πολλή φωτιά, μας έλεγαν να φύγουμε και έφυγα από την άλλη πλευρά».
«Ήρθε κατευθείαν η αστυνομία, πάρα πολύ γρήγορα, μετά Πυροσβεστική και ασθενοφόρα, φύγαμε με λεωφορεία κατά τις 2. Σκέφτηκα ότι μπορεί να πεθάνω, πήρα τον μπαμπά μου, έπαθα κρίσεις πανικού. Δεν έχω λόγο για τα παιδιά που μας βοήθησαν, κάποιοι ήταν πολύ ψύχραιμοι, βοήθησαν ακόμα κι εμένα που απλώς έπεσα».
Η νεαρή είπε ότι δεν ξέρει αν θα μπορέσει να μπει σε τρένο ξανά, ενώ πρόσθεσε ότι δυσκολεύεται να μένει μόνη της πλέον.
Με στρατηγικό όραμα και σταθερά ανοδική πορεία, ο Όμιλος Revoil κινείται ταυτόχρονα σε τρεις διαφορετικούς αλλά συμπληρωματικούς άξονες που έχουν ως κοινό σημείο αναφοράς την ενέργεια.
Η αυτοκίνηση αλλάζει με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Όμως η μεγαλύτερη επανάσταση δεν είναι ένα καλύτερο αυτοκίνητο αλλά ένας κόσμος που το χρειάζεται λιγότερο. Και εντελώς διαφορετικό.
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ηλικιωμένων, την 1 Οκτωβρίου, αξίζει να δώσουμε μεγαλύτερη προσοχή σε ένα πρόβλημα που συχνά περνά απαρατήρητο: τη δυσθρεψία και τα σημάδια που μπορεί να εμφανιστούν πριν ακόμη γίνει αντιληπτή.
