Τις συνθήκες θανάτου του μεγάλου τραγουδοποιού Λέοναρντ Κοέν, ο οποίος πέθανε στις 7 Νοεμβρίου σε ηλικία 82 ετών, αποκάλυψε ο μάνατζέρ του Ρόμπερτ Κόρυ.
Όπως είπε ο θάνατός του ήταν αναπάντεχος καθώς ο Κοέν «έφυγε» αφού έπεσε από το κρεβάτι του κατά τη διάρκεια του ύπνου του.
«Ο Λέοναρντ Κοέν πέθανε κάτα τη διάρκεια του ύπνου του μετά από μια πτώση μέσα στη νύχτα της 7ης Νοεμβρίου. Ο θάνατός του ήταν ξαφνικός, μη αναμενόμενος και ειρηνικός» δήλωσε ο Κόρυ.
Η κηδεία του Κοέν έγινε στο σπίτι του μεγάλου μουσικού στο Μόντρεαλ όπως αποκάλυψε ο γιος του Άνταμ.
Κλείσιμο
«Η αδερφή μου κι εγώ μόλις θάψαμε τον πατέρα μας στο Μόντρεαλ με την παρουσία μόνο των πολύ στενών συγγενών και φίλων. Τον βάλαμε σε ένα φέρετρο δίπλα στη μητέρα και τον πατέρα του. Όπως ακριβώς μας είχε ζητήσει» έγραψε ο Άνταμ Κοέν στο Facebook.
«Καθώς γράφω αυτές τις γραμμές σκέφτομαι τον μοναδικό συνδυασμό που είχε ο πατέρας μου της αυτο-υποτίμησης και της αξιοπρέπειας, της προσιτής φινέτσας, το χάρισμά του χωρίς θράσος, την παλιομοδίτικη ευγένεια, το προσωπικά σμιλεμένο ύψος του έργου του» έγραψε ο γιος του Κοέν.
Υπάρχουν τόσα πολά για τα οποία θα ήθελα να τον ευχαριστήσω για άλλη μια τελευταία φορά. Θα τον ευχαριστούσα για την θέρμη με την οποία με αντιμετώπιζε, για τη σοφία που μοίραζε, για τις μαραθώνιες συζητήσεις και το χιούμορ του. Θα τον ευχαριστούσα γιατί μου έμαθε να αγαπώ το Μόντρεαλ και την Ελλάδα. Και θα τον ευχαριστούσα για τη μουσική: πρώτα για τη μουσική με την οποία με μάγευε σαν παιδί και στη συνέχεια για την ενθάρρυνσή του να γράψω τη δική μου μουσική και τελικά για το προνόμιο να μπορώ να κάνω μουσική μαζί του» γράφει στο Facebook και καταλήγει: Σας ευχαριστώ για τα ευγενικά σας μηνύματα και την αγάπη για τον πατέρα μου.
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.