Η Βίκυ Καγιά έδωσε συνέντευξη και αναφέρθηκε στην απόφασή της να απέχει από την τηλεόραση.
Το γνωστό μοντέλο μιλώντας στην εκπομπή «Πάμε Δανάη» το μεσημέρι της 4ης Δεκεμβρίου εξομολογήθηκε ότι απέχοντας από την τηλεόραση βρήκε ξανά τον εαυτό του και ότι επέστρεψε σε αυτό που πραγματικά είναι.
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-d62xf3a335rl)
Αρχικά αναφέρθηκε στην εσφαλμένη άποψη που έχει ο κόσμος για τους ανθρώπους της μόδας: «Πολύ μακριά από την πραγματικότητα είναι η άποψη ότι οι άνθρωποι της μόδας είναι τέλειοι. Η μόδα δεν σου επιβάλλει το τέλειο, αλλά προσαρμόζεται σε αυτό που επιτάσσει η εποχή. Αγκαλιάζει την πραγματικότητα μιας κοινωνίας τη στιγμή που αυτή εξελίσσεται».
Για την αποχή της από την τηλεόραση, η Βίκυ Καγιά εξομολογήθηκε: «Με την απουσία μου από την τηλεόραση ξαναγύρισα στον εαυτό μου, σε αυτό που πραγματικά ήμουν και είχα ξεχασμένο, ανέμελη, αυθόρμητη – ίσως λίγο παραπάνω από το κανονικό. Είμαι επίσης λίγο αφελής επειδή το θέλω, αφήνω πράγματα να περνούν».
Στη συνέχεια, το μοντέλο πρόσθεσε: «Είχα αναγκαστεί να μπω σε μια “ζούγκλα” που με περιόριζε με τρόπους και μανιέρες που δεν μου ταίριαζαν. Αυτό είχε επιπτώσεις και στην υγεία μου, πάθαινα λιποθυμικά επεισόδια. Ανέβαινε η πίεσή μου 174, έπεφταν οι παλμοί μου, πονούσε ο σκελετός μου. Όταν είσαι ένας άνθρωπος καθαρός και δεν έχεις πίσω και μπροστά εκκρεμότητες όλοι οι άλλοι που τις έχουν θέλουν να μεταφέρουν πάνω σου τις ευθύνες».
Κλείνοντας, ανέφερε: «Είχα ένα μωρό παιδί, ένα άλλο μικρό παιδί, άλλα δύο τα παιδιά του Ηλία, τα μεγάλα μας παιδιά, ο Ηλίας είχε πολύ απαιτητικό πρόγραμμα, δύο εκπομπές, πολύ πόλεμο, τοξικότητα και επιθετικότητα χωρίς κανένα λόγο. Εντάξει, άνθρωποι είμαστε, όχι βουνά».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.