Ένας Τούρκος εξπρεσιονιστής

Πότε κατάλαβες ότι η ζωγραφική είναι αυτό που θα ήθελες να κάνεις στη ζωή σου;

Πάντα είχα μια έφεση προς την τέχνη. Όταν ήμουν παιδί, συνήθιζα να αναρωτιέμαι και να ψάχνω απαντήσεις στη ζωή. Όταν ήμουν στο γυμνάσιο, οι καθηγητές των εικαστικών έλεγαν ότι οι ζωγραφιές μου ήταν πολύ καλές. Εκείνα τα χρόνια ξεκίνησα λοιπόν να ζωγραφίζω. Παρόλο που τα έργα μου είναι πλέον αφηρημένες εκφράσεις, η προσωπική μου έκφραση και η κατανόηση για τη ζωή έχουν γίνει οι κεντρικές προσπάθειες της τέχνης μου.

Τι θαυμάζεις περισσότερο στην τέχνη της ζωγραφικής;

Ο τρόπος με τον οποίο κάποιος βλέπει πράγματα σε μια εικόνα και οι σκέψεις και οι ιστορίες πίσω από αυτή την όψη. Η διαφορετικότητα των θεμάτων, η ενέργεια και η απέραντη χρωματική κλίμακα.

Τι όνομα θα έδινες στη ζωγραφική σου;

Μπορείς να ορίσεις τους πίνακές μου ως αφηρημένη εκφραστική τέχνη. Τους βλέπω ως δυναμικές, άπειρες και κινητές ιστορίες που βρίσκονται σε αρμονία με τα χρώματα και οι οποίες μιλούν για ζωές που έχουν ζήσει και που ακόμα θα ζουν. Ξεχνάω τον εαυτό μου όταν ζωγραφίζω ή μάλλον βγαίνω από τη συνείδησή μου και το μυαλό μου και έτσι, μάλλον, βρίσκω τον αληθινό εαυτό μου. Και αυτό αλήθεια με συνδέει με τη ζωή περισσότερο από καθετί άλλο.

Με τι συχνότητα δημιουργείς τα έργα σου;

Είναι πολλές οι περίοδοι όπου μπαίνω σε ύπνωση, εκτός φυσικά από τις φορές που δεν έχω υλικά για να ζωγραφίσω μαζί μου ή όταν είμαι σε διακοπές. Κάποιες φορές υπερεργάζομαι και ξοδεύω 20 ώρες τη μέρα ζωγραφίζοντας. Και αγαπώ κάθε στιγμή από αυτές τις ώρες: με ζωντανεύει!

Τι θέλεις να δηλώσεις μέσα από τα έργα σου;

Δεν υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο θέμα που ήθελα να εκφράσω. Κάποιες φορές συγκεντρώνομαι σε συγκεκριμένα θέματα και εκφράζω τα συναισθήματά μου με τη μορφή ενός συμποσίου, μίας Biennale ή θεματικών εκδηλώσεων.

Η τέχνη ενώνει λαούς;

Στη χώρα μου οργανώνω συμπόσιο τα τελευταία έξι χρόνια. Έχει γίνει σχεδόν μια παράδοση. Πολλοί καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο συμμετέχουν στο συμπόσιο. Όλοι δρούμε σαν μια μεγάλη οικογένεια και νομίζω ότι αυτό είναι η πιο όμορφη απόδειξη ότι η τέχνη είναι η κοινή μας γλώσσα.

Ποιους Έλληνες ζωγράφους γνωρίζετε;

Τον Δομίνικο Θεοτοκόπουλο (Ελ Γκρέκο) και τον Μίλτο Μανέτα.

Η τέχνη σήμερα;

Πραγματικά, σήμερα έχουμε μια επανάληψη ή συνέχιση του 1950. Και στην πραγματικότητα, ο αφηρημένος εξπρεσιονισμός είναι ένα από αυτά που επαναλαμβάνονται. Μπορώ να μιλήσω για τη δική μου δουλειά. Δεν πιστεύω ότι ο εξπρεσιονιστής δουλεύει εισάγοντας μια καινοτόμα αλλαγή στον σημερινό κόσμο, αλλά έχω ρεαλιστικές προσδοκίες για τον ψηφιακό κόσμο για τα επόμενα 15 χρόνια.

Σε επηρεάζουν οι σύγχρονες κοινωνικοοικονομικές συνθήκες; Με ποιον τρόπο και σε ποιο βαθμό;

Σύμφωνα με την πυραμίδα του Maslow, η τέχνη έχει τo πιο στενό τρίγωνο στην κορυφή, ενώ οι βασικές ανάγκες έχουν τον μεγαλύτερο χώρο. Έτσι, η τέχνη είναι υψηλά επηρεασμένη από την αστάθεια. Φυσικά, το χάος που αντιμετωπίζουμε στη χώρα μας και στον κόσμο έχει επίδραση στην τέχνη μας. Φανερά, οι οικονομικές προκλήσεις έχουν τον ρόλο τους στην τέχνη.

Πιστεύεις πως η τέχνη έχει κάποια απάντηση στους σύγχρονους προβληματισμούς της εποχής μας;

Στην πραγματικότητα, δεν νομίζω ότι παρείχα μια επαρκή απάντηση, αλλά πιστεύω ότι μπορούμε να απαντήσουμε με κατάλληλες πολιτικές της τέχνης. Πρέπει να δώσουμε περισσότερη έμφαση στην εκπαίδευση. Πρέπει να χρησιμοποιήσουμε τα ΜΜΕ για να συμπεριλάβουμε την τέχνη στις καθημερινές ζωές μας και να δώσουμε περισσότερη σημασία στον ανθρωπισμό. Με αυτόν τον τρόπο, μπορούμε να προσπαθήσουμε να δώσουμε στον άνθρωπο την ευκαιρία να έχει έναν χρόνο ποιότητας παρά να επικεντρώνεται σε ασήμαντες διακρίσεις στη γλώσσα, στη θρησκεία και στη φυλή. Με αυτό τον τρόπο, μπορούμε να δώσουμε στην κοινωνία την ευκαιρία να έχει μια πιο γενική γραμμή σκέψης.

Τι σκέψεις έχεις για το μέλλον και ποια είναι τα επόμενα βήματά σας;

Νομίζω ότι είμαι στα πιο παραγωγικά χρόνια όσον αφορά την τέχνη μου. Στην πραγματικότητα, για να είμαι ικανός να συνεχίσω αυτό το πλάνο για μένα. Αν μπορώ να είμαι στο μέλλον τόσο αφοσιωμένος στην τέχνη όσο είμαι τώρα, τότε αυτό είναι ένα τέλειο σχέδιο. Αλλά πρέπει να συμπληρώσω, είμαι ένας άνθρωπος που μπορεί να είναι μέρος από οτιδήποτε αφορά την τέχνη... Είμαι πολύ ενθουσιασμένος και επιχειρηματικός σε ό,τι αφορά αυτό. Ίσως μία μέρα, μπορώ να είμαι μέρος μιας κινηματογραφικής παραγωγής.

Με ποιον τρόπο πιστεύεις ότι πρέπει να διδάσκεται η τέχνη σήμερα στους νέους;

Όπως ξέρεις, η εκπαίδευση είναι ένας δρόμος διπλής κατεύθυνσης. Η επικρατούσα τάση στην εκπαίδευση στα σχολεία και η ανεπίσημη εκπαίδευση. Τα σχολεία προσφέρουν μια παραδοσιακή, συντηρητική εκπαίδευση για τους ανθρώπους αλλά αυτό που είναι σημαντικό είναι η ανεπίσημη εκπαίδευση. Κυρίως, αυτό που είναι σημαντικό είναι να μπορεί να μεταφέρεται η τέχνη μέσα στην καθημερινότητά μας. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί από τα ΜΜΕ και από τα ψηφιακά/κοινωνικά μέσα. Αυτό γίνεται με τον αθλητισμό για παράδειγμα. Είναι πολύ σημαντικό η τέχνη και οι καλλιτεχνικές εκδηλώσεις να αναφέρονται από τα ΜΜΕ και να καλύπτονται από τις ειδήσεις.

Στην Τουρκία κάποιες σημαντικές παραγωγές χρησιμοποιούν αυτό το εργαλείο αλλά πρέπει να γίνουν περισσότερα. Επίσης, πιστεύω ότι σημαντικές biennale, όπως η Kassel Dokumenta που οργανώνονται σε πόλεις που δεν είναι μητροπολιτικές, μπορούν να είναι πολύ αποτελεσματικές. Τέτοιες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις μεγαλώνουν τη γνώση, ενθαρρύνουν την ελεύθερη σκέψη και αναπτύσσουν μια αίσθηση αισθητικής όψης. Επίσης, στρέφουν τους νέους προς τον ουμανισμό και τους παρέχουν κάποιον ποιοτικό χρόνο στη ζωή τους.