Απόψε, στις 00:30, ηΕυδοκία Ρουμελιώτη κάθεται στην καρέκλα του καλεσμένου της εκπομπής «Μεσάνυχτα» και εξομολογείται τα πάντα στην Ελεονώρα Μελέτη.
Από τα φοιτητικά χρόνια στη σχολή της θεολογίας μέχρι τις πρώτες επιτυχίες στο θέατρο και την τηλεόραση. Εξηγεί πως και πόσο άλλαξε τη ζωή της η γνωριμία της με τον σύζυγο της Νικηφόρο και αποκαλύπτει πως γνωρίστηκαν από… προξενιό. Αναφέρεται στον ερχομό του γιου τους και στην πικρή γεύση που της άφησε η προσπάθειά της να υιοθετήσει με τον άνδρα της ένα παιδί.
Πως μπήκε στη ζωή της ο μικρός Mάριος με τα πολλαπλά προβλήματα υγείας; Tι ήταν εκείνο που τους έκανε να αποφασίσουν να γίνουν ανάδοχοι γονείς του και γιατί δεν προχώρησε ποτέ η ολοκλήρωση της υιοθεσίας. Η ηθοποιός περιγράφει τη δύσκολη περίοδο όταν τους πήραν τον μικρό Μάριο ύστερα από 3,5 χρόνια δηλώνοντας πως καταρρακώθηκε ψυχολογικά.
Αμέσως μετά, οKώστας Χαρδαβέλλας, που μετρά ήδη πενήντα χρόνια στο χώρο της δημοσιογραφίας, μιλά για όλα στην Ελεονώρα Μελέτη. Για τα χρόνια πριν την τηλεόραση, για την γνωριμία του κοινού με το «κοινωνικό ρεπορτάζ» του οποίου δικαιωματικά θεωρείται ο «πατέρας» και για τις εκπομπές του που έγραψαν ιστορία. Αναφέρεται στη σχέση του με την Αγγελική Νικολούλη. Μιλά για τη γνωριμία του με τη γυναίκα της ζωή του αποκαλύπτοντας πως οι φίλοι στοιχημάτιζαν το διαζύγιο του την ώρα του γαμήλιου μυστηρίου! Τι ήταν εκείνο που τον έκανε να εκτιμήσει και να αγαπήσει τη σύζυγο του, αλλά και πως αντιμετώπισε ο ίδιος και η οικογένεια του την περιπέτεια που είχε με τον καρκίνο. Ο δημοσιογράφος περιγράφει τη στιγμή που του ανακοινώθηκαν τα άσχημα νέα, αλλά και ποιά ήταν η πρώτη του αντίδραση. Χαμογελά όταν μιλά για τον γιο του και μας ανακοινώνει για πρώτη φορά πως σύντομα θα εγκαταλείψει τη τηλεόραση και τη δουλειά που τόσο αγαπά.
Σε μια καθημερινότητα που κινείται σε ολοένα και πιο εντατικούς ρυθμούς, ο ποιοτικός ύπνος αναδεικνύεται ως μία από τις πιο ουσιαστικές μορφές φροντίδας του εαυτού μας. Εδώ, η επιλογή του κατάλληλου στρώματος αποκτά ιδιαίτερη σημασία, κάτι που η JYSK γνωρίζει καλά.
Αν μπορούσαμε να ανοίξουμε ένα παράθυρο και να κοιτάξουμε τον κόσμο εκεί γύρω στο 2050, το πιθανότερο είναι ότι δεν θα βλέπαμε έναν πλανήτη αγνώριστο, αλλά έναν κόσμο που θα έχει αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί.
