«Phreaker»: Στο 67ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης η αληθινή ιστορία του τυφλού εφήβου που παραβίασε τηλεφωνικά δίκτυα και κινητοποίησε το FBI

Μια αληθινή ιστορία τεχνολογικής ευφυΐας, παρανομίας και κοινωνικού αποκλεισμού μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη μέσα από την ταινία «Phreaker» του Άνταμ Γιορκ, που θα προβληθεί στο τμήμα «Ανοιχτοί Ορίζοντες» του 67ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, σύμφωνα με πληροφορίες του protothema.gr. Με πρωταγωνιστή έναν τυφλό έφηβο που καταφέρνει να παραβιάσει τηλεφωνικά δίκτυα και να βρεθεί στο στόχαστρο του FBI, η ταινία φωτίζει έναν άγνωστο κόσμο που προηγήθηκε της εποχής των χάκερ.

Πιο αναλυτικά:

Σε μια εποχή που τα κινητά τηλέφωνα και το διαδίκτυο δεν είχαν ακόμη κατακλύσει την καθημερινότητά μας, ένα παιδί έντεκα ετών από τη Βοστώνη ανακάλυψε έναν κόσμο κρυμμένο πίσω από το ακουστικό του τηλεφώνου. Αυτό που ξεκίνησε ως παιδική περιέργεια εξελίχθηκε σε μια επικίνδυνη εμμονή, με ψεύτικες κλήσεις έκτακτης ανάγκης και παραβιάσεις τηλεφωνικών συστημάτων.

Η αληθινή ιστορία που ενέπνευσε την ταινία Φρίκερ / Phreaker του Άνταμ Γιορκ, δείχνει πόσο λεπτή μπορεί να είναι η γραμμή ανάμεσα στην τεχνολογική ευφυΐα και την εγκληματικότητα.

Η ταινία
Phreaker / Φρίκερ
Άνταμ Γιορκ
Καναδάς
Ανοιχτοί Ορίζοντες

Tο 2004, ο δεκαπεντάχρονος Τζέικ, ένα τυφλό παιδί-θαύμα, ανακαλύπτει έναν ολόκληρο κόσμο αναζητώντας απλώς πρόσβαση σ' ένα τηλεφωνικό chatroom. Διαθέτοντας ένα εκπληκτικό ταλέντο στις μιμήσεις φωνών και μια ασυνήθιστα οξυμένη ακοή, ο Τζέικ μετατρέπεται σε «phreaker»: παραβιάζει τηλεφωνικά συστήματα μιμούμενος φωνές και πραγματοποιεί οικονομικές απάτες, ώσπου καταφέρνει τελικά να υποτάξει ολόκληρο το τηλεφωνικό δίκτυο στη θέλησή του. Βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, η ταινία αφηγείται πώς, πολύ πριν εμφανιστούν οι σύγχρονοι χάκερ υπολογιστών, ένας απομονωμένος έφηβος κατάφερε να κινητοποιήσει σύσσωμο τον μηχανισμό του FBI. Ένα συναρπαστικό δράμα περιπέτειας με γρήγορο ρυθμό και πλοκή που κόβει την ανάσα, λάμπει στο σκοτάδι χάρη στη θαυμάσια ερμηνεία του νεαρού πρωταγωνιστή του. Χωρίς να θυσιάζει το ψυχολογικό βάθος στον βωμό της δράσης, η ταινία σκιαγραφεί με ευαισθησία την πορεία αυτού του άτυχου νέου ανθρώπου, αγγίζοντας υψηλά επίπεδα συγκίνησης προς το τέλος της. Πέρα από μια απολαυστική περιπέτεια, το φιλμ λειτουργεί και ως τρυφερή αναδρομή στην εποχή που το απλό σταθερό τηλέφωνο μπορούσε να γίνει το πιο απρόσμενο όπλο εναντίον της καθεστηκυίας τάξης.

Η αληθινή ιστορία

Ο πραγματικός phreaker γεννήθηκε το 1990 στη Βοστώνη της Μασαχουσέτης (ΗΠΑ). Σε ηλικία 11 ετών (2001) ανακάλυψε τις λεγόμενες «party lines» (ομαδικές τηλεφωνικές γραμμές) και άρχισε να περνά ατελείωτες ώρες στο τηλέφωνο. Έμαθε κόλπα από άλλους συμμετέχοντες, ενώ έμαθε πώς να αποκτά πρόσβαση στα συστήματα της Verizon και της AT&T παριστάνοντας τον υπάλληλο της εταιρείας. Σε ηλικία 14 ετών (2004) έκανε την πρώτη του ψεύτικη κλήση στο 911 για να εκδικηθεί ένα κορίτσι. Τότε δεν του απαγγέλθηκαν κατηγορίες, ωστόσο το περιστατικό αυτό σηματοδότησε την αρχή μιας «δια βίου εμμονής» για εκείνον, καθώς πραγματοποίησε περίπου 60 ακόμη ψευδείς κλήσεις για επέμβαση ομάδων SWAT, πριν τελικά κατηγορηθεί. Το 2008, γνωρίζοντας ότι βρισκόταν υπό την πίεση ενός ερευνητή της Verizon, εισέβαλε στο τηλεφωνικό του σύστημα για να εκφοβίσει τον υπάλληλο και να αποσπάσει πληροφορίες σχετικά με την πορεία της έρευνας και συνελήφθη. Το 2009 καταδικάστηκε σε φυλάκιση 11 ετών και 3 μηνών, αφού δήλωσε ένοχος. Κρατήθηκε στο Ομοσπονδιακό Σωφρονιστικό Ίδρυμα του Fort Dix στο Νιου Τζέρσεϊ. Αποφυλακίστηκε στις 20 Οκτωβρίου 2018.

«Μετέτρεψαν την αναπηρία τους σε πηγή»

Ο σκηνοθέτης Άνταμ Γιορκ εξηγεί ότι η ιδέα για την ταινία «Phreaker» γεννήθηκε όταν, ερευνώντας μια ιστορία για ένα τυφλό αγόρι που μπλέκει με συμμορία κλεφτών, ανακάλυψε τον πραγματικό κόσμο των «phreakers», των προδρόμων των χάκερ, που εκμεταλλεύονταν τις αδυναμίες των παλιών τηλεφωνικών δικτύων.

Όπως αναφέρει, τον γοήτευσε το γεγονός ότι πολλοί από αυτούς ήταν τυφλοί νέοι που μετέτρεψαν την αναπηρία τους σε πλεονέκτημα, αποκτώντας εξαιρετικές ικανότητες στην αναγνώριση ήχων και συχνοτήτων. «Μετέτρεψαν την υποτιθέμενη αναπηρία τους σε πηγή δύναμης. Έναν κόσμο όπου το τυφλό αγόρι είναι βασιλιάς», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Μέσα από την ταινία επιχειρεί να διερευνήσει πώς αυτοί οι κοινωνικά περιθωριοποιημένοι νέοι, που διέθεταν δεξιότητες αντίστοιχες με εκείνες μελλοντικών πρωτοπόρων της τεχνολογίας, κατέληξαν συχνά στη φυλακή αντί στη Σίλικον Βάλεϊ. «Ήταν αναπόφευκτο ή θα μπορούσαν τα πράγματα να είχαν εξελιχθεί διαφορετικά; Πού πήγαν όλα τόσο στραβά;», αναρωτιέται ο σκηνοθέτης.