Berlin calling...

Δύο εικαστικοί -με διαφορετική καταγωγή, αλλά με κοινή οπτική- που ζουν και δραστηριοποιούνται στο Βερολίνο, έρχονται στην Αθήνα για τις ανάγκες της έκθεσης “Street Spins”. Ο επιμελητής Δημήτρης Αντωνίτσης καλεί την Ελληνίδα Εύα Μήταλα και τον Ιάπωνα Yukihiro Taguchi σε μια διπλή ατομική έκθεση-πείραμα, όπου προσεγγίζεται η έννοια του flâneur ως διερευνητή της σύγχρονης πόλης.

Από τις 5 Φεβρουαρίου στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα

οι δύο καλλιτέχνες που εκθέσουν την δουλειά τους και ο θεατής θα κληθεί να δει πέρα από μια κριτική καταγραφή όγκου και μάζας αρχιτεκτονημάτων και έτσι να διαβάσει τα έργα των δύο καλλιτεχνών μέσα από μια κοινωνικο-οικονομική μετάφραση.

Και οι δύο έχουν σπουδάσει ζωγραφική: ο Taguchi στο Πανεπιστήμιο του Τόκιο (Tokyo Geidai) και η Μήταλα στην ΑΣΚΤ της Αθήνας. Ο πρώτος δεν έχει ποτέ ολοκληρώσει κάποιο ζωγραφικό έργο με την κλασική έννοια, αλλά αντιθέτως θεωρεί τα στοπ καρέ φιλμάκια του ως πολλαπλά ταμπλό ζωγραφικής. Η Μήταλα πάλι πατάει πάνω στην πολλαπλότητα της μεταξοτυπίας για να δημιουργήσει μοναδικά ζωγραφικά τελάρα αλλά και την ανάπτυξή τους σε χρηστικά έπιπλα. Η παλέτα τους αποτελείται από τα βιώματα τους στον δρόμο ως μια πιο προωθημένη προβολή του ψυχισμού τους στον αστικό ορίζοντα.



Ο Taguchi κυριολεκτικά έχτισε το σπίτι του από πεταμένα υλικά στην οδό Curvy στη συνοικία Kreuzberg στο Βερολίνο. Στο αρχιτεκτόνημα αυτό με τίτλο “Discurvy” διέμεινε για ενάμιση χρόνο, μεταβάλλοντας το τόσο μορφολογικά όσο και κοινωνικά, αφού δημιούργησε πάνω από εκατό κοινωνούς-θεατές-θαμώνες του εγχειρήματος αυτού. Η Μήταλα αντίστοιχα μεταξοτυπεί τη γέφυρα Τreptower με εικονογραφία που εστιάζει στην αρχιτεκτονική των Mega-Cities (Τόκιο, Βερολίνο). Τα τελάρα εκτίθενται ως αυτοτελή ζωγραφικά έργα αφού φέρουν την αύρα του δρόμου.

Τόσο οι προβολές του Taguchi (Street, Skip, Spark, Discurvy, Moment) όσο και τα έπιπλα της Μήταλα (Morgenstern, Abendstern, Lonely Star) αποτελούν μεταμοντέρνα (περ)άσματα μέσα από τα στενά της εσωτερικής τους ταυτότητας και συναισθημτικής μνήμης. Ο θεατής ιχνηλατεί τα μέρη της εικαστικής τους μετάβασης μέσα από την ομορφιά της ζωγραφικής τους τροχιάς.