Γιατί ο Πάμπλο δεν έγινε Alexis

Με το δεξί του φρύδι τρυπημένο κάθετα από ένα κόσμημα-καρφί, τρία τρυπητά σκουλαρίκια στο αριστερό αυτί, άλλο ένα στο δεξί και την πυκνή πλούσια κόμη του πιασμένη σε μια μακριά αλογοουρά, ο Πάμπλο Ιγκλέσιας κραύγαζε με κάθε ίνα της ύπαρξής του ότι είναι εξεγερμένος. Είκοσι τριών χρόνων τότε, το 2001, και στο καμίνι της Γένοβας φαινόταν πως ξεκινούσε μια επανάσταση κατά της παγκοσμιοποίησης.

 Αν το διεθνοποιημένο αντιστασιακό κύμα της Γένοβας απέναντι στις άγριες διαθέσεις των G8 αναζητούσε μια ηγετική φυσιογνωμία, αυτός ο νεαρός Ισπανός με την κοτσίδα είχε ακριβώς τα χαρακτηριστικά που απαιτούσε το πνεύμα των καιρών: παθιασμένος, μαχητικός, γέννημα-θρέμμα της Αριστεράς, με βαρύ ιδεολογικό οπλοστάσιο λόγω των σπουδών του στο Δίκαιο και τις Πολιτικές Επιστήμες, αθώος και ρομαντικός ως γνήσιος επαναστάτης, απίθανα επικοινωνιακός και τόσο γοητευτικός όσο και οποιοσδήποτε άλλος διάσημος Ιγκλέσιας. Ο άνθρωπος που τον Ιανουάριο του 2014, 13 χρόνια μετά τα γεγονότα της Γένοβας, θα ίδρυε τους Podemos και θα έφτανε με ταχύτητα μετεωρίτη, μέσα σε ελάχιστο διάστημα, να φλερτάρει ακόμη και με την πρωθυπουργία της Ισπανίας (σε μια υποθετική κυβέρνηση συνεργασίας), φαινόταν από νωρίς ότι ήταν προορισμένος να ξεχωρίσει στην πολιτική αρένα. Με θετικό ή αρνητικό πρόσημο, διαπρέποντας ή αποτυγχάνοντας.



Αν και περιφρουρεί φανατικά την προσωπική του ζωή, δεν είναι λίγες οι φορές που ο φακός αποτυπώνει αυθόρμητες και άκρως διαχυτικές εκδηλώσεις θαυμασμού από τις γυναίκες που τον υποστηρίζουν

Τον ίδιο εκείνο Ιούλιο του 2001, ένας άλλος νεαρός, ο τότε 27χρονος Αλέξης Τσίπρας, έμοιαζε να έχει βρεθεί στη φλεγόμενη Γένοβα κατά λάθος: Αν εξαιρεθεί το μπλουζάκι με το πορτρέτο του Τσε που φορούσε βγαίνοντας από το φέρι, ο νυν κυβερνήτης της Ελλάδας είχε το παρουσιαστικό ανύποπτου εκδρομέα, ενός οποιουδήποτε ντελικάτου νέου που δεν θα έπιανε ποτέ στα χέρια του μολότοφ - ακόμη και αν ήξερε τι είναι και τι κάνει ένα μπουκάλι κι ένα φλεγόμενο στουπί.

H χαμένη ευκαιρία


Το 2016 ο Τσίπρας είναι ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, ενώ ο Πάμπλο Ιγκλέσιας βλέπει να αναβάλλεται επ’ αόριστον ή και να χάνεται για πάντα η ευκαιρία που πίστευε ότι του χρωστούσε το πεπρωμένο. Οι κλυδωνισμοί στο εσωτερικό των Podemos μετά την εκλογική ήττα που υπέστησαν την περασμένη εβδομάδα και η απώλεια άνω του 1 εκατ. ψήφων σε σχέση με τον Δεκέμβριο του 2015 αποκλείουν το ενδεχόμενο να υλοποιηθεί και για τον Ιγκλέσιας το σύνθημα-όραμα «ΣΥΡΙΖΑ-Podemos - Venceremos». Οπως δεν συναντήθηκαν ποτέ με τον Τσίπρα τότε στη Γένοβα, φαίνεται ότι μάλλον δεν θα συναντηθούν ποτέ στο μέλλον ούτε ως ομόλογοι ηγέτες.

Podemos σημαίνει «μπορούμε» και Venceremos «θα νικήσουμε», ξαφνικά όμως τίθεται ένα ερωτηματικό μετά το «ΣΥΡΙΖΑ-Podemos-Venceremos». Ενα ερωτηματικό που περικλείει πολλές απορίες και αμφιλεγόμενα ζητήματα, όπως π.χ. το αν η «αδελφοποίηση» του Πάμπλο Ιγκλέσιας με τον Αλέξη Τσίπρα αποδείχθηκε τελικά τοξική και εκλογικά επιζήμια για τους Podemos. Η επιλογή του Ιγκλέσιας να στρίψει το τιμόνι και να συνασπιστεί με την Ενωμένη Αριστερά κατέστρεψε το απολίτικο πρόσχημα των Podemos και διέρρηξε τους δεσμούς με τον -υποτίθεται- αγνό και κομματικά άσπιλο αυθορμητισμό των διαμαρτυρόμενων Indignados (οι «Αγανακτισμένοι» στην ισπανική).
 
Ενα άλλο κρίσιμο ερώτημα αφορά τους δύο ηγέτες. Αν υποτεθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ή είναι το alter ego των Podemos (με την έννοια ότι και οι δύο εκμεταλλεύτηκαν τον θυμό των «Αγανακτισμένων»), αυτό σημαίνει άραγε ότι ο Αλέξης Τσίπρας και ο Πάμπλο Ιγκλέσιας είναι δύο εκδοχές του ίδιου μοντέλου ηγέτη, είναι ο ένας απείκασμα του άλλου, σαν να κοιτούσαν τον εαυτό τους στον ίδιο καθρέφτη; Η απάντηση δεν είναι εύκολη, ταυτόχρονα όμως θα μπορούσε να είναι εξαιρετικά απλή και τόσο ξεκάθαρη όσο η διαφορά ανάμεσα σε αυτόν που έχει την εξουσία και σε εκείνον που απλώς την ποθεί και την ονειρεύεται.
 

Το όραμα του Γκράμσι


Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας είναι καθηγητής πανεπιστημίου, έχει λαμπρές σπουδές και δικαιούται να ισχυρίζεται πως έχει μελετήσει βαθιά -και μάλιστα για μια ολόκληρη ζωή- τη σοσιαλιστική γραμματεία, από τους κλασικούς του μαρξισμού-λενινισμού έως τον σημερινό Σλάβοϊ Ζίζεκ. Οπως διακρίνεται ξεκάθαρα από τον δημόσιο βίο και την πολιτεία του, ο Ιγκλέσιας ασπάζεται το όραμα του Αντόνιο Γκράμσι περί ηγεμονίας της Αριστεράς. Ταυτόχρονα και συναφώς προς αυτό, ο «Ηγεμόνας» του Νικολό Μακιαβέλι είναι ένα έργο-ευαγγέλιο για τον Ιγκλέσιας, κάτι που ισχύει επίσης και για το «Περί Λαϊκισμού» του Ερνέστο Λακλάου, βάσει των αρχών του οποίου έχει δομηθεί ο σημερινός ΣΥΡΙΖΑ. Αυτό το θεωρητικό αμάλγαμα είναι ο προσωπικός οδηγός του Πάμπλο Ιγκλέσιας, ενός πολιτικού ανδρός νέου τύπου, ο οποίος αξιοποιεί στο έπακρο τη σύγχρονη επικοινωνιακή τεχνολογία, καθώς βασικό του πιστεύω είναι ότι «πέρα από την παλιά και τη νέα πολιτική υπάρχει η tecnopolitica, η τεχνοπολιτική». Οι Podemos βρίσκονται στην αιχμή της πρωτοπορίας σε ό,τι αφορά τα social media και τα διαδικτυακά μέσα, καθώς ο Ιγκλέσιας και οι λοιποί πανεπιστημιακοί που τον πλαισιώνουν διέβλεψαν τις απέραντες δυνατότητες των μοντέρνων μέσων προπαγάνδας. Ηδη από το 2004, ο Πάμπλο Ιγκλέσιας είχε υποκινήσει μια ολόκληρη διαδήλωση, στέλνοντας απλώς ένα ανώνυμο SMS.




Στο επίκεντρο της δημοσιότητας

Προτρέποντας κάθε παραλήπτη να το κοινοποιήσει στις δικές του επαφές, εξαιτίας αυτού του μηνύματος συγκεντρώθηκε ένα τεράστιο πλήθος έξω από τα γραφεία της κυβερνώσας παράταξης. Υπό τον τότε πρωθυπουργό, Χοσέ Μαρία Αθνάρ, οι μηχανισμοί δημοσιότητας του Λαϊκού Κόμματος είχαν αποδυθεί σε μια προσπάθεια ενοχοποίησης των Βάσκων αυτονομιστών για το μακελειό στους ισπανικούς σιδηρόδρομους, με τους 192 νεκρούς, τρεις ημέρες πριν από τη διεξαγωγή των εθνικών εκλογών. Η αποτελεσματικότητα εκείνου του απλού SMS, που επηρέασε ακόμη και το εκλογικό αποτέλεσμα εις βάρος του Αθνάρ, εξέπληξε ακόμη και τον ίδιο τον Ιγκλέσιας και του πρόσφερε πολύτιμη γνώση για το πολιτικό του μέλλον. Αυτό αποκάλυψε ο ίδιος πρόσφατα, όταν παραδέχτηκε δημόσια την πατρότητα του μηνύματος.


Ο Ελληνας σύντροφος


Την ίδια στιγμή όμως ο Ιγκλέσιας έχει σφυρηλατήσει τη θέλησή του με την προσήλωση στον απώτερο στόχο, δηλαδή την κατάληψη της εξουσίας. Διόλου τυχαία, έχει εντρυφήσει με τόση μανία στην αμερικανικής παραγωγής τηλεοπτική σειρά φαντασίας «Game of Thrones», ώστε να επιμεληθεί έναν συλλογικό τόμο για τα πολιτικά διδάγματα που μπορούν να εξαχθούν από το συγκεκριμένο σίριαλ. Ωστόσο, όλα αυτά λειτουργούν για τον Ιγκλέσιας μόνο θεωρητικά - τουλάχιστον προς το παρόν. Στην πράξη, δεν είναι αυτός ο ευλογημένος από την Αριστερά μακιαβελικός «Ηγεμών», έναν ρόλο που έχει αναθέσει στον εαυτό του ο Αλέξης Τσίπρας. Ο οποίος μόλις και μετά βίας συνεννοείται στα αγγλικά ενώ ο Ισπανός σύντροφός του μιλά απταίστως αγγλικά, ιταλικά και λιγότερο καλά γαλλικά - χωρίς να υπολογίζει κανείς τα ισπανικά που είναι μακράν πιο διαδεδομένα από τα ελληνικά.



Τον χωρισμό του με την 36χρονη Τάνια Σάντσες, μετά από τέσσερα χρόνια σχέσης και συχνές αποδράσεις στην «αμαρτωλή» αγροικία της Σιέρα ντε Γρέδος, την ανακοίνωσε ο ίδιος ο Πάμπλο, προκειμένου να προλάβει τυχόν υπερβολές του κίτρινου Τύπου 

Μολονότι οργανώθηκε στην κομμουνιστική αριστερά παιδιόθεν, ο Ιγκλέσιας δεν ακολούθησε μόνο τη διαδρομή του κομματικού σωλήνα. Υπήρξε εξαίρετος φοιτητής, έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στην Ευρώπη και δίδαξε σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια της Μαδρίτης. Εξυπακούεται ότι δεν παραμελούσε καθόλου τα καθήκοντά του ως συνεπούς και επίμονου ακτιβιστή, είχε όμως έναν διεθνή προσανατολισμό, επιδιώκοντας την επίτευξη οικουμενικών στόχων, όπως η αναχαίτιση της παγκοσμιοποίησης κ.λπ. Ο Πάμπλο παρενέβαινε επίσης στη δημόσια ζωή της πατρίδας του, στηλιτεύοντας την εξουσία, πλήρως συντονισμένος με τους Ισπανούς Αγανακτισμένους, ακόμη και τότε που δεν κατείχε ακόμη κάποιο βουλευτικό, πολιτικό ή κομματικό αξίωμα. Και αυτή ήταν η δική του ερμηνεία στην ανάγκη που είχε διατυπώσει ο Λένιν στα γραπτά του περί της ύπαρξης «επαγγελματιών επαναστατών». Εξάλλου, στα παιδικά του χρόνια πέρασε κατευθείαν, από τα μυθιστορήματα του Ιουλίου Βερν, στο «Τι να κάνουμε;» του Βλαντίμιρ Ιλίτς Λένιν.

Είναι γεγονός ότι ο Τσίπρας ουδέποτε θα ασπαζόταν περιπαθώς στο στόμα κάποιον βουλευτή του μέσα στην αίθουσα της Ολομέλειας, όπως έκανε προ καιρού ο Ιγκλέσιας με τον Χαβιέ Ντομενέκ ξεσηκώνοντας σάλο σε όλο τον κόσμο. Ο Ελληνας ηγέτης, επίσης, δεν θα τολμούσε να φορέσει γραβάτα, έστω και με τον ανορθόδοξο τρόπο που το κάνει τελευταία ο Ισπανός. Και, πιθανότατα, δύσκολα θα φανταζόταν κάποιος τον Αλέξη Τσίπρα να ανακοινώνει επίσημα ότι υπάρχουν αλλαγές στην προσωπική του ζωή, κάτι που έκανε ο Ιγκλέσιας τον περασμένο Μάρτιο, όταν ανακοίνωσε ότι ο δεσμός του με την επίσης αριστερή πολιτικό Τάνια Σάντσες Μελέρο αποτελεί παρελθόν.

Ενας έρωτας τελείωσε

Η δημοτικότητα του Πάμπλο Ιγκλέσιας συνετέλεσε ώστε το φιλί στο στόμα με τον Χαβιέ Ντομενέκ να συζητηθεί, αν όχι τόσο όσο εκείνο που είχε ανταλλαγεί επί σκηνής μεταξύ Μαντόνα και Μπρίτνεϊ Σπίαρς, αν μη τι άλλο όμως κέρδισε μια θέση δίπλα στον κλασικό ασπασμό Μπρέζνιεφ - Χόνεκερ, από τη «χρυσή» εποχή του υπαρκτού σοσιαλισμού. Οποιαδήποτε αμφιβολία για τις σεξουαλικές του προτιμήσεις, ο Πάμπλο την κονιορτοποίησε προτείνοντας την εξής θεωρητική τεκμηρίωση: «Πιστεύω πως είναι καλό το να φιλιούνται δύο άνδρες στα χείλη. Εχει τελειώσει η πολιτική που ασκείται από τους “πολλά-βαρείς αρσενικούς” πολιτικούς, εκείνους που θίγονται βλέποντας άνδρες να φιλιούνται. Μακάρι να υπήρχαν λιγότερες προσβολές και περισσότερα φιλιά στο Κοινοβούλιο, μακάρι να γίνουμε ένα εργοστάσιο αγάπης, όχι μίσους».

Ο Ιγκλέσιας περιφρουρεί φανατικά την ιδιωτική του ζωή, οπότε ελάχιστα στοιχεία είναι γνωστά για τα προσωπικά του. Οσο καιρό ήταν ζευγάρι με την Τάνια Σάντσες, οι δυο τους αποσύρονταν σε μια αγροικία που είχε αγοράσει ο Πάμπλο κοντά στη Σιέρα ντε Γρέδος, στην κεντρική Ισπανία. Αναζητούσαν εκεί ένα διάλειμμα γαλήνης, σαν άγνωστοι μεταξύ αγνώστων, παρόλο που ο Πάμπλο «Ελ Κολέτα» («Ο Κοτσίδας») είναι τα τελευταία χρόνια το πιο προβεβλημένο δημόσιο πρόσωπο της Ισπανίας.

Ο χωρισμός του 37χρονου Ιγκλέσιας με την κατά έναν χρόνο μικρότερή του Τάνια, ύστερα από περίπου τέσσερα χρόνια σχέσης, ανακοινώθηκε επίσημα έτσι ώστε «να μην υπάρξουν διαδόσεις και υπερβολές», όπως σχολίασαν οι πρώην σύντροφοι. Η πολιτική σταδιοδρομία είναι πάνω απ’ όλα, τόσο για τον Πάμπλο όσο και για την Τάνια, οπότε η κακή δημοσιότητα πρέπει να προλαμβάνεται. Το 2011 ο μετέπειτα γενικός γραμματέας των Podemos είχε μαγνητιστεί από την ενέργεια της συγκεκριμένης γυναίκας και την ευσυνειδησία με την οποία εργαζόταν για τους πολιτικούς στόχους της Αριστεράς στην οποία ανήκε ακόμη και λόγω οικογενειακών καταβολών.



Φήμες θέλουν ως ερωμένη του την Ισπανομαροκινή Ντίνα Μπούσελχαμ 

Η Τάνια και ο σύντροφός της εμφανίζονταν συχνά σε τηλεοπτικές εκπομπές, ακόμη και σε ορισμένες που επιμελούνταν ο ίδιος ο Πάμπλο Ιγκλέσιας και κυρίως στο περιβόητο πολιτικό τοκ-σόου «La Tuerka», το προσωπικό του όχημα προς την αναγνωρισιμότητα. Η Τάνια Σάντσες αναβαθμίστηκε σε συμπαρουσιάστρια της «Tuerka» (που σημαίνει «Λασκαρισμένη Βίδα» σε ελεύθερη μετάφραση), ενώ το τέλος του δεσμού της με τον Ιγκλέσιας δεν εμπόδισε την πολιτική συνεργασία ανάμεσά τους, καθώς ο πολιτικός φορέας που ίδρυσε αποχωρώντας από την Ενωμένη Αριστερά συγχωνεύτηκε με τους Podemos.

Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας κρατά την προσωπική του ζωή φανατικά μακριά από τη δημοσιότητα. Ακριβώς γι’ αυτό, συχνά-πυκνά εμφανίζονται φήμες ότι μετά την Τάνια Σάντσες μοιράζεται το κρεβάτι του με την 28χρονη Μαδριλένα Ιρένε Μοντέρο Ζιλ ή με την Ισπανομαροκινή Ντίνα Μπούσελχαμ. Αμφότερες είναι συνεργάτιδες του Ιγκλέσιας, η πρώτη ως βουλευτής και υπεύθυνη κοινωνικών δικτύων των Podemos και η δεύτερη βοηθός του στις Βρυξέλλες.


Μια γραβάτα για τον Πάμπλο


Σε ό,τι αφορά το προσωπικό στυλ του Πάμπλο Ιγκλέσιας, το τελευταίο «οχυρό» του εναλλακτικού παρουσιαστικού του φαίνεται ότι απομένει η κοτσίδα. Αντίστοιχο στα καθ’ ημάς είναι ο γιακάς του Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος παραμένει επίμονα ανοιχτός κι ας είναι πια μια παραφωνία σε σχέση με το ακριβό κοστούμι. Αντίστοιχα, ο Ιγκλέσιας πασχίζει να δικαιολογεί το παρωνύμιο «Ο Κοτσίδας» που κάποτε ενέπνευσε περίπου 5.000.000 Ισπανούς ψηφοφόρους και κυρίως τους νέους. Ωστόσο, σε μια προσπάθεια προσέλκυσης μιας ηλικιακά πιο ώριμης εκλογικής πελατείας, ο Ιγκλέσιας φρόντισε να προσθέσει τη γραβάτα στον ενδυματικό του κώδικα, ο οποίος περιλαμβάνει συνήθως τα εξής: Λευκό πουκάμισο μεν και με τα μανίκια γυρισμένα στον αγκώνα, αλλά ατσαλάκωτο. Τζιν παντελόνι αλλά όχι φθαρμένο, διακριτικά κομποσκοίνια και γενικώς καθαρή εμφάνιση, φυσικά χωρίς το piercing της άγριας νιότης. Η προεκλογική προσθήκη της γραβάτας προκάλεσε αίσθηση, έστω και αν ο Ιγκλέσιας τη φορά περισσότερο σαν ένα χαλαρό κρεμαστάρι λαιμού, παρά σαν σύμβολο επισημότητας.



Τουιτάροντας μαζί με την 28χρονη Μαδριλένα Ιρένε Μοντέρο, βουλευτή και υπεύθυνη κοινωνικών δικτύων των Podemos, που, όπως ακούγεται, είναι μία από τις γυναίκες της ζωής του αυτή τη στιγμή. Καυτή λεπτομέρεια, το «συριζαίικο» κινητό του Ιγκλέσιας!

Εξάλλου, ένας αντισυμβατικός επίδοξος πρωθυπουργός δεν μπορεί παρά να προσαρμόζει τα καθιερωμένα σύμβολα της σοβαρότητας στα δικά του μέτρα, χωρίς απαραιτήτως να δείχνει ο ίδιος προσαρμοσμένος στις παγιωμένες νόρμες. Ο Ιγκλέσιας, μάλιστα, δικαιολόγησε την προσχώρησή του στους «γραβατωμένους» απαντώντας σε σχετική ερώτηση δημοσιογράφων με τη φράση «φορώ τη γραβάτα που μου έκανε δώρο η Αννα Ρόζα (σ.σ.: δημοφιλής δημοσιογράφος της ισπανικής TV), η οποία και με συμβούλευσε να τη φορέσω όταν συναντήσω ξανά τον βασιλιά. Επίσης, τη φορώ γιατί μου αρέσει».


Σεμινάρια «Game of Thrones»


Το δώρο που είχε επιλέξει ο Πάμπλο Ιγκλέσιας τον περασμένο Απρίλιο ώστε να μην εμφανιστεί για πρώτη φορά στο παλάτι «με άδεια χέρια» (αλλά με γκριζόμαυρο πουκάμισο χωρίς γραβάτα, καθώς έως εκεί έφτανε η διάθεσή του να κάνει παραχωρήσεις στην εθιμοτυπία) ήταν ένα σετ DVD με επεισόδια από το «Game of Thrones». Ο διάδοχος του Χουάν Κάρλος, ο βασιλιάς της Ισπανίας Φίλιππος ο 6ος, αιφνιδιάστηκε. Δεν γνώριζε καν τι είναι το «Game of Thrones» και κυρίως δεν μπορούσε να διακρίνει το νόημα της χειρονομίας εκ μέρους του ηγέτη των Podemos. Ποιο ακριβώς ήταν το μήνυμα; Τι ήθελε να του πει αυτός ο θρασύς και απρεπώς ενδεδυμένος τύπος με το αραιό γένι και την αλογοουρά; Ο Ιγκλέσιας ανέλαβε πρόθυμα να εξηγήσει τα καθέκαστα στον άνακτα, ελπίζοντας ότι θα τον προσηλύτιζε και αυτόν στη δική του αγαπημένη σειρά. Και έτσι, συνέβη κάτι ελαφρώς σουρεαλιστικό: Ο Πάμπλο, ο γιος της Μαρία Λουίζα Τουριόν Σανταμαρία, νομικού συμβούλου ενός από τα πιο ισχυρά κομμουνιστικά συνδικάτα, και του Φρανσίσκο Χαβιέρ Ιγκλέσιας Πελάεθ, καθηγητή ιστορίας και μάχιμου μέλους μιας πατριωτικής, επαναστατικής και αντιφασιστικής οργάνωσης, βρέθηκε να κάνει σεμινάρια «Game of Thrones» στον μονάρχη της Ισπανίας. Στη συγκεκριμένη περίσταση δεν είχε καμία σημασία αν ο παππούς του είχε καταδικαστεί σε θάνατο από τον δικτάτορα Φράνκο για την αντιστασιακή του δράση. Οπως δεν είχε σημασία ότι ο Ιγκλέσιας ποτέ δεν έκρυψε τη συμπάθειά του για τη λατινική Αμερική (έχει μελετήσει σε βάθος και εκ του σύνεγγυς την πολιτική κατάσταση στη Βολιβία, στην Παραγουάη κ.α.).



Και στο εξώφυλλο του βιβλίου του «Νίκη ή θάνατος» φιγουράρει ο ίδιος καθισμένος στον περίφημο θρόνο της ομώνυμης σειράς

Και βεβαίως ουδέποτε αρνήθηκε τον θαυμασμό για τον Ούγκο Τσάβες, τον ηγέτη της Βενεζουέλας, με το καθεστώς του οποίου ανέπτυξε δεσμούς που εν μέρει εξακολουθούν να υφίστανται υπογείως για τους Podemos. Ο ενθουσιασμός του για το «Game of Thrones» υπερτερούσε των πάντων, καθώς σε αυτή τη σειρά ο Πάμπλο Ιγκλέσιας πιστεύει πως βλέπει χωρίς την παραμικρή παραμόρφωση την αληθινή, αδυσώπητη όψη της πολιτικής, τον αριβισμό και την πωρωμένη εξουσιομανία ανθρώπων που δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να χειραγωγούν ανθρώπους. Ισως σε αυτή τη δραματοποιημένη, φανταστική πολιτική σκηνή του «Game of Thrones» να κρύβονται κωδικοποιημένες οι απαντήσεις για το ποιος πραγματικά είναι ο Πάμπλο Ιγκλέσιας, ένα πρόσωπο που κάποιοι πρώην συνάδελφοί του στο πανεπιστήμιο περιγράφουν σαν «αρπακτικό όρνεο», «αρχομανή», «μαρξιστή συμφεροντολόγο», ακόμη και «αδίστακτο νάρκισσο».



Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας με το επιτελείο του στη Μαδρίτη στις αρχές Απριλίου

Ισως ακόμη και ο ίδιος ο ηγέτης των Podemos να αναζητά απαντήσεις στο γιατί το σενάριο του δικού του «Game of Thrones» προσέκρουσε στην άρνηση του ισπανικού λαού να εκπληρώσει το ιστορικό του καθήκον και να φέρει τους Podemos στην εξουσία. Αν μη τι άλλο, το πιθανότερο για τον Πάμπλο Ιγκλέσιας είναι να εμπνευστεί από τις αμείλικτες πρακτικές των ηρώων του «Game of Thrones» για να πατάξει τις αποσχιστικές τάσεις των συντρόφων του εντός Podemos, όλων αυτών που μετά την ήττα αμφισβητούν την πολιτική του κρίση και το φυσικό ηγετικό του χάρισμα. Αλλά ακόμη και αν καθαρίσει το εσωκομματικό τοπίο από τα ενοχλητικά στοιχεία, ίσως δεν καταφέρει να εμποδίσει τη χρεοκοπία του εγχειρήματος «Podemos».