Ο Κωνσταντίνος Αργυρός αναφέρθηκε στην περιοδεία του στην Αμερική, περιγράφοντας την εμπειρία του στην εκπομπή «Super Κατερίνα».
Ο τραγουδιστής, που είναι ο πρώτος Έλληνας που τραγούδησε στο Barclays Center,τόνισε: «Δεν έχω λόγια να ευχαριστήσω τους Έλληνες ομογενείς της Ν. Υόρκης. Αυτοί έγραψαν ιστορία γιατί είναι δυο φορές Έλληνες και εγώ έζησα την εμπειρία μαζί τους. Η αλήθεια είναι ότι στο Barclays Center ακούγεται πρώτη φορά ελληνική μουσική. Όταν καταλάβαμε ότι είναι τόσο όμορφη η ελληνική μουσική μέσα σε αυτόν τον χώρο το διασκεδάσαμε και ξεσαλώσαμε όλοι μαζί ελληνικά, φωναχτά, χορευτικά. Δεν έχω λόγια να σας περιγράψω πόσο φανταστική ήταν η στιγμή που ακούσαμε μπουζούκι, ακόμα και νησιώτικα. Αξίζουν συγχαρητήρια στον κόσμο».
Δείτε το βίντεο
Glomex Player(eexbs1jkdkewvzn, v-cx3hb35euxvt)
Ακόμη, πρόσθεσε ότι: «Η αδερφή μου είναι στο εξωτερικό και ξέρω πώς περνάει και πώς οι Έλληνες επικοινωνούν. Ήταν μια ωραία στιγμή που ενωθήκαμε. Ήταν τόσο συγκλονιστικό αυτό που ζήσαμε. Στην Αμερική σε έναν χώρο όπως το Barclays Center του ΝΒΑ είναι πολύ δύσκολο να μείνεις παραπάνω γιατί την άλλη μέρα γίνεται προπόνηση και το προσωπικό πρέπει να ετοιμάσει τον χώρο. Η ελληνική μουσική έχει ψυχή που μπορεί να ταξιδέψει πάρα πολύ μακριά και θα κάνω ό,τι μπορώ να τη μεταδώσω όσο πιο μακριά γίνεται».
Τέλος, ο Κωνσταντίνος Αργυρός, είπε: «Δεν νιώθω ότι είμαι σε κάποια κορυφή. Έχω βρει τον εαυτό μου στη μουσική. Όπως πάντα υπήρχαν και δύσκολες και εύκολες στιγμές. Είμαι περήφανος, γιατί ο κόσμος το κατάφερε. Έχουμε σκοπό να κάνουμε κι άλλα πράγματα. Να πω σε όλη την ομογένεια ότι δεν μπορούσαμε στην παρούσα φάση να πάμε σε όλες τις πόλεις αλλά θα πάμε στο Σικάγο, στο Τορόντο και στο Μόντρεαλ».
Με λύσεις που προσαρμόζονται στις ανάγκες κάθε κατοικίας, η προστασία του σπιτιού γίνεται πιο ευέλικτη, πιο ολοκληρωμένη και πιο απλή με τα προγράμματα ασφάλισης κατοικίας της Eurolife FFH.
Νέο ψηφιακό πρόγραμμα επαγγελματικού προσανατολισμού «Τεχνολογία και το αύριο των επαγγελμάτων» powered by Telekom σε στρατηγική συνεργασία με τον οργανισμό The Tipping Point
Για δυόμισι χιλιάδες χρόνια, ο προσωπικός δάσκαλος ήταν προνόμιο λίγων. Σε τριάντα χρόνια ενδέχεται να έχει γίνει κάτι σαν υποδομή, όπως το νερό και το ρεύμα. Κι αυτό θα αλλάξει και τη διαδικασία της μάθησης, που ούτως ή άλλως δεν μπορεί -υπό το πρίσμα της ψηφιακής εξέλιξης- να είναι ίδια.