Γιατί το να βάζουμε στόχους μας κάνει «ευτυχισμένους»;

Οι στόχοι και όχι απαραίτητα μεγαλεπήβολοι και μεγαλόπνοοι, είναι σαν ένα ταξίδι που περιγράφει ο Καβάφης, ένα ταξίδι αναψυχής, ψυχικής ανάτασης & έκστασης μέσα από την αποκόμιση εμπειριών, γνώσεων, πρωτόφαντων συγκινήσεων που συγκλονίζουν, αναζωογονούν, συνεγείρουν, εξάπτουν την φαντασία, ξεκουράζουν το Πνεύμα, γαληνεύουν την Ψυχή.

Είναι ένα ταξίδι που θέλεις να κάνεις αν και πολλές φορές συμβαίνει να μην ξέρεις τον ακριβή προορισμό σου, απλά θες να σαλπάρεις, να ξεκινήσεις για το άγνωστο, να εξερευνήσεις το μυστηριώδες, να ανακαλύψεις τα μυστικά του κόσμου & τις γοητευτικές γωνίες του.

Πρόκειται για ένα ταξίδι υψηλών προσδοκιών, που αν δεν το υλοποιήσεις ή αν έστω δεν κάνεις μια πρώτη προσπάθεια και τα παρατήσεις, ένα είναι βέβαιο ότι σε δέκα ή και είκοσι χρόνια από τώρα ή και νωρίτερα θα είσαι πιο απογοητευμένος που δεν το επιχείρησες, που δεν μπήκες στη διαδικασία να χαρτογραφήσεις την πορεία σου, να ανοιχθείς στα σκοτεινά ύδατα του αγνώστου, όπου ενδεχομένως θα συναντούσες εμπόδια, υφάλους ή [...τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας και τον θυμωμένο Ποσειδώνα...] για να επικαλεστούμε και πάλι τον σπουδαίο και τόσο διδακτικό Καβάφη.

Γι’ αυτό, λύσε τους κάβους. Σαλπάρισε μακριά από το σίγουρο λιμάνι. Εξερεύνησε, ονειρέψου, ανακάλυψε.

Διαβάστε περισσότερα στο Kontasou.com