Οι ΗΠΑ ετοιμάζουν νέα πυρηνική βόμβα για την καταστροφή υπόγειων οχυρών, στο επίκεντρο Ιράν, Ρωσία και Κίνα
17.11.2026
00:34
Έγγραφο της Γερουσίας αποκαλύπτει χρηματοδότηση 77,1 εκατ. δολαρίων για άγνωστο όπλο, με την ονομασία B94
Μια άγνωστη μέχρι σήμερα αμερικανική πυρηνική βόμβα, με την ονομασία B94, εμφανίζεται σε έγγραφο της Επιτροπής Πιστώσεων της Γερουσίας των ΗΠΑ, προκαλώντας ερωτήματα για τις δυνατότητες και την αποστολή της. Πρόκειται για την πρώτη νέα ονομασία πυρηνικής βόμβας που προορίζεται για ρίψη από αεροσκάφος εδώ και περισσότερες από τρεις δεκαετίες.
Το έγγραφο προβλέπει χρηματοδότηση 77,108 εκατομμυρίων δολαρίων για το οικονομικό έτος 2027, χωρίς να παρέχει πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά ή τον επιχειρησιακό προορισμό του όπλου. Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, ενδέχεται να πρόκειται για ένα νέο πυρηνικό σύστημα σχεδιασμένο να καταστρέφει ιδιαίτερα οχυρωμένες υπόγειες εγκαταστάσεις, όπως εκείνες που διαθέτει το Ιράν.
Η ανάπτυξη τέτοιων όπλων συνδέεται επίσης με την ανάγκη των ΗΠΑ να μπορούν να πλήττουν στρατηγικές εγκαταστάσεις της Ρωσίας και της Κίνας, οι οποίες επεκτείνουν τις υπόγειες στρατιωτικές υποδομές τους. Ωστόσο, οι αμερικανικές αρχές δεν έχουν επιβεβαιώσει τη σύνδεση της νέας βόμβας με συγκεκριμένο πρόγραμμα ανάπτυξης.
Η Επιτροπή εισηγείται την κατανομή 77.108.000 δολαρίων, με το σύνολο του ποσού να αποτελεί νέα χρηματοδότηση, καθώς στην αντίστοιχη στήλη για το 2026 δεν καταγράφεται καμία πίστωση.
Το κονδύλι εντάσσεται στις δραστηριότητες της Εθνικής Υπηρεσίας Πυρηνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ (NNSA) και συγκεκριμένα στην κατηγορία διαχείρισης και εκσυγχρονισμού του πυρηνικού οπλοστασίου. Στην ίδια ενότητα περιλαμβάνονται προγράμματα όπως τα W80-4, W87-1, W93 και B61-13.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί ότι στην έκθεση των 179 σελίδων δεν υπάρχει καμία επεξηγηματική αναφορά στο νέο όπλο, πέρα από τη συγκεκριμένη γραμμή του πίνακα χρηματοδότησης. Δεν παρέχονται στοιχεία για την ισχύ, τις τεχνικές προδιαγραφές, τον επιχειρησιακό προορισμό ή το χρονοδιάγραμμα ανάπτυξής του.
Οι εργασίες για το συγκεκριμένο πρόγραμμα έχουν ξεκινήσει τουλάχιστον από το 2022, ενώ η NNSA έχει επιβεβαιώσει ότι η ανάπτυξή του προχωρά με ταχείς ρυθμούς.
Το σύστημα προορίζεται για την αντιμετώπιση ιδιαίτερα ανθεκτικών και βαθιά θαμμένων στόχων, οι οποίοι είναι δύσκολο να καταστραφούν με συμβατικά πυρομαχικά.
Τέτοιου είδους όπλα, γνωστά ως «bunker busters», σχεδιάζονται για την προσβολή εγκαταστάσεων που προστατεύονται από μεγάλα στρώματα εδάφους, βράχων ή οπλισμένου σκυροδέματος.
Εκπρόσωπος της NNSA δήλωσε στο The War Zone ότι «το NDS-A θα προσφέρει στον Πρόεδρο πρόσθετες πυρηνικές επιλογές για την εξουδετέρωση σκληρών και βαθιά θαμμένων στόχων, διασφαλίζοντας ότι οι αντίπαλοι δεν θα μπορούν να τοποθετούν τα πολυτιμότερα στρατηγικά τους μέσα εκτός της εμβέλειας των αμερικανικών πυρηνικών δυνάμεων».
Η ίδια υπηρεσία υπογράμμισε ότι «το πρόγραμμα προχωρά με εντατικούς ρυθμούς και περισσότερες πληροφορίες θα δημοσιοποιηθούν όταν αυτό θα εξυπηρετεί τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών».
Ο ειδικός στα πυρηνικά όπλα Τζέφρι Λιούις εκτίμησε ότι «η ονομασία παραπέμπει σε ένα εξειδικευμένο πυρηνικό όπλο διείσδυσης στο έδαφος».
Πάντως, δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση ότι το νέο πρόγραμμα που εμφανίζεται στον προϋπολογισμό ταυτίζεται με το NDS-A.
Η μέγιστη εκρηκτική ισχύς της εκτιμάται μεταξύ 340 και 400 κιλοτόνων, ανάλογα με την πηγή, ενώ ο αριθμός των συγκεκριμένων βομβών στο αμερικανικό οπλοστάσιο φέρεται να είναι μικρότερος από 100.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ διαθέτουν την B83-1, μία από τις ισχυρότερες πυρηνικές βόμβες τους, με μέγιστη ισχύ της τάξης του ενός μεγατόνου. Αν και δεν διαθέτει τις ειδικές δυνατότητες διείσδυσης της B61-11, η πολύ μεγαλύτερη εκρηκτική ισχύς της επιτρέπει τη χρήση της εναντίον βαριά οχυρωμένων εγκαταστάσεων και στόχων μεγάλης έκτασης.
Σύμφωνα με το The War Zone, το υπό ανάπτυξη NDS-A θα μπορούσε να προορίζεται για την αντικατάσταση της B61-11, της B83-1 ή ακόμη και των δύο. Εξετάζεται επίσης το ενδεχόμενο να συνδυάζει χαρακτηριστικά προηγούμενων σχεδίων, όπως την πολύ μεγάλη εκρηκτική ισχύ της B83 και τις δυνατότητες καθοδήγησης ακριβείας που διαθέτουν οι νεότερες εκδόσεις B61-12 και B61-13.
Η τελευταία έχει ήδη αρχίσει να εντάσσεται στο αμερικανικό οπλοστάσιο, διαθέτοντας μεγαλύτερη ισχύ από την B61-12, στην οποία βασίζεται, χωρίς όμως να προσφέρει τις ίδιες δυνατότητες βαθιάς διείσδυσης με την B61-11. Η B61-12 ήταν η πρώτη έκδοση της συγκεκριμένης οικογένειας που απέκτησε σύστημα καθοδήγησης ακριβείας.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει παρουσιαστεί ούτε σχέδιο ούτε μακέτα του NDS-A, ενώ παραμένει άγνωστο ποια τεχνολογία θα χρησιμοποιεί και ποιες θα είναι οι πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητές του.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Κοσβίνσκι Κάμεν, ενός τεράστιου υπόγειου συγκροτήματος στα βόρεια Ουράλια της Ρωσίας, το οποίο αποτελεί σημαντικό κόμβο των υποδομών πυρηνικής διοίκησης και ελέγχου της χώρας.
Η εγκατάσταση έχει κατασκευαστεί κάτω από ορεινό όγκο και θεωρείται ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη συνέχιση της λειτουργίας της ρωσικής ηγεσίας και των συστημάτων διοίκησης σε περίπτωση πυρηνικού πλήγματος ή άλλης μεγάλης κρίσης. Σύμφωνα με το The War Zone, η ανάγκη αντιμετώπισης ενός τέτοιου στόχου θεωρείται ότι είχε επηρεάσει καθοριστικά την ανάπτυξη της B61-11.
Αντίστοιχα, η Κίνα επεκτείνει τις υπόγειες στρατιωτικές της υποδομές, κατασκευάζοντας μεγάλες συστοιχίες σιλό διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει γίνει γνωστή και η κατασκευή ενός νέου, ιδιαίτερα μεγάλου υπόγειου κέντρου διοίκησης κοντά στο Πεκίνο.
Παρόμοιες επενδύσεις πραγματοποιούν το Ιράν και η Βόρεια Κορέα, επιδιώκοντας να προστατεύσουν κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις από ενδεχόμενα συμβατικά πλήγματα των Ηνωμένων Πολιτειών ή άλλων αντιπάλων τους.
Στην περίπτωση του Ιράν, χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η υπόγεια εγκατάσταση Pickaxe Mountain, η οποία παρουσιάζει ιδιαίτερα μεγάλες δυσκολίες ως προς την προσβολή της με συμβατικά όπλα.
Η συζήτηση αποκτά πρόσθετη σημασία μετά τις δηλώσεις Ιρανών αξιωματούχων μέσα στον Νοέμβριο, σύμφωνα με τις οποίες θα αποτελούσε «θαύμα» να μη χρησιμοποιήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες πυρηνικό όπλο εναντίον της συγκεκριμένης εγκατάστασης.
Ωστόσο, το The War Zone επισημαίνει ότι το ενδεχόμενο πραγματικού αμερικανικού πυρηνικού πλήγματος εναντίον της Pickaxe Mountain θεωρείται εξαιρετικά περιορισμένο, για πολλούς διαφορετικούς λόγους. Επομένως, η αναφορά στην ιρανική εγκατάσταση αποτελεί παράδειγμα των επιχειρησιακών προκλήσεων που καλείται να αντιμετωπίσει η αμερικανική στρατηγική και όχι ένδειξη ότι έχει αποφασιστεί ή σχεδιάζεται μια συγκεκριμένη πυρηνική επίθεση.
Στο παρελθόν, ο αμερικανικός στρατός είχε εξετάσει την ανάπτυξη μιας τροποποιημένης έκδοσης της B83 με δυνατότητες αντίστοιχες της B61-11, καθώς και ενός νέου συστήματος που θα αντικαθιστούσε τη δεύτερη.
Οι προσπάθειες αυτές οδήγησαν στο πρόγραμμα Robust Nuclear Earth Penetrator (RNEP), το οποίο αποσκοπούσε στην ανάπτυξη ενός ιδιαίτερα ισχυρού πυρηνικού όπλου για την καταστροφή βαθιά θαμμένων στόχων. Ωστόσο, το πρόγραμμα ακυρώθηκε επισήμως το 2005.
Μέχρι σήμερα δεν έχει διευκρινιστεί εάν η τεχνολογία ή τα αποτελέσματα εκείνης της προσπάθειας αξιοποιούνται στο νέο σύστημα.
Η ένδειξη «W» χαρακτηρίζει μια πυρηνική κεφαλή που μπορεί να τοποθετηθεί σε πύραυλο, τορπίλη ή βλήμα πυροβολικού. Αντίθετα, η ένδειξη «B» αφορά βόμβα που μεταφέρεται και απελευθερώνεται από αεροσκάφος.
Όταν οι ΗΠΑ αναβαθμίζουν ένα ήδη υπάρχον πυρηνικό όπλο, διατηρούν τον αρχικό αριθμό και προσθέτουν μια νέα αριθμητική κατάληξη.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της οικογένειας βομβών B61, η οποία περιλαμβάνει διαφορετικές εκδόσεις, από τις B61-3 και B61-4 έως τις νεότερες B61-12 και B61-13. Παρά τις σημαντικές τεχνολογικές αλλαγές, οι συγκεκριμένες βόμβες εξακολουθούν να ανήκουν στην ίδια οικογένεια, χωρίς να αποκτούν εντελώς νέα ονομασία.
Επομένως, η απόδοση ενός νέου αριθμού υποδηλώνει ότι οι αμερικανικές αρχές αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο πρόγραμμα ως διαφορετικό οπλικό σύστημα και όχι απλώς ως αναβάθμιση παλαιότερου μοντέλου.
Επρόκειτο για πυρηνική βόμβα που προοριζόταν για υποβρύχιους και άλλους στόχους, η ανάπτυξη της οποίας ακυρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1991, στο πλαίσιο των περιορισμών των πυρηνικών εξοπλισμών που ακολούθησαν το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Έκτοτε, η αμερικανική πυρηνική στρατηγική έχει βασιστεί σε μεγάλο βαθμό στον εκσυγχρονισμό υφιστάμενων συστημάτων, αντί στη δημιουργία εντελώς νέων οικογενειών βομβών.
Η πιο πρόσφατη νέα ονομασία πυρηνικού όπλου οποιασδήποτε κατηγορίας, πριν από τη σημερινή αποκάλυψη, ήταν η W93, μια πυρηνική κεφαλή που βρίσκεται υπό ανάπτυξη για τους βαλλιστικούς πυραύλους Trident II, οι οποίοι εκτοξεύονται από υποβρύχια.
Στη συνέχεια, ο Τζέφρι Λιούις, από το Κέντρο Διεθνούς Ασφάλειας και Συνεργασίας του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, ανέδειξε δημοσίως την ύπαρξή της.
Μέχρι τις 16 Νοεμβρίου, καμία επίσημη διαδικτυακή πηγή της αμερικανικής κυβέρνησης δεν περιλάμβανε αναφορά στην B94.
Η αναζήτηση στον ειδησεογραφικό ιστότοπο της NNSA, στις επίσημες πληροφορίες για το πυρηνικό οπλοστάσιο και στα έγγραφα σχεδιασμού για τη διατήρηση και τον εκσυγχρονισμό του δεν απέδωσε κάποιο αποτέλεσμα.
Έτσι, η μοναδική γνωστή επίσημη καταγραφή παραμένει η αναφορά στο έγγραφο της Επιτροπής Πιστώσεων της Γερουσίας, χωρίς περισσότερες διευκρινίσεις για το πρόγραμμα που βρίσκεται πίσω από αυτήν.
Το έγγραφο προβλέπει χρηματοδότηση 77,108 εκατομμυρίων δολαρίων για το οικονομικό έτος 2027, χωρίς να παρέχει πληροφορίες για τα χαρακτηριστικά ή τον επιχειρησιακό προορισμό του όπλου. Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, ενδέχεται να πρόκειται για ένα νέο πυρηνικό σύστημα σχεδιασμένο να καταστρέφει ιδιαίτερα οχυρωμένες υπόγειες εγκαταστάσεις, όπως εκείνες που διαθέτει το Ιράν.
Η ανάπτυξη τέτοιων όπλων συνδέεται επίσης με την ανάγκη των ΗΠΑ να μπορούν να πλήττουν στρατηγικές εγκαταστάσεις της Ρωσίας και της Κίνας, οι οποίες επεκτείνουν τις υπόγειες στρατιωτικές υποδομές τους. Ωστόσο, οι αμερικανικές αρχές δεν έχουν επιβεβαιώσει τη σύνδεση της νέας βόμβας με συγκεκριμένο πρόγραμμα ανάπτυξης.
Η αποκάλυψη στο έγγραφο των 179 σελίδων
Η ύπαρξη του προγράμματος ήρθε στο φως μέσα από την εξέταση του σχεδίου προϋπολογισμού των ΗΠΑ για το οικονομικό έτος 2027. Όπως αποκάλυψε στις 16 Νοεμβρίου ο εξειδικευμένος ιστότοπος The War Zone (TWZ), η νέα ονομασία περιλαμβάνεται στην επεξηγηματική έκθεση της Επιτροπής Πιστώσεων της Γερουσίας για το νομοσχέδιο χρηματοδότησης των τομέων Ενέργειας και Υδάτινων Πόρων.Η Επιτροπή εισηγείται την κατανομή 77.108.000 δολαρίων, με το σύνολο του ποσού να αποτελεί νέα χρηματοδότηση, καθώς στην αντίστοιχη στήλη για το 2026 δεν καταγράφεται καμία πίστωση.
Το κονδύλι εντάσσεται στις δραστηριότητες της Εθνικής Υπηρεσίας Πυρηνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ (NNSA) και συγκεκριμένα στην κατηγορία διαχείρισης και εκσυγχρονισμού του πυρηνικού οπλοστασίου. Στην ίδια ενότητα περιλαμβάνονται προγράμματα όπως τα W80-4, W87-1, W93 και B61-13.
Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί ότι στην έκθεση των 179 σελίδων δεν υπάρχει καμία επεξηγηματική αναφορά στο νέο όπλο, πέρα από τη συγκεκριμένη γραμμή του πίνακα χρηματοδότησης. Δεν παρέχονται στοιχεία για την ισχύ, τις τεχνικές προδιαγραφές, τον επιχειρησιακό προορισμό ή το χρονοδιάγραμμα ανάπτυξής του.
Το ενδεχόμενο πυρηνικού όπλου για την καταστροφή υπόγειων εγκαταστάσεων
Σύμφωνα με το The War Zone, το μοναδικό γνωστό πρόγραμμα που φαίνεται να ανταποκρίνεται στη γενική περιγραφή της νέας βόμβας είναι το Nuclear Deterrent System-Air-delivered (NDS-A), ένα υπό ανάπτυξη πυρηνικό σύστημα αεροπορικής ρίψης.Οι εργασίες για το συγκεκριμένο πρόγραμμα έχουν ξεκινήσει τουλάχιστον από το 2022, ενώ η NNSA έχει επιβεβαιώσει ότι η ανάπτυξή του προχωρά με ταχείς ρυθμούς.
Το σύστημα προορίζεται για την αντιμετώπιση ιδιαίτερα ανθεκτικών και βαθιά θαμμένων στόχων, οι οποίοι είναι δύσκολο να καταστραφούν με συμβατικά πυρομαχικά.
Τέτοιου είδους όπλα, γνωστά ως «bunker busters», σχεδιάζονται για την προσβολή εγκαταστάσεων που προστατεύονται από μεγάλα στρώματα εδάφους, βράχων ή οπλισμένου σκυροδέματος.
Εκπρόσωπος της NNSA δήλωσε στο The War Zone ότι «το NDS-A θα προσφέρει στον Πρόεδρο πρόσθετες πυρηνικές επιλογές για την εξουδετέρωση σκληρών και βαθιά θαμμένων στόχων, διασφαλίζοντας ότι οι αντίπαλοι δεν θα μπορούν να τοποθετούν τα πολυτιμότερα στρατηγικά τους μέσα εκτός της εμβέλειας των αμερικανικών πυρηνικών δυνάμεων».
Η ίδια υπηρεσία υπογράμμισε ότι «το πρόγραμμα προχωρά με εντατικούς ρυθμούς και περισσότερες πληροφορίες θα δημοσιοποιηθούν όταν αυτό θα εξυπηρετεί τα στρατηγικά συμφέροντα των Ηνωμένων Πολιτειών».
Ο ειδικός στα πυρηνικά όπλα Τζέφρι Λιούις εκτίμησε ότι «η ονομασία παραπέμπει σε ένα εξειδικευμένο πυρηνικό όπλο διείσδυσης στο έδαφος».
Πάντως, δεν υπάρχει επίσημη επιβεβαίωση ότι το νέο πρόγραμμα που εμφανίζεται στον προϋπολογισμό ταυτίζεται με το NDS-A.
Οι υπάρχουσες πυρηνικές βόμβες και οι δυνατότητες του νέου όπλου
Οι Ηνωμένες Πολιτείες διαθέτουν ήδη στο οπλοστάσιό τους την πυρηνική βόμβα B61-11, η οποία έχει σχεδιαστεί ειδικά για την καταστροφή στόχων που βρίσκονται σε πολύ μεγάλο βάθος κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.Η μέγιστη εκρηκτική ισχύς της εκτιμάται μεταξύ 340 και 400 κιλοτόνων, ανάλογα με την πηγή, ενώ ο αριθμός των συγκεκριμένων βομβών στο αμερικανικό οπλοστάσιο φέρεται να είναι μικρότερος από 100.
Παράλληλα, οι ΗΠΑ διαθέτουν την B83-1, μία από τις ισχυρότερες πυρηνικές βόμβες τους, με μέγιστη ισχύ της τάξης του ενός μεγατόνου. Αν και δεν διαθέτει τις ειδικές δυνατότητες διείσδυσης της B61-11, η πολύ μεγαλύτερη εκρηκτική ισχύς της επιτρέπει τη χρήση της εναντίον βαριά οχυρωμένων εγκαταστάσεων και στόχων μεγάλης έκτασης.
Σύμφωνα με το The War Zone, το υπό ανάπτυξη NDS-A θα μπορούσε να προορίζεται για την αντικατάσταση της B61-11, της B83-1 ή ακόμη και των δύο. Εξετάζεται επίσης το ενδεχόμενο να συνδυάζει χαρακτηριστικά προηγούμενων σχεδίων, όπως την πολύ μεγάλη εκρηκτική ισχύ της B83 και τις δυνατότητες καθοδήγησης ακριβείας που διαθέτουν οι νεότερες εκδόσεις B61-12 και B61-13.
Η τελευταία έχει ήδη αρχίσει να εντάσσεται στο αμερικανικό οπλοστάσιο, διαθέτοντας μεγαλύτερη ισχύ από την B61-12, στην οποία βασίζεται, χωρίς όμως να προσφέρει τις ίδιες δυνατότητες βαθιάς διείσδυσης με την B61-11. Η B61-12 ήταν η πρώτη έκδοση της συγκεκριμένης οικογένειας που απέκτησε σύστημα καθοδήγησης ακριβείας.
Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχει παρουσιαστεί ούτε σχέδιο ούτε μακέτα του NDS-A, ενώ παραμένει άγνωστο ποια τεχνολογία θα χρησιμοποιεί και ποιες θα είναι οι πραγματικές επιχειρησιακές δυνατότητές του.
Από τα υπόγεια οχυρά του Ιράν στις στρατηγικές εγκαταστάσεις της Ρωσίας και της Κίνας
Η ανάπτυξη νέων πυρηνικών όπλων για την καταστροφή υπόγειων εγκαταστάσεων δεν αφορά αποκλειστικά το Ιράν, αλλά εντάσσεται σε ένα ευρύτερο στρατηγικό περιβάλλον, καθώς η Ρωσία και η Κίνα έχουν επενδύσει σημαντικά στην κατασκευή και επέκταση οχυρωμένων στρατιωτικών υποδομών.Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Κοσβίνσκι Κάμεν, ενός τεράστιου υπόγειου συγκροτήματος στα βόρεια Ουράλια της Ρωσίας, το οποίο αποτελεί σημαντικό κόμβο των υποδομών πυρηνικής διοίκησης και ελέγχου της χώρας.
Η εγκατάσταση έχει κατασκευαστεί κάτω από ορεινό όγκο και θεωρείται ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη συνέχιση της λειτουργίας της ρωσικής ηγεσίας και των συστημάτων διοίκησης σε περίπτωση πυρηνικού πλήγματος ή άλλης μεγάλης κρίσης. Σύμφωνα με το The War Zone, η ανάγκη αντιμετώπισης ενός τέτοιου στόχου θεωρείται ότι είχε επηρεάσει καθοριστικά την ανάπτυξη της B61-11.
Αντίστοιχα, η Κίνα επεκτείνει τις υπόγειες στρατιωτικές της υποδομές, κατασκευάζοντας μεγάλες συστοιχίες σιλό διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει γίνει γνωστή και η κατασκευή ενός νέου, ιδιαίτερα μεγάλου υπόγειου κέντρου διοίκησης κοντά στο Πεκίνο.
Παρόμοιες επενδύσεις πραγματοποιούν το Ιράν και η Βόρεια Κορέα, επιδιώκοντας να προστατεύσουν κρίσιμες στρατιωτικές εγκαταστάσεις από ενδεχόμενα συμβατικά πλήγματα των Ηνωμένων Πολιτειών ή άλλων αντιπάλων τους.
Στην περίπτωση του Ιράν, χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η υπόγεια εγκατάσταση Pickaxe Mountain, η οποία παρουσιάζει ιδιαίτερα μεγάλες δυσκολίες ως προς την προσβολή της με συμβατικά όπλα.
Η συζήτηση αποκτά πρόσθετη σημασία μετά τις δηλώσεις Ιρανών αξιωματούχων μέσα στον Νοέμβριο, σύμφωνα με τις οποίες θα αποτελούσε «θαύμα» να μη χρησιμοποιήσουν οι Ηνωμένες Πολιτείες πυρηνικό όπλο εναντίον της συγκεκριμένης εγκατάστασης.
Ωστόσο, το The War Zone επισημαίνει ότι το ενδεχόμενο πραγματικού αμερικανικού πυρηνικού πλήγματος εναντίον της Pickaxe Mountain θεωρείται εξαιρετικά περιορισμένο, για πολλούς διαφορετικούς λόγους. Επομένως, η αναφορά στην ιρανική εγκατάσταση αποτελεί παράδειγμα των επιχειρησιακών προκλήσεων που καλείται να αντιμετωπίσει η αμερικανική στρατηγική και όχι ένδειξη ότι έχει αποφασιστεί ή σχεδιάζεται μια συγκεκριμένη πυρηνική επίθεση.
Το προηγούμενο πρόγραμμα που ακυρώθηκε το 2005
Η προσπάθεια ανάπτυξης νέου πυρηνικού όπλου με δυνατότητα διείσδυσης στο έδαφος δεν είναι πρωτοφανής για τις ΗΠΑ.Στο παρελθόν, ο αμερικανικός στρατός είχε εξετάσει την ανάπτυξη μιας τροποποιημένης έκδοσης της B83 με δυνατότητες αντίστοιχες της B61-11, καθώς και ενός νέου συστήματος που θα αντικαθιστούσε τη δεύτερη.
Οι προσπάθειες αυτές οδήγησαν στο πρόγραμμα Robust Nuclear Earth Penetrator (RNEP), το οποίο αποσκοπούσε στην ανάπτυξη ενός ιδιαίτερα ισχυρού πυρηνικού όπλου για την καταστροφή βαθιά θαμμένων στόχων. Ωστόσο, το πρόγραμμα ακυρώθηκε επισήμως το 2005.
Μέχρι σήμερα δεν έχει διευκρινιστεί εάν η τεχνολογία ή τα αποτελέσματα εκείνης της προσπάθειας αξιοποιούνται στο νέο σύστημα.
Τι σημαίνει η νέα ονομασία στο αμερικανικό πυρηνικό οπλοστάσιο
Στο αμερικανικό σύστημα ταξινόμησης πυρηνικών όπλων, τα γράμματα που προηγούνται του αριθμού υποδηλώνουν τον τρόπο μεταφοράς και χρήσης τους.Η ένδειξη «W» χαρακτηρίζει μια πυρηνική κεφαλή που μπορεί να τοποθετηθεί σε πύραυλο, τορπίλη ή βλήμα πυροβολικού. Αντίθετα, η ένδειξη «B» αφορά βόμβα που μεταφέρεται και απελευθερώνεται από αεροσκάφος.
Όταν οι ΗΠΑ αναβαθμίζουν ένα ήδη υπάρχον πυρηνικό όπλο, διατηρούν τον αρχικό αριθμό και προσθέτουν μια νέα αριθμητική κατάληξη.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της οικογένειας βομβών B61, η οποία περιλαμβάνει διαφορετικές εκδόσεις, από τις B61-3 και B61-4 έως τις νεότερες B61-12 και B61-13. Παρά τις σημαντικές τεχνολογικές αλλαγές, οι συγκεκριμένες βόμβες εξακολουθούν να ανήκουν στην ίδια οικογένεια, χωρίς να αποκτούν εντελώς νέα ονομασία.
Επομένως, η απόδοση ενός νέου αριθμού υποδηλώνει ότι οι αμερικανικές αρχές αντιμετωπίζουν το συγκεκριμένο πρόγραμμα ως διαφορετικό οπλικό σύστημα και όχι απλώς ως αναβάθμιση παλαιότερου μοντέλου.
Η πρώτη νέα πυρηνική βόμβα από το 1991
Η τελευταία φορά που οι ΗΠΑ είχαν αποδώσει εντελώς νέα ονομασία σε πυρηνική βόμβα ήταν με το πρόγραμμα B90.Επρόκειτο για πυρηνική βόμβα που προοριζόταν για υποβρύχιους και άλλους στόχους, η ανάπτυξη της οποίας ακυρώθηκε τον Σεπτέμβριο του 1991, στο πλαίσιο των περιορισμών των πυρηνικών εξοπλισμών που ακολούθησαν το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.
Έκτοτε, η αμερικανική πυρηνική στρατηγική έχει βασιστεί σε μεγάλο βαθμό στον εκσυγχρονισμό υφιστάμενων συστημάτων, αντί στη δημιουργία εντελώς νέων οικογενειών βομβών.
Η πιο πρόσφατη νέα ονομασία πυρηνικού όπλου οποιασδήποτε κατηγορίας, πριν από τη σημερινή αποκάλυψη, ήταν η W93, μια πυρηνική κεφαλή που βρίσκεται υπό ανάπτυξη για τους βαλλιστικούς πυραύλους Trident II, οι οποίοι εκτοξεύονται από υποβρύχια.
Πώς εντοπίστηκε η αναφορά στο άγνωστο όπλο
Τη σχετική εγγραφή εντόπισε αρχικά η Ελιάνα Τζονς, από την Ομοσπονδία Αμερικανών Επιστημόνων (Federation of American Scientists), εξετάζοντας τα στοιχεία του αμερικανικού προϋπολογισμού.Στη συνέχεια, ο Τζέφρι Λιούις, από το Κέντρο Διεθνούς Ασφάλειας και Συνεργασίας του Πανεπιστημίου Στάνφορντ, ανέδειξε δημοσίως την ύπαρξή της.
Μέχρι τις 16 Νοεμβρίου, καμία επίσημη διαδικτυακή πηγή της αμερικανικής κυβέρνησης δεν περιλάμβανε αναφορά στην B94.
Η αναζήτηση στον ειδησεογραφικό ιστότοπο της NNSA, στις επίσημες πληροφορίες για το πυρηνικό οπλοστάσιο και στα έγγραφα σχεδιασμού για τη διατήρηση και τον εκσυγχρονισμό του δεν απέδωσε κάποιο αποτέλεσμα.
Έτσι, η μοναδική γνωστή επίσημη καταγραφή παραμένει η αναφορά στο έγγραφο της Επιτροπής Πιστώσεων της Γερουσίας, χωρίς περισσότερες διευκρινίσεις για το πρόγραμμα που βρίσκεται πίσω από αυτήν.
Ακολουθήστε το protothema.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr
Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Protothema.gr