Η πρώτη συνεργασία του Νίκου Μωραΐτη με τον συνθέτη Χρυσόστομο Καραντωντίου εγκαινιάστηκε προχθές με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ο πετυχημένος στιχουργός και ο ανερχόμενος συνθέτης -που έγινε γνωστός στο κοινό από το τραγούδι «Μεροκάματα» και τον ομώνυμο δίσκο που κυκλοφόρησε με τον Πάνο Παπαϊωάννου στο τραγούδι- αποφάσισαν να συνεργαστούν πριν περίπου δύο χρόνια και το πρώτο δείγμα αυτής της δουλειάς είναι κιόλας γεγονός.
«Το κλαδί» δεν είναι απλώς το πρώτο τραγούδι από αυτόν τον δίσκο που θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο από τη Feelgood Records, είναι και ένα υπέροχο κομμάτι που απογειώνει με τη φωνή της η Άλκηστις Πρωτοψάλτη. Αν και τα ονόματα του δίσκου δεν μπορούμε ακόμη να τα ανακοινώσουμε, με την Άλκηστις στην πρώτη γραμμή είναι σίγουρο ότι αυτές οι συμμετοχές θα αποτελέσουν έκπληξη. Το ύφος του δίσκου θα είναι καθαρά λαϊκό, με τον μοναδικό τρόπο που ξέρει να γράφει τραγούδια ο Χρυσόστομος Καραντωνίου, ενώ και ο Νίκος Μωραΐτης θα δώσει για ακόμη μια φορά τον καλύτερό του εαυτό.
Ένα τραγούδι για την απώλεια, τη μνήμη των ανθρώπων που αγαπήσαμε και μας έγιναν δεύτερη φύση, μια στιγμή που στέκεσαι χωρίς να το θέλεις σε αυτά που σε στοιχειώνουν. Σε αυτά που έχουν φυτευτεί πολύ γερά μέσα μας και μας ορίζουν, άλλες φορές ηθελημένα και άλλες όχι. Μια τρυφερή μελωδία που η Πρωτοψάλτη απογειώνει, χωρίς ωστόσο να χρησιμοποιεί εξάρσεις. Απαλή φωνή γεμάτη συναίσθημα και στίχοι που δείχνουν ευαισθησία από εκείνη που ο Μωραΐτης ξέρει να κρατά καλά κρυμμένη και να τη βγάζει εκεί ακριβώς που πρέπει.
Γιατί ένας στιχουργός δεν χρειάζεται να είναι «καταραμένος», να ζει μέσα στο πάθος, την ίντριγκα και την ένταση για να μπορεί να γράφει όμορφα τραγούδια. Αρκεί να έχει μέσα αυτή τη φλόγα που έχει ο Μωραΐτης, αυτή την ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία που μπορεί να μεταμορφώνει σε τραγούδια ακόμα και τις πιο κρυφές μας ανησυχίες. Αυτή ακριβώς η ιδιοσυγκρασία, και φυσικά η πάντα συγκλονιστική φωνή της Πρωτοψάλτη ήταν και που σφράγισε τη συνεργασία τους για πάντα με το «Ο άγγελος μου». Ένα τραγούδι σε μουσική του Στέφανου Κορκολή που από το 2012 μέχρι σήμερα έχει κάνει όχι μόνο τεράστια επιτυχία αλλά έχει καταγραφεί ως ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια της δεκαετίας που μας πέρασε. Ελπίζω «Το κλαδί» να δεχθεί την ίδια -και γιατί όχι- και μεγαλύτερη αγάπη από το κοινό.
Το τελευταίο σου φιλί
σ' το πήρα από το στόμα
μέσα μου έγινε κλαδί
το φύτεψα στο χώμα
Και το κλαδί μεγάλωνε
και θύμιζε έναν άλλονε
και το κλαδί μεγάλωνε
και θύμιζε εσένα
Ένα κλαδί μεγάλωνε
και ο ίσκιος του με βάραινε
που πάντα πάνω στη ζωή
βρισκόσουν από μένα
Τον πιο μεγάλο μου θυμό
τον ξέσπασα σε μένα
να ξεριζώσω δεν μπορώ
της γης τα φυτεμένα
Και το κλαδί μεγάλωνε
και θύμιζε έναν άλλονε
και το κλαδί μεγάλωνε
και θύμιζε εσένα
Ένα κλαδί μεγάλωνε
και ο ίσκιος του με βάραινε
που πάντα πάνω στη ζωή
βρισκόσουν από μένα