Η δύναμη της ελευθερίας

Όσο πλησιάζουμε στο τέλος του χρόνου με πιάνει μία διάθεση περισυλλογής, να κάνω το ταμείο της χρονιάς, την αυτοκριτική μου, να δω αν πραγματικά βελτιώθηκα, αν είμαι ευχαριστημένος από τον εαυτό μου. Επειδή, όμως, τα Χριστούγεννα είναι και η αγαπημένη μου γιορτή, δεν μπορώ παρά να ανυπομονώ για τις ημέρες που έρχονται. Ως τότε, η καθημερινότητα τρέχει, οι ρυθμοί είναι πολύ γρήγοροι και πραγματικά υπάρχουν μέρες που χάνω τον χρόνο.

Η Ταινιοθήκη Θεσσαλονίκης συνέχισε τα αφιερώματά της, αυτή την φορά στις Τώνια Μαρκετάκη και Φρίντα Λιάππα. Δύο μεγάλες σκηνοθέτιδες που άφησαν ανεξίτηλο το στίγμα τους στον μεταπολιτευτικό ελληνικό κινηματογράφο. Φόρος τιμής στις δύο δημιουργούς αναζητώντας τη δύναμη της ελευθερίας έτσι όπως την κατέγραψαν στο έργο τους, μέσα από το αφιέρωμα με τίτλο Τώνια Μαρκετάκη & Φρίντα Λιάππα “Strength of Freedom”. Στο πλαίσιο του αφιερώματος προβλήθηκαν δύο μεγάλου μήκους ταινίες της Τ. Μαρκετάκη, τα φιλμ «Ιωάννης ο βίαιος» (1973) και «Η τιμή της αγάπης» (1983), και τέσσερις ταινίες της Φρ. Λιάππα: οι μικρού μήκους «Μετά σαράντα μέρες» (1972), «Μια ζωή σε θυμάμαι να φεύγεις» (1977) και «Απεταξάμην» (1980) και η μεγάλου μήκους «Οι δρόμοι της αγάπης είναι νυχτερινοί» (1981). Tο πρώτο διήμερο του αφιερώματος, ο σκηνοθέτης και σύντροφος στη ζωή της Φρίντας Λιάππα, Κυριάκος Αγγελάκος, προλόγισε τις ταινίες της.



Στα κινηματογραφικά δρώμενα, είναι ακόμα άξια αναφοράς, τα Ευρωπαϊκά Βραβεία για το 2016. Εκεί, το “Τoni Erdmann” κυριάρχησε, κερδίζοντας το πρώτο βραβείο Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Σεναρίου, ενώ οι πρωταγωνιστές, Σάντρα Χούλερ και Πέτερ Σιμόνισεκ αναδείχθηκαν ως οι καλύτεροι ηθοποιοί της χρονιάς. Το αντίστοιχο Βραβείο Ντοκιμαντέρ πήρε το “Fire at sea” του Τζιανφράνκο Ρόσι. Kαλύτερο animation, το «Eγώ, ο Κολοκυθάκης» του Κλοντ Μπαρά, ενώ τιμήθηκαν επίσης το “Land of Mine” και φυσικά το “Ι, Daniel Blake” του Κεν Λόουτς.

Πώς μία διαμαρτυρία μπορεί να εξελιχθεί σε ένα πανηγύρι των τεχνών, μία Κυριακή πρωί στην παραλία; Οι καλλιτέχνες του δρόμου έδωσαν τη δική τους απάντηση, με όπλα τον ήχο και τα όργανά τους. Το μήνυμα ξεκάθαρο: αφήστε αυτούς τους ανθρώπους ζήσουν. Μία πρωτοβουλία του Συλλόγου Μουσικών Βορείου Ελλάδος έπειτα από την πρόσφατη προσαγωγή ενός μουσικού στη Θεσσαλονίκη με την κατηγορία της επαιτείας. Το ραντεβού δόθηκε μέσω του διαδικτύου και ο κόσμος έδωσε μαζικό παρών σε μία ειρηνική μάζωξη για τον πολιτισμό και το μέλλον των μουσικών του δρόμου.

Αξιοσημείωτο ήταν και το Flea Market. Xιλιάδες άνθρωποι επισκέφτηκαν την περιοχή των Παλαιών Σφαγείων Θεσσαλονίκης. Μία πρωτότυπη αγορά για δύο ημέρες στην πόλη (το σαββατοκύριακο 10 και 11 Δεκεμβρίου), που συνδυάστηκε με εξαιρετικό φαγητό. Όσοι βρέθηκαν εκεί, ένιωθαν κάτι από τα παλιά. Λίγο τα βινύλια, λίγο τα υφάσματα, λίγο το κλίμα... Όπως και να το κάνουμε, ήταν κάτι το ξεχωριστό και καλό θα είναι να επαναλαμβάνεται ανά τακτά χρονικά διαστήματα.

Mε πυροτεχνήματα εγκαινιάστηκε η χριστουγεννιάτικη περίοδος στην πόλη. Ξεκίνησε ο στολισμός, αλλού σε κλασικό κι αλλού σε μιλιμαλιστικό φόντο. Τα σχόλια ποικίλα. Εκατό και πλέον εκδηλώσεις έπονται. Προσωπικά εκτιμώ πως πρέπει να γίνεις κομμάτι του εορτασμού για τον να βιώσεις, ειδάλλως όλα θα σου φταίνε.



Στα αθλητικά, ο ποδοσφαιρικός ΠΑΟΚ προκρίθηκε στους 32 του Europa League και η πόλη ξαναβρήκε την ηρεμία της. Εκεί τον περιμένει η Σάλκε. Με τους δύο συλλόγους να έχουν ανοιχτούς λογαριασμούς από το καλοκαίρι του 2013, όταν κι οι Γερμανοί στέρησαν από τον Δικέφαλο του Βορρά το όνειρο των ομίλων του Champions League. Αυτή ήταν η εβδομάδα που μας πέρασε. Ραντεβού την επόμενη Τρίτη με το καλό. Ως τότε καλά να περνάτε...