Οι ταινίες της εβδομάδας

Ο Πλανήτης των Πιθήκων: Η Σύγκρουση / War for the Planet of the Apes

Του Ματ Ριβς. Με τους Αντι Σέρκις, Γούντι Χάρελσον
Φαντασίας, 2017, 
ΗΠΑ, 140’. 

 Νέο κεφάλαιο για τον Σίζαρ και τους πιθήκους του, καθώς προσπαθούν να διορθώσουν τα σπασμένα που άφησε ο Κόμπα στην «Αυγή» και να βρουν έναν νέο τόπο για να επιβιώσουν μακριά από τους ανθρώπους. Η πιο αδύναμη προσθήκη στο σύγχρονο franchise του «Πλανήτη», εντούτοις στέκεται αξιοπρεπώς και εισάγει χαρακτήρες που αποδεικνύονται καθοριστικοί για την πλοκή της «Σύγκρουσης», αλλά και πολλά υποσχόμενοι για τα σίκουελ που θα ακολουθήσουν. Επιπλέον, ο σκηνοθέτης Ματ Ριβς ξέρει πώς να εξισορροπεί τους σιωπηλούς διαλόγους με εντυπωσιακές σκηνές δράσης.





Βρε καλώς τους / A bras ouverts 
Του Φιλίπ ντε Σοβερόν. Με τους Κριστιάν Κλαβιέ, Ελσά Ζιλμπερστάιν
Κωμωδία, 2017, 
Γαλλία/Βέλγιο, 92’. 

 Το «Βρε καλώς τους» περπατάει πάνω σε μια πολύ λεπτή κλωστή ρατσισμού και σοβινισμού, και αν γλιστράει πολλές φορές και πέφτει κάτω, ο λόγος που σώζεται τελικά είναι επειδή σατιρίζει αβέρτα και αδιακρίτως. Στην ιστορία ενός διανοούμενου, ο οποίος αναγκάζεται να φιλοξενήσει μια οικογένεια Ρομά για να αποδείξει πόσο ανοιχτόμυαλος είναι, τα βέλη δεν στρέφονται μόνο στα φυλετικά χαρακτηριστικά, αλλά κυρίως στα κοινωνικά. Και για γαλλική κωμωδία, τι να σας λέω, όαση.





Το μπαρ / El bar 
Του Αλεξ ντε λα Ιγκλέσια. Με τους Μπλάνκα Σουάρεθ, Μάριο Κάσας
Θρίλερ, 2017, 
Ισπανία/Αργεντινή, 102’.


Αυτή η πώρωση του Αλεξ ντε λα Ιγκλέσια με τη γλίτσα, τη δυσωδία και το gore τού έχει δώσει πολλούς φαν και το κατανοώ γιατί το κάνει με λεπτομερή παραστατικότητα. Εδώ είναι σχετικά συγκρατημένος, καθώς εγκλωβίζει μια ομάδα παράταιρων ανθρώπων σε ένα μπαρ, οι οποίοι συνειδητοποιούν πως αν βγουν έξω θα πεθάνουν πάραυτα. Εχει ενδιαφέρον ως ταινία είδους, αλλά πρέπει να σ’ αρέσει το... είδος.







Ο Κύκλος / The Circle 
Του Τζέιμς Πόνσολντ. 
Με τους Εμα Γουάτσον, Τομ Χανκς, Τζον Μπογιέγκα
Δραματική, 2017, 
ΗΑΕ/ΗΠΑ, 110’. 


Οταν υπέροχα βιβλία γίνονται κακές ταινίες (βλ. «Τριλογία του κόσμου: Το Αστέρι του Βορρά», για να αναφέρω ένα από τα πολλά), τι να περιμένει κανείς από τα μέτρια; Ο «Κύκλος» του Ντέιβ Εγκερς ήταν ένα μυθιστόρημα που πήγε να αρμέξει την αγελάδα (τα κοινωνικά μέσα και την Google) με κάποιες ιδέες αλλά δίχως αληθινό θράσος. Η ταινία του Τζέιμς Πόνσολντ αραιώνει το ήδη υδαρές περιεχόμενο για ένα ακόμα πιο γλυκανάλατο, επιφανειακό αποτέλεσμα: μια κοπέλα αρχίζει να αναρριχάται στην ultra-cool εταιρεία «Ο Κύκλος» θυσιάζοντας βήμα-βήμα την ιδιωτικότητά της.