Γιατί μας απειλεί το νέο «μοντέλο» τρομοκρατίας

Τζιχαντιστές και μη, οι «μοναχικοί λύκοι» είναι ίσως το πιο επικίνδυνο όπλο που στράφηκε ποτέ εναντίον του δυτικού πολιτισμού. Μια αόρατη, πανταχού παρούσα, θανάσιμη απειλή.

Ανατρέποντας ακόμη και τους ενστικτώδεις νόμους της φύσης ή της απλής αριθμητικής, σήμερα κάθε μεμονωμένος «μοναχικός λύκος» φαντάζει πολύ πιο επικίνδυνος από οποιαδήποτε αγέλη πωρωμένων εκτελεστών. Ενας δήμιος-αποκεφαλιστής σε μια μικρή πόλη της βόρειας Γαλλίας, ένας βομβιστής αυτοκτονίας κάπου στη Βαυαρία, ένας πιστολέρο σε κατάσταση αμόκ που πυροβολεί αδιακρίτως το πλήθος στο Μόναχο, ένας μαχαιροβγάλτης που επιτίθεται με τσεκούρι σε οικογένεια Ασιατών μέσα σε γερμανικό τρένο και φυσικά ο εξολοθρευτής-νταλικέρης της Νίκαιας -μαζί με πολλούς άλλους- συνθέτουν το νέο προφίλ του τρομοκράτη. Ενός ανθρωπότυπου ο οποίος είναι πρωτίστως αιμοβόρος φονιάς και δευτερευόντως οτιδήποτε άλλο, όπως φανατικός ισλαμιστής ή ταγμένος μαχητής υπέρ κάποιας πολιτικής σκοπιμότητας.

Καθώς τα πτώματα αθώων σωριάζονται στο πέρασμα των «μοναχικών λύκων», οι οποίοι αποτελούν πλέον τη θανάσιμη δύναμη κρούσης της νέας τρομοκρατίας, μια νέα ζοφερή πραγματικότητα αναδύεται: ο δυτικός κόσμος κυριολεκτικά δεν ξέρει από πού θα έρθει η επόμενη τραγωδία, καθώς το βασικό κίνητρο κάθε τρομοκρατικής ενέργειας, δηλαδή η πολιτική διεκδίκηση, έχει πνιγεί μέσα στη λύσσα για αίμα και θάνατο. Από τη Ρουέν της Νορμανδίας έως τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία, το αξίωμα «η ισχύς εν τη ενώσει» έχει αποκαθηλωθεί και έχει πάψει να ορίζει τις μεθόδους τρομοκρατών και μαζικών φονιάδων κάθε είδους. Οπως επισήμανε πρόσφατα ο διευθυντής του FBI Τζέιμς Κόμεϊ, τώρα πια «η ισχύς βρίσκεται στη διασπορά. Και ειδικά για τους τζιχαντιστές, όσο πιο κοντινή φαντάζει η συντριβή του Ισλαμικού Κράτους από τις στρατιωτικές δυνάμεις της Δύσης που το σφυροκοπούν στη Μέση Ανατολή τόσο περισσότεροι τρομοκράτες θα διεισδύουν στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ».

Προς επίρρωση των λεγομένων του Κόμεϊ, η ευρωπαϊκή αστυνομική υπηρεσία Europol εκτιμά ότι στην παρούσα φάση υπάρχουν τουλάχιστον 1.700 ελεύθεροι τζιχαντιστές στην Ευρώπη. Αν και σεσημασμένοι, δηλαδή ήδη γνωστοί στις Αρχές, μπορούν ανά πάσα στιγμή να λειτουργήσουν σαν απασφαλισμένες χειροβομβίδες μέσα στο ανώνυμο και ανύποπτο πλήθος και να αφήσουν πίσω τους δεκάδες νεκρούς. Οι «θρίαμβοι» που κατάγουν οι εν λόγω τρομοκράτες εις βάρος των δυνάμεων της πολιτισμένης Δύσης έχουν επιτρέψει στο ISIS να επιδίδεται σε παραλήρημα απειλών: «Θα βομβαρδίσουμε το Αγαλμα της Ελευθερίας», «Θα χτυπήσουμε στην Ουάσινγκτον» κ.λπ.

Ο πρωθυπουργός της Γαλλίας Μανουέλ Βαλς προανήγγειλε μια σύγχρονη Σταυροφορία για την ανηλεή πάταξη της τρομοκρατίας, μιλώντας για πρώτη φορά στη γλώσσα του μίσους που έχουν καθιερώσει οι τζιχαντιστές. Σε λιγότερο οξείς τόνους αλλά με την ίδια αποφασιστικότητα, η καγκελάριος της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ κήρυξε το τέλος της ανοχής στις ανθρωποθυσίες των Ευρωπαίων πολιτών - αν και η ίδια δεν σκοπεύει να αλλάξει δραστικά το βασικό δόγμα της «ανοιχτής» μεταναστευτικής της πολιτικής.

Η Γαλλία και η Γερμανία, χώρες στις οποίες εκδηλώθηκε το μπαράζ των πρόσφατων επιθέσεων από «μοναχικούς λύκους», μέσα σε κλίμα γενικευμένου πανικού απέναντι σε μια πανταχού παρούσα και ανεξέλεγκτη απειλή, χρησιμοποιούν ήδη δυνάμεις εφέδρων ή και κανονικών στρατιωτών προκειμένου να ενισχύσουν την άμυνά τους απέναντι στην τρομοκρατία. Συγκροτούνται ακόμη και ειδικά σώματα για την αντιμετώπιση των φονιάδων νέου τύπου που σκοτώνουν με σπαθιά, μασέτες, τσεκούρια, αυτοσχέδιες βόμβες, φορτηγά κ.λπ. Κάθε νέο χτύπημα, όμως, όπως ο φριχτός αποκεφαλισμός του υπερήλικα ιερέα στη Ρουέν της Νορμανδίας από έναν ψυχικά διαταραγμένο 19χρονο Γάλλο αλγερινής καταγωγής μόλις την προηγούμενη Τρίτη, αποδεικνύει ότι οι Αρχές της Ευρώπης κυνηγούν φαντάσματα και επί της ουσίας δεν είναι σε θέση να εγγυηθούν την ασφάλεια των πολιτών. Είναι χαρακτηριστικό, άλλωστε, ότι ο δήμιος της Ρουέν τελούσε υπό παρακολούθηση, καθώς θεωρούνταν ύποπτος για ενδεχόμενη ανάμειξη σε τρομοκρατική ενέργεια. Μάλιστα, όταν έκοβε το λαρύγγι του άτυχου θύματός του φορούσε το ειδικό βραχιολάκι του σαν μαρκαρισμένος εγκληματίας. Αυτό, όμως, ουδόλως τον εμπόδισε να ολοκληρώσει το ειδεχθές του έργο. 

Εφόσον πλέον γίνεται πράξη από άτομα που δρουν αυτόνομα και όχι σε συντεταγμένες ομάδες, η απειλή δεν είναι απλώς ασύμμετρη. Είναι κυριολεκτικά πανίσχυρη, αόρατη και βρίσκεται ήδη πέρα από τους νόμους της συμβατικής λογικής - και εξαπλώνεται σαν επιδημία. Τα αποτρόπαια «ανδραγαθήματα» της Αλ Κάιντα, προεξάρχοντος του χτυπήματος στους Δίδυμους Πύργους της Νέας Υόρκης το 2001, ενέπνευσαν επίδοξους μιμητές-εξολοθρευτές εις το όνομα του Αλλάχ. Το ίδιο και τα πιο πρόσφατα, όπως το μακελειό στο «Charlie Hebdo», τον Ιανουάριο του 2015, ή το λουτρό αίματος στο «Bataclan» και την περιοχή Σεν Ντενί του Παρισιού τον Νοέμβριο του ίδιου έτους. Σήμερα, ωστόσο, το πρότυπο δράσης αυτού του είδους θεωρείται κιόλας ξεπερασμένο, καθώς οι κατά συρροή φονιάδες προτιμούν να δρουν κατά μόνας. Αναμετρώνται, δε, με το εκάστοτε ρεκόρ θυμάτων, στο πλαίσιο ενός μακάβριου, διεστραμμένου συναγωνισμού: Το 2011 ο Νορβηγός φασίστας και ρατσιστής Αντερς Μπρέιβικ είχε εξολοθρεύσει με μια διπλή επίθεση 77 άτομα και είχε τραυματίσει πάνω από 300. Στις 14 Ιουλίου του 2016, ο Τυνήσιος μακελάρης της Νίκαιας, συνθλίβοντας με μια νταλίκα 84 ανυποψίαστους ανθρώπους στην παραλιακή λεωφόρο Promenade des Anglais, κατέρριψε το ρεκόρ του Μπρέιβικ. Κάποιος άλλος, πιθανότατα ενόσω η Δύση ταμπουρώνεται απέναντι στον άγνωστο και άδηλο κίνδυνο, οραματίζεται μία ακόμη μεγαλύτερη εκατόμβη, χάρη στην οποία θα περάσει και αυτός στο πάνθεον των πιο αιματοβαμμένων «μοναχικών λύκων».

Το ματωμένο Ραμαζάνι

Προς το τέλος του περασμένου Μαΐου, ο Αμπού Μοχάμαντ αλ-Αντνάνι, ως εκπρόσωπος του ISIS, είχε καλέσει τους απανταχού αδελφούς του τζιχαντιστές «να κάνουν το φετινό Ραμαζάνι αξέχαστο για τους άπιστους». Η μεγαλύτερη εορτή για τους μωαμεθανούς μετατρέπεται τα τελευταία χρόνια επίτηδες από τους τζιχαντιστές σε πανηγύρι θανάτου. Δεν είναι τυχαίο ότι οι «λύκοι» ξαμολύθηκαν φέτος περίπου στη διάρκεια του Ραμαζανιού - αν και η ολέθρια δράση τους ξεπέρασε κατά πολύ τον σεληνιακό μήνα (7 Ιουνίου - 7 Ιουλίου) της νηστείας και της προσευχής.

Μόνο κατά τη διάρκεια του περασμένου διμήνου από τα αλλεπάλληλα πλήγματα «μοναχικών λύκων», τζιχαντιστών και μη, έπεσαν νεκροί περίπου 170 άνθρωποι και τραυματίστηκαν αρκετές εκατοντάδες σε όλο τον κόσμο. Συγκριτικά, οι επιθέσεις του Νοεμβρίου 2015 στο Παρίσι είχαν απολογισμό 130 νεκρών. Η αποτελεσματικότητα του αδέσποτου φονιά είναι τόσο θεαματική ώστε θα πρέπει να εξέπληξε ακόμη και τους αρχιεκτελεστές του ISIS, που συνειδητοποίησαν αίφνης ότι η απόλυτη αναρχία και η εξατομικευμένη δράση με πολλαπλά, ασύνδετα μεταξύ τους πλήγματα, κατά βούληση του εκάστοτε μακελάρη, είναι πολύ πιο αποδοτική και συμφέρουσα από την κατάστρωση αναλυτικών και μεγαλεπήβολων σχεδίων. Τα μεμονωμένα χτυπήματα, ακριβώς επειδή προσωποποιούν σε έναν και μόνο «λύκο» τη φονική μανία, τρομοκρατούν την κοινή γνώμη πολύ περισσότερο, π.χ., ακόμη και από τις βιντεοσκοπημένες θηριωδίες των τζιχαντιστών διαπράττοντας όλες αυτές τις αδιανόητες βαρβαρότητες εις βάρος ομήρων εντός της επικράτειας του ISIS. Επιπλέον, η «δόξα» την οποία απολαμβάνει ο μοναχικός εξολοθρευτής έχει εξ ορισμού μεγαλύτερη δύναμη επιρροής, καθώς το άτομο γίνεται είδωλο πολύ πιο εύκολα στα μάτια πιθανών μιμητών και ιδιαίτερα εφήβων που για οποιονδήποτε λόγο ερωτοτροπούν με την παραβατικότητα, τη βία και τη χωρίς όρια εκδίκηση.

Σε κάθε περίπτωση, τα τραγικά κρούσματα της τελευταίας περιόδου πιστοποιούν ότι στο πρωτοφανές κύμα βαρβαρότητας που σαρώνει την Ευρώπη -ή ακόμη και ολόκληρη την υδρόγειο- πρωταγωνιστές είναι μεμονωμένοι φονιάδες που χτυπούν οπουδήποτε και οποτεδήποτε. Με τις ευλογίες του Ισλαμικού Κράτους, που σπεύδει να ιδιοποιηθεί εκ των υστέρων σχεδόν κάθε επίθεση, το μοντέλο της τρομοκρατίας έχει αλλάξει άρδην. Τα χτυπήματα πια είναι εντελώς απρόβλεπτα και πρακτικά αδύνατον να προληφθούν από τις κατά τόπους αντιτρομοκρατικές υπηρεσίες. Το μακελειό αθώων και ανύποπτων πολιτών σε εκκλησίες, εμπορικά κέντρα, συναυλιακούς χώρους, μέσα μαζικής μεταφοράς κ.λπ. είναι πλέον εντελώς άναρχο και αποκεντρωμένο από τον σχεδιασμό κάποιων «εγκεφάλων», όπως συνέβαινε παλαιότερα. Η μαζική δολοφονία επαφίεται σε άτομα και όχι σε συμμορίες, για παράδειγμα, σε έφηβους δήμιους που εισβάλλουν σε ναούς, τρένα ή ακόμη και στη μέση του δρόμου. Ανατίθεται σε αποφασισμένους εκτελεστές που αποκεφαλίζουν εν ψυχρώ ανθρώπους, που ζώνονται με αυτοσχέδια εκρηκτικά τα οποία έχουν κατασκευάσει βάσει οδηγιών στο Διαδίκτυο και ανατινάζονται μαζί με όσο περισσότερα θύματα μπορούν να πάρουν μαζί τους στον άλλο κόσμο. Οσο ανεβαίνει η «αξία» του «μοναχικού λύκου» και της κατά μόνας εγκληματικής δράσης τόσο εξευτελίζεται και απαξιώνεται η ανθρώπινη ζωή. Οταν oι νεκροί απομακρύνονται σωρηδόν από εμπορικά κέντρα, φορείς αποκατάστασης ατόμων με ειδικές ανάγκες, κλαμπ, σιδηροδρομικούς συρμούς ή σταθμούς κ.λπ., μόνο ο συνολικός αριθμός μετρά - ό,τι ισχύει δηλαδή σε έναν πόλεμο όπου το άτομο εκμηδενίζεται ή, αλλιώς, ό,τι ισχύει στην καθημερινότητα μιας εμπόλεμης ζώνης, όπως αυτή του Ισλαμικού Κράτους.

Αδέσποτοι «λύκοι» στη Δύση

Η πρόσφατη εμπειρία δείχνει ότι ο μοναχικός δράστης μπορεί να είναι ένας φανατισμένος πιστός του Μωάμεθ, αλλά και όχι. Μπορεί να είναι πρόσφυγας σε αναζήτηση ασύλου ή μόνιμος κάτοικος και πολίτης της χώρας εναντίον της οποίας στρέφεται. Ενδεχομένως να είναι σχεδόν ανήλικος ή αρκετά μεγαλύτερος με ήδη βεβαρημένο ποινικό μητρώο ή όχι, ρατσιστής, θύμα σχολικού εκφοβισμού, ομοφοβικός, ναρκισσιστής και μεγαλομανής με ιστορικό ψυχοπάθειας ή φαινομενικά φυσιολογικός και ψυχικά υγιής, να έχει διατελέσει κρατούμενος σε φυλακές ή και τίποτα από όλα τα προηγούμενα. Η κατάταξή τους σε κατηγορίες ώστε οι περιπτώσεις τους να μελετηθούν ως τάσεις βάσει των μεταξύ τους κοινών χαρακτηριστικών και να εξαχθούν συμπεράσματα για την εξουδετέρωσή τους είναι εξαιρετικά δύσκολη. Τελικά, εκτός από τη φονική μανία και την προσήλωση στην εκπλήρωση της αποστολής να σκορπίσουν τον όλεθρο, ένα καθήκον που κατά κανόνα οι ίδιοι αναθέτουν στον εαυτό τους, κοινό χαρακτηριστικό των «μοναχικών λύκων» είναι ότι σχεδόν όλοι τους είναι γόνοι μεταναστών. Βέβαια, πάνω από όλα και πέρα από κάθε επιμέρους ιδιαιτερότητα, οι κατά συρροή φονιάδες ταιριάζουν άπαντες στο προφίλ του «μοναχικού λύκου»: μάρτυρας, τιμωρός, λυτρωτής, ήρωας, εξιδανικευμένο πρότυπο - τέτοιου είδους είναι οι ιδιότητες που αποδίδουν στον εαυτό τους. Αποσπώνται από την αγέλη των ομοϊδεατών τους και χαλυβδώνουν μόνοι την αποφασιστικότητά τους να πάρουν κεφάλια, μεταφορικά αλλά και κυριολεκτικά. Η έννοια του «μοναχικού λύκου» είναι εξαιρετικά ανεκτική και φιλόξενη. Χωρά οποιονδήποτε μαζικό δολοφόνο, όποιος και εάν είναι, σε ό,τι και αν πιστεύει. Την ιδιότητα του μέλους σε αυτό το κλαμπ της φρίκης την αποκτά κανείς με την επίδειξη ικανού αριθμού θυμάτων: όσο περισσότεροι οι νεκροί τόσο μεγαλύτερη η καταξίωση.

Το φαινόμενο της τρομοκρατίας και των μαζικών εγκλημάτων που διαπράττονται από «μοναχικούς λύκους» δεν είναι καινούριο. Ωστόσο, η έξαρσή του το τελευταίο διάστημα έχει θέσει σε κατάσταση συναγερμού ψυχολόγους, εγκληματολόγους και μελετητές των μεθόδων που κατά καιρούς εφαρμόζουν οι τρομοκράτες, καθώς στην ήδη υπάρχουσα συνταγή έχει προστεθεί ένας νέος, καταλυτικός παράγοντας: το Ισλαμικό Κράτος των τζιχαντιστών. Λέγεται μάλιστα ότι αυτός ο πόλεμος θα κρατήσει δέκα χρόνια. Ο Ιταλός ψυχαναλυτής και πανεπιστημιακός Μάσιμο Ρεκαλκάτι εξήγησε ότι τα τελευταία χτυπήματα από τους μακελάρηδες πιστοποιούν «βαριά ψυχοπαθολογική κατάσταση». Η έκρηξη της ισλαμιστικής τρομοκρατίας εξαιτίας της δράσης του ISIS, σύμφωνα με τον Ρεκαλκάτι, «βρίσκει μιμητές ακόμη και ανάμεσα σε εκείνους που δεν είναι μέρος αυτής της συγκεκριμένης πολιτικής και θρησκευτικής ταυτότητας. Πρόκειται για νεαρά άτομα, απελπισμένα και ψυχωσικά. Δηλαδή για πλάσματα που στερούνται νου και σκέψης». Ο ίδιος επιστήμονας τονίζει ότι αυτή η νέα γενιά μοναχικών δολοφόνων συντίθεται από ανθρώπους που «έχουν τεθεί στο περιθώριο της κοινωνίας, νιώθουν αποτυχημένοι και ανίκανοι για οτιδήποτε - οπότε στο μακελειό βρίσκουν έναν λόγο ύπαρξης. Πιστεύουν επίσης ότι εκδικούνται το σύστημα που τους απορρίπτει».

Ο Ραφαέλο Παντούτσι, διεθνούς κύρους αναλυτής ζητημάτων ασφαλείας, συμπεραίνει ότι «γίνεται όλο και πιο δύσκολο να ορίσουμε με ακρίβεια τι συνιστά τρομοκρατική επίθεση. Ακόμη πιο δύσκολο είναι το να ψηλαφήσουμε το προφίλ του σημερινού τρομοκράτη. Θεωρητικά, τρομοκράτης είναι κάποιος που αφορμάται από μια πολιτική ιδεολογία και όχι από προσωπική οργή - όμως η γραμμή ανάμεσα σε αυτά τα δύο εσχάτως καθίσταται όλο και πιο δυσδιάκριτη. Ο τρομοκράτης σήμερα συγχωνεύεται με τον κατά συρροή δολοφόνο, κάτι που αφήνει σε πλήρη αδυναμία τις αρχές να αποτρέψουν τα χτυπήματά του».

Για τον Μαροκινό δρα Αμντούλ-Χακ Αζούζι, καθηγητή Διεθνών Σχέσεων και Πολιτικών Επιστημών, «οι σημερινοί τρομοκράτες δεν εμπνέονται από το Ισλάμ, αλλά από τους τζιχαντιστές. Το πρόβλημα δεν είναι τα θρησκευτικά κείμενα, αλλά το αντίθετο, δηλαδή η άγνοια του νοήματος αυτών των κειμένων. Οι δράστες των πρόσφατων επιθέσεων στη Δύση υιοθετούν ένα μηδενιστικό, αναρχικό όραμα. Επιδιώκουν την κατάργηση των εθνών, θέλουν να προκαλέσουν φόβο και αναταραχή. Επιδιώκουν τη δημιουργία χάους παντού, την καταστροφή της ζωής».

Μουχαμάντ Ριγιάντ
Ο φανατικός με το τσεκούρι

Ο 17χρονος Αφγανός επιτέθηκε εναντίον μιας τετραμελούς οικογένειας από το Χονγκ Κονγκ τραυματίζοντάς τους. Φανατικός του ISIS, απειλούσε τη Δύση με σφαγές



Μοχάμεντ Λαουαϊέζ Μπουλέλ 
Ο σφαγέας της Νίκαιας

Ο Γαλλοτυνήσιος που θέρισε με φορτηγό 19 τόνων 84 άτομα. Το προφίλ του δεν ταιριάζει με τους φανατικούς ισλαμιστές, καθώς του άρεσαν το ποτό, οι γυναίκες, αλλά και οι άνδρες. Ριζοσπαστικοποιήθηκε δύο εβδομάδες πριν από την επίθεση



Αντέλ Κερμίς
Ο αποκεφαλιστής της Ρουέν

Στα 19 του χρόνια έσφαξε τον ηλικιωμένο ιερέα επηρεασμένος από τα κηρύγματα μίσους του ISIS. Οραματιζόταν να γίνει πρότυπο και για άλλους μακελάρηδες



Αλί Νταβίντ Σομπόλι
Ο εξολοθρευτής του Μονάχου

Στα 18 του χρόνια αυτοκτόνησε αφού είχε σκοτώσει 9 αθώους στο εμπορικό κέντρο «Olympia» του Μονάχου. Γερμανός ιρανικής καταγωγής και θαυμαστής του Χίτλερ, βάλθηκε να «καθαρίσει» Τούρκους τουρίστες αποκαλώντας τον εαυτό του «Αρειο»



Ομάρ Ματίν
Ο μακελάρης του Ορλάντο

Αμερικανός πολίτης γεννημένος στη Νέα Υόρκη από γονείς Αφγανούς, αποφάσισε να απαλλάξει την ανθρωπότητα από το «μίασμα» 49 ατόμων που διασκέδαζαν σε γκέι μπαρ του Ορλάντο στη Φλόριντα



Και τελικά, οι «μοναχικοί λύκοι» δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να εφαρμόζουν κατά γράμμα τις εντολές του Αμπού Μοχάμαντ αλ-Αντνάνι, ο οποίος προώθησε με ένα ευαγγέλιο μίσους το στρατηγικό σχέδιο του ISIS για μια ακέφαλη τρομοκρατία. Ο εκπρόσωπος των τζιχαντιστών, ήδη από τον Σεπτέμβριο του 2014, έχει απευθύνει συγκεκριμένες πρακτικές οδηγίες στους φονιάδες του Ισλαμικού Κράτους: «Βρείτε έναν Δυτικό και σπάστε του το κεφάλι με μια πέτρα. Σφάξτε τον με μαχαίρι ή πατήστε τον με το αυτοκίνητό σας. Πετάξτε τον από κάποιο υπερυψωμένο σημείο. Πνίξτε τον. Δηλητηριάστε τον».

Ο Αντέλ Κερμίς, ο 19χρονος αποκεφαλιστής της Ρουέν, ουδέποτε είχε αποκρύψει τα σχέδιά του να εφαρμόσει στην πράξη τις οδηγίες του Αλ-Αντνάνι. Προέτρεπε οποιονδήποτε μπορούσε να διαβάσει τις αναρτήσεις του στο Facebook με λόγια που έσταζαν τυφλό μίσος, του τύπου «πάρε ένα μαχαίρι, πήγαινε σε μια χριστιανική εκκλησία και κάνε μακελειό, πάρε δύο, τρία κεφάλια». Είναι πολύ πιθανόν ότι με τον δικό του διαταραγμένο ψυχικό κόσμο, αργά ή γρήγορα, θα κατέληγε στο έγκλημα. Το ότι ορκίστηκε πίστη στο Ισλαμικό Κράτος τού έλυσε τα χέρια, αίροντας οποιονδήποτε, έστω και τον ελάχιστο, ηθικό ενδοιασμό. Η περίπτωση του Κερμίς ήταν το ιδανικό δώρο στο ISIS, που κατόπιν της σφαγής καλοσώρισε στις τάξεις του (αν και ήδη νεκρό) έναν πραγματικό μαχητή του Αλλάχ.

Αντιθέτως, ο Αλί Νταβίντ Σομπόλι, ο οποίος στα 18 του χρόνια αυτοκτόνησε λίγα λεπτά αφότου είχε σκοτώσει 9 αθώους, κατά το πλείστον νέους ανθρώπους που ψώνιζαν αμέριμνοι στο εμπορικό κέντρο «Olympia» του Μονάχου, συνιστά την προσωποποίηση της σύγχυσης: Γερμανός ιρανικής καταγωγής βάλθηκε να «καθαρίσει» Τούρκους τουρίστες αποκαλώντας τον εαυτό του «Αρειο». Ταυτόχρονα κατήγγειλε το bullying, τον παρατεταμένο ψυχολογικό πόλεμο που είχε υποστεί από τους συνομηλίκους του στο σχολείο, δήλωνε θαυμαστής του Χίτλερ και υπερήφανος που μοιραζόταν την ίδια ημέρα γενεθλίων με τον Φίρερ. Μολονότι οι τζιχαντιστές πανηγύρισαν την ομαδική εκκαθάριση στο Μόναχο, όπως κάνουν παγίως με κάθε πλήγμα που δέχεται η «αμαρτωλή» Ευρώπη, ούτε καν αυτοί δεν θα τολμούσαν να οικειοποιηθούν το φονικό διά χειρός Σομπόλι.

Οι «φυλές» των εξολοθρευτών

Εξετάζοντας με προσοχή τα βιογραφικά στοιχεία των «μοναχικών λύκων», που αυξάνονται και πληθύνουν καθημερινά, διαπιστώνει κάποιος ότι αναδύεται, έστω και πρώιμα, μια νέα κατηγοριοποίηση για τους δράστες μαζικών ανθρωποκτονιών. Σήμερα φαίνεται ότι ανατέλλει η εποχή των πολύ νεαρών εκτελεστών που αφιονίζονται πνευματικά με το ασυγκράτητο μένος του ISIS εναντίον της Δύσης και την απόλυτη βαρβαρότητα των μεθόδων καταστροφής που χρησιμοποιούνται. Αυτοί είναι τρόπον τινά οι οιονεί, οι σχεδόν τζιχαντιστές, τα παιδιά που από υπερβολικό ζήλο κάνουν τη βρώμικη δουλειά για χάρη του Ισλαμικού Κράτους, χωρίς όμως την άδεια ή την επίσημη υποστήριξή του.

Σε μια άλλη κατηγορία ανήκουν οι καθαυτοί τζιχαντιστές που δρουν σαν «μοναχικοί λύκοι» αλλά έχοντας λάβει τις σχετικές οδηγίες από τα συντονιστικά κέντρα του ISIS ή τελούν σε κατάσταση αναμονής έως ότου χτυπήσουν.

Στους προηγούμενους μπορούν να προστεθούν οι κάθε είδους περιθωριοποιημένοι από την κοινωνία που βρίσκουν στον τζιχαντισμό το ιδεολογικό άλλοθι για να εκδικηθούν. Αυτό ισχύει χαρακτηριστικά στην περίπτωση των νέων που έχουν υποστεί σχολικό εκφοβισμό και παρενόχληση, όπως ο εξολοθρευτής του Μονάχου.

Ενα άλλο θανατηφόρο φορτίο είναι ο ρατσισμός, ο οποίος είτε παίρνει την ακροδεξιά κατεύθυνση του Μπρέιβικ είτε την αντιδιαμετρική του ακραίου ισλαμιστικού πουριτανισμού, κάτι που ίσχυσε στην περίπτωση του μακελειού στο Ορλάντο. Στις 12 του περασμένου Ιουνίου, ο 29χρονος Ομάρ Ματίν, Αμερικανός πολίτης γεννημένος στη Νέα Υόρκη από γονείς Αφγανούς, αποφάσισε να απαλλάξει την ανθρωπότητα από το «μίασμα» 49 ατόμων που διασκέδαζαν σε γκέι μπαρ του Ορλάντο, στη Φλόριντα. Ο Ματίν είχε αποτύχει επανειλημμένα να ενταχθεί σε κάποιο από τα Σώματα Ασφαλείας των ΗΠΑ, είχε ψυχολογικά προβλήματα και είχε δηλώσει πίστη στο ISIS.

Μιλώντας για τις ΗΠΑ και ξεφεύγοντας από τo στενό πλαίσιο του τζιχαντιστικού φανατισμού, ιδιαίτερη κατηγορία «μοναχικών λύκων» συνιστούν οι εθισμένοι στα πολεμικά videogames καταστροφής τύπου «Call of Duty», καθώς και οι παράφρονες μαθητές που πραγματοποιούν ένοπλες επιδρομές οι οποίες καταλήγουν σε εκατόμβη για τους συμμαθητές τους και κατά κανόνα στην αυτοκτονία των ίδιων των δραστών.

Ο πόλεμος που διεξάγουν οι τζιχαντιστές εναντίον των «απίστων» δεν αναγνωρίζει κανένα όριο και αποκλείει οποιονδήποτε σεβασμό στις διεθνείς συνθήκες για το ποια μέσα επιτρέπεται να χρησιμοποιηθούν και ποια όχι. Συναφώς προς αυτή τη λογική, το ISIS δεν έχει κανέναν ενδοιασμό να αναλάβει την ευθύνη και να επωφεληθεί από τον τρόμο οποιουδήποτε χτυπήματος, σχετικού ή άσχετου με τον τζιχαντιστικό αγώνα, κηδεμονεύοντας πρόθυμα τους «μοναχικούς λύκους». Αντίστοιχα, οποιοσδήποτε μακελάρης θεωρεί ότι δικαιούται να επικαλείται τον «ιερό πόλεμο» εν ονόματι του Ισλάμ ώστε να βρει και αυτός τη θέση που πιστεύει ότι του αξίζει στο πάνθεον των ηρώων του Ισλαμικού Κράτους. Κατ’ αυτόν τον τρόπο οι τζιχαντιστές λειτουργούν ως συμβολική ομπρέλα νομιμοποίησης και δικαιολόγησης κάθε φρικαλέου εγκλήματος που μένει ορφανό ως προς την ταυτότητά του. Το ISIS δεν θα αναλάμβανε την ευθύνη, π.χ., για τη σφαγή των 19 ΑμεΑ στην Ιαπωνία ή την εκτέλεση των πέντε αστυνομικών στο Ντάλας από τον βετεράνο του αφγανικού μετώπου Μίκα Ξαβιέ Τζόνσον. Αντιθέτως, όμως, το ISIS φρόντισε να καρπωθεί τα αποτρόπαια οφέλη από τα περιστατικά της Νίκαιας, της Ρουέν, του Βίρτσμπουργκ, του Ανσμπαχ κ.λπ., υιοθετώντας τους φονιάδες μόνο και μόνο επειδή οι ίδιοι επικαλέστηκαν την τζιχάντ και όχι επειδή οι πράξεις τους είχαν σχεδιαστεί υπό την καθοδήγηση του Ισλαμικού Κράτους. Οι «μοναχικοί λύκοι», ακόμη και εάν είναι παράφρονες που απλώς βρίσκουν πρόχειρο ιδεολογικό καταφύγιο στον τζιχαντισμό, εξυπηρετούν την εικόνα που έχει δημιουργήσει το ISIS ως παντοδύναμου, πανταχού παρόντος και αδυσώπητου τρομοκρατικού μηχανισμού. Και έτσι οι τζιχαντιστές δίνουν στον εαυτό τους το δικαίωμα να απειλούν ότι θα χτυπήσουν την Ουάσινγκτον, θα καταλάβουν το Αγαλμα της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη κ.ο.κ. Με άλλα λόγια, ακόμη και ερήμην των ίδιων των «μοναχικών λύκων», το ISIS στηρίζει την τρομακτική του φήμη σε αυτούς και τα αιματηρά τους χτυπήματα.

Telegram

Tο δίκτυο στο οποίο συντονίζονται οι τρομοκράτες

Μιλά ρωσικά, έχει έδρα το Βερολίνο, είναι καταχωρημένο στις ΗΠΑ και μέσω αυτού ανταλλάσσονται καθημερινά περίπου 15 δισεκατομμύρια μηνύματα! 

«Πρόδωσαν» το Twitter για το Telegram. Ετσι λέγεται η εφαρμογή που χρησιμοποιούν οι τζιχαντιστές για να ανταλλάσσουν μηνύματα με εχεμύθεια και εμπιστευτικότητα.

Ο σφαγέας της Νορμανδίας Αντέλ Κερμίς, ο οποίος αποκεφάλισε τον ιερέα Ζαν Αμέλ, είχε υιοθετήσει αυτή την εφαρμογή για να προωθεί τις αρρωστημένες ιδέες του. Το ίδιο κάνουν και άλλα 100 εκατομμύρια χρήστες σε όλο τον κόσμο, ανάμεσά τους μέλη τρομοκρατικών οργανώσεων όπως η «Αλ Κάιντα». Οπως και οι τρομοκράτες που αιματοκύλησαν την καρδιά του Παρισιού στις 13 Νοεμβρίου του 2015.

Η εφαρμογή Telegram δημιουργήθηκε το 2013 από τους Ρώσους αδελφούς Ντουρόφ. Εδρα της είναι το Βερολίνο και μέσω αυτής ανταλλάσσονται καθημερινά περίπου 15 δισεκατομμύρια μηνύματα. 

Δύο εβδομάδες μετά τις επιθέσεις στο Παρίσι, οι διαχειριστές του Telegram διέγραψαν 78 δημόσια δίκτυα της εφαρμογής τους, μέσω των οποίων οπαδοί και θαυμαστές του ISIS διακινούσαν προπαγανδιστικό υλικό.

Από τους τρομοκράτες θεωρείται πιο ασφαλής για τη δραστηριότητά τους απ’ ό,τι το Twitter, όπου η παρουσία τους δέχεται έντονο πόλεμο. 

Η διαδικτυακή αυτή εφαρμογή αποστολής μηνυμάτων για κινητά και υπολογιστές μοιάζει με τα γνωστά Viber και WhatsApp. Οι χρήστες μπορούν να στείλουν μηνύματα και να ανταλλάσσουν φωτογραφίες, βίντεο, αυτοκόλλητα και αρχεία οποιουδήποτε τύπου. 

Παρέχει επίσης επιλογή κρυπτογραφημένης ανταλλαγής μηνυμάτων με χρονομετρική διαγραφή. Ωστόσο η ασφάλεια των μηνυμάτων έχει αμφισβητηθεί από ειδικούς και ερευνητές σε θέματα ασφαλείας και κρυπτογράφησης.

Τον Φεβρουάριο του 2016 το Telegram ανακοίνωσε ότι είχε 100 εκατομμύρια ενεργούς χρήστες κάθε μήνα, με 350.000 νέους να εγγράφονται κάθε μέρα. 

Την ίδια εφαρμογή, την οποία διευθύνουν τα αδέλφια από τη Ρωσία Νικολάι και Πάβελ Ντουρόφ, χρησιμοποιούν η «μαμά» «Αλ Κάιντα», όπως και ο βραχίονας της τρομοκρατικής οργάνωσης στη Βόρεια Αφρική.

Ο Πάβελ Ντουρόφ είναι ο «Ρώσος Ζάκερμπεργκ», τίτλος που του απονεμήθηκε όταν ίδρυσε το «ρωσικό Facebook». Επόμενο βήμα του ήταν να στήσει την εταιρεία με την Telegram στο Βερολίνο, ενώ η νομική οντότητά της είναι καταχωρημένη σε αμερικανική Πολιτεία. 

Ο χρηματοδότης της εφαρμογής επαίρεται για την ασφάλειά της, προσφέρoντας μάλιστα και χρηματική αμοιβή σε όσους κατορθώσουν να εντοπίσουν τρωτά σημεία. Για την είσοδο στον Messenger της εφαρμογής δεν απαιτείται εγγραφή, καθώς ο λογαριασμός συνδέεται απλώς με τον τηλεφωνικό αριθμό που δηλώνει ο ενδιαφερόμενος. 

Εκτός από την αποστολή μηνυμάτων, η εφαρμογή προσφέρει υπηρεσίες αποθήκευσης στο Διαδίκτυο, επιτρέπει στον χρήστη να μεταφέρει αρχεία μέχρι και 1 Gb, καθώς και να δημιουργεί multi chats για ομάδες έως και 100 ατόμων.

Κανείς άλλος δεν μπορεί να διαβάσει, εκτός από τον αποστολέα και τον παραλήπτη, το περιεχόμενο του μηνύματος, ισχυρίζεται ο Ρώσος εμπνευστής και δημιουργός της εφαρμογής Telegram. Και όπως συμβαίνει στις ταινίες του Τζέιμς Μποντ, οι χρήστες έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με την εξής προειδοποίηση: «Το μήνυμα θα καταστραφεί μόλις το διαβάσετε»! Ναι, είναι αλήθεια. H εφαρμογή παρέχει τη δυνατότητα τα μηνύματα να αυτοκαταστρέφονται αφού διαβαστούν από τον παραλήπτη!