Η μείωση των διδάκτρων στα βρετανικά πανεπιστήμια για φοιτητές από την ΕΕ επανέρχεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων

Οι υψηλές θέσεις στις διεθνείς κατατάξεις, η σύνδεση της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας και, κυρίως, η δυνατότητα φοίτησης σε προπτυχιακό ή μεταπτυχιακό επίπεδο με δίδακτρα αντίστοιχα εκείνων, που ίσχυαν για τους Βρετανούς φοιτητές, διαμόρφωναν ένα ιδιαίτερα ελκυστικό περιβάλλον στο Ηνωμένο Βασίλειο μέχρι πριν πέντε χρόνια.

Ωστόσο, η αποχώρηση της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση άλλαξε ριζικά τους όρους πρόσβασης από το ακαδημαϊκό έτος 2021-2022, καθώς οι περισσότεροι νέοι φοιτητές από κράτη-μέλη της ΕΕ αντιμετωπίζονται πλέον ως διεθνείς φοιτητές (international students), με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το κόστος των σπουδών τους, τη χρηματοδότηση και τις διαδικασίες εισόδου και παραμονής στη χώρα. Το 2024-25, ο αριθμός των νέων Ευρωπαίων φοιτητών είχε μειωθεί κατά 57%.

Ενόψει της Διάσκεψης Κορυφής ΕΕ – Ηνωμένου Βασιλείου στις 20 Νοεμβρίου, που θα πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες, επανέρχεται στο προσκήνιο το ενδεχόμενο ευνοϊκότερων διδάκτρων για τους Ευρωπαίους στα βρετανικά πανεπιστήμια.

Ειδικότερα, αν και τα κύρια θέματα της ατζέντας είναι το εμπόριο, η ενέργεια και η ασφάλεια, αναμένεται να αναδειχθεί το θέμα των διδάκτρων για τους Ευρωπαίους φοιτητές.

Σύμφωνα με το Guardian, η κυβέρνηση του Βρετανού πρωθυπουργού Άντι Μπέρναμ εξετάζει σοβαρά ένα σχέδιο για την εξίσωση των πανεπιστημιακών διδάκτρων των φοιτητών από την ΕΕ με εκείνα των Βρετανών υπηκόων. Αυτό θα σήμαινε μια θεαματική μείωση του κόστους σπουδών, καθώς τα δίδακτρα για τους Ευρωπαίους θα μπορούσαν να πέσουν από τις διεθνείς τιμές, που φτάνουν έως και τις £38.000 ετησίως, στο εγχώριο βρετανικό όριο των £9.535.

Μάλιστα, η Κομισιόν προτείνει να τεθεί ένα προσχέδιο στο τραπέζι με στόχο την οριστικοποίηση μιας συνολικής συμφωνίας, η οποία θα περιλαμβάνει τόσο τα δίδακτρα, όσο και το πρόγραμμα ανταλλαγής Erasmus+ μέσα στους επόμενους έξι μήνες ή έως τον Μάιο. Σημειώνεται, ότι από την πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τουλάχιστον έξι κράτη-μέλη πιέζουν έντονα ώστε να υπάρξει μια ξεκάθαρη και οριστική δέσμευση από το Λονδίνο για το θέμα των διδάκτρων κατά τη διάρκεια της συνόδου της 20ής Νοεμβρίου, συνδέοντας μάλιστα την έκβαση αυτή με άλλες εμπορικές διευκολύνσεις, που επιθυμεί η Βρετανία, όπως επισημαίνει η Telegraph.

Συγκεκριμένα, η Βρετανία εμφανίζεται διατεθειμένη να επωμιστεί ένα ετήσιο κόστος περίπου £450 εκατομμυρίων για την επιδότηση αυτών των διδάκτρων, με στόχο να εξασφαλίσει ως αντάλλαγμα τη μείωση της γραφειοκρατίας στις εξαγωγές τροφίμων και ποτών προς την ΕΕ, καθώς και τη συμμετοχή της σε ευρωπαϊκά βιομηχανικά προγράμματα.

Σε κάθε περίπτωση - και μέχρι Μ.Βρετανία και ΕΕ να καταλήξουν σε κάποια συμφωνία - υπάρχουν και οι εναλλακτικές διαδρομές, που εξακολουθούν να προσφέρουν τα βρετανικά πανεπιστήμια.

Το κόστος που άλλαξε τα δεδομένα

Πριν από την αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ, οι Ευρωπαίοι φοιτητές στην Αγγλία κατέβαλαν, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, δίδακτρα αντίστοιχα με εκείνα των Βρετανών. Για τα προπτυχιακά προγράμματα, το ετήσιο κόστος ανερχόταν έως τις 9.250 λίρες.

Με το νέο καθεστώς, τα δίδακτρα για τους Ευρωπαίους εντάχθηκαν στην κατηγορία των διεθνών φοιτητών. Έτσι, για προπτυχιακές σπουδές, το κόστος αυξήθηκε σε ένα εύρος που, ανάλογα με το πανεπιστήμιο και το αντικείμενο, μπορεί να κυμαίνεται από περίπου 11.400 έως και 32.000 λίρες ετησίως, ενώ σε ορισμένα ιδιαίτερα απαιτητικά προγράμματα μπορεί να είναι ακόμη υψηλότερο. Παράλληλα, οι νέοι Ευρωπαίοι φοιτητές έχασαν κατά κανόνα την πρόσβαση στα βρετανικά φοιτητικά δάνεια και στις ευνοϊκές ρυθμίσεις χρηματοδότησης, που συνδέονταν με το προηγούμενο καθεστώς.

Στο οικονομικό βάρος προστίθενται η υποχρέωση έκδοσης Student Visa για σπουδές διάρκειας άνω των έξι μηνών, το σχετικό τέλος αίτησης και η επιβάρυνση για την υγειονομική κάλυψη (Immigration Health Surcharge), η οποία σήμερα ανέρχεται σε 776 λίρες ετησίως για τους φοιτητές.

Υπάρχουν, βεβαίως, εξαιρέσεις για συγκεκριμένες κατηγορίες Ευρωπαίων πολιτών, ιδίως όσους είχαν εγκατασταθεί νόμιμα στη Βρετανία πριν από τη λήξη της μεταβατικής περιόδου και πληρούν τις προϋποθέσεις του σχετικού καθεστώτος διαμονής.

Στο τραπέζι η μείωση των διδάκτρων – Τι αναμένεται στις 20 Νοεμβρίου

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα δημοσιεύματα των τελευταίων ημερών για τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενόψει της Διάσκεψης Κορυφής της 20ής Νοεμβρίου στις Βρυξέλλες.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του διεθνούς Τύπου, μεταξύ άλλων του Reuters, των Financial Times, του Bloomberg και του Guardian, η φοιτητική κινητικότητα και το κόστος των πανεπιστημιακών σπουδών αποτελούν μέρος της ευρύτερης προσπάθειας επαναπροσέγγισης των δύο πλευρών. Στο επίκεντρο βρίσκεται η προοπτική μιας συμφωνίας αμοιβαίας μεταχείρισης των φοιτητών ως προς τα δίδακτρα. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντική μείωση του κόστους φοίτησης για τους Ευρωπαίους φοιτητές στη Βρετανία, αλλά και αντίστοιχα για τους Βρετανούς, που επιλέγουν πανεπιστήμια στην ΕΕ.

Οι πληροφορίες, ωστόσο, δεν είναι ακόμη οριστικές. Σύμφωνα με το Reuters, το σχέδιο κοινής δήλωσης, που βρίσκεται υπό επεξεργασία προβλέπει τη δέσμευση των δύο πλευρών να επιδιώξουν συμφωνία για την ισότιμη μεταχείριση στα δίδακτρα, με ορίζοντα ολοκλήρωσης των διαπραγματεύσεων εντός εξαμήνου. Αυτό σημαίνει πρακτικά, ότι ακόμη και εάν υπάρξει πολιτική συμφωνία στις 20 Νοεμβρίου, δεν είναι δεδομένο ότι οι Ευρωπαίοι φοιτητές θα αποκτήσουν αυτομάτως δικαίωμα καταβολής των ίδιων διδάκτρων με τους Βρετανούς.

Επιπλέον, τα σχετικά δημοσιεύματα αναδεικνύουν τις δυσκολίες της διαπραγμάτευσης, καθώς η μείωση των διδάκτρων συνεπάγεται οικονομικές επιπτώσεις για τα βρετανικά πανεπιστήμια, τα οποία εξαρτώνται σε σημαντικό βαθμό από τα έσοδα των διεθνών φοιτητών. Ενδεικτικό της πολυπλοκότητας του ζητήματος είναι και το γεγονός ότι, σύμφωνα με δημοσίευμα του Guardian, η βρετανική κυβέρνηση φέρεται να εξετάζει σημαντική οικονομική συνεισφορά για τη στήριξη ενός συστήματος χαμηλότερων διδάκτρων, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης συμφωνίας με την ΕΕ.

Η μεγάλη υποχώρηση της ευρωπαϊκής φοιτητικής παρουσίας

Ιδιαίτερα αποκαλυπτική είναι η έρευνα του Migration Observatory του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, η οποία καταγράφει τις συνέπειες του Brexit στη μετακίνηση φοιτητών από την Ευρωπαϊκή Ένωση προς το Ηνωμένο Βασίλειο. Σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας, ο αριθμός των Ευρωπαίων φοιτητών, που ξεκινούσαν νέο κύκλο σπουδών σε βρετανικά πανεπιστήμια μειώθηκε κατά 57% μεταξύ του ακαδημαϊκού έτους 2020-2021 και του 2023-2024.

Σε απόλυτους αριθμούς, από περίπου 67.000 νέες εγγραφές το τελευταίο ακαδημαϊκό έτος πριν από την εφαρμογή των νέων κανόνων, οι εγγραφές περιορίστηκαν στις 28.400. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα συγκεντρωτικά στοιχεία για το ακαδημαϊκό έτος 2024-2025, περίπου ένας στους τέσσερις φοιτητές στα βρετανικά πανεπιστήμια είναι διεθνής. Από αυτούς, λιγότεροι από ένας στους δέκα είναι πολίτες κρατών-μελών της ΕΕ, καθώς οι φοιτητές από χώρες εκτός ΕΕ ήταν συνολικά 621.970, επί συνόλου 2.863.180 φοιτητών στα βρετανικά Ιδρύματα ανώτατης εκπαίδευσης.

Αν και οι εγγραφές από την ΕΕ έχουν υποχωρήσει, η Βρετανία εξακολουθεί να προσελκύει εκατοντάδες χιλιάδες φοιτητές από άλλες περιοχές του κόσμου. Οι μεγαλύτερες χώρες προέλευσης είναι η Ινδία με περίπου 95.000 φοιτητές και η Κίνα με περίπου 93.600 φοιτητές, οι οποίες αντιστοιχούν στο 47% του συνόλου των φοιτητών εκτός ΕΕ.

Ποιοι ευρωπαίοι φοιτητές προτιμούν τη Μ.Βρετανία για σπουδές

Σχετικά με το ποιες ευρωπαϊκές χώρες εξακολουθούν να στέλνουν φοιτητές στη Βρετανία, η Ιρλανδία έχει πλέον την πρώτη θέση μεταξύ των χωρών της ΕΕ. Πρόκειται, όμως, για ειδική περίπτωση, καθώς οι πολίτες της διατηρούν προνομιακό καθεστώς μετά το Brexit, βάσει της Common Travel Area. Δεν αντιμετωπίζουν, επομένως, τις ίδιες οικονομικές και μεταναστευτικές συνθήκες με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους.

Ακολουθούν σημαντικές χώρες της δυτικής και κεντρικής Ευρώπης. Η Higher Education Statistics Agency (HESA) επιβεβαιώνει, ότι οι δέκα πρώτες χώρες προέλευσης παραμένουν σε μεγάλο βαθμό οι ίδιες, αν και αλλάζουν οι μεταξύ τους θέσεις. Ειδικότερα, στη δεκάδα συμπεριλαμβάνονται – εκτός από την Ιρλανδία, που προαναφέρθηκε – η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, η Ισπανία, η Πολωνία, η Ρουμανία, η Ελλάδα, η Κύπρος και η Ολλανδία, η οποία αντικατέστησε την Πορτογαλία το 2024-2025. 

Όσο για τις χώρες, που επηρεάστηκαν περισσότερο από το Brexit, η έρευνα του Migration Observatory καταγράφει εντυπωσιακές αποκλίσεις. Μεταξύ 2020-2021 και 2023-2024, οι νέες εγγραφές από τη Ρουμανία και την Πολωνία μειώθηκαν περίπου 80%, ενώ από τη Γαλλία και τη Γερμανία υποχώρησαν λιγότερο από 50%. Κατά τους ερευνητές, η αύξηση του κόστους επηρέασε δυσανάλογα τους φοιτητές από χώρες με χαμηλότερα εισοδήματα. Επομένως, το Brexit δεν περιόρισε απλώς τον αριθμό των Ευρωπαίων φοιτητών αλλά άλλαξε και την κοινωνικοοικονομική σύνθεση εκείνων, που μπορούν να αντεπεξέλθουν στο κόστος των βρετανικών σπουδών. 

Οι συνέπειες του Brexit για τους Έλληνες φοιτητές

Η ελληνική περίπτωση αποτυπώνει με ιδιαίτερα χαρακτηριστικό τρόπο τις συνέπειες του Brexit. Σύμφωνα με στοιχεία της βρετανικής υπηρεσίας HESA, τα οποία περιλαμβάνονται σε πρόσφατη ερευνητική εργασία του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, οι Έλληνες, που ξεκίνησαν σπουδές σε βρετανικά πανεπιστήμια μειώθηκαν από 4.240 το ακαδημαϊκό έτος 2020-2021 σε μόλις 1.515 το 2023-2024, καταγράφοντας πτώση 64%.

Πηγή: HESA, επεξεργασία στοιχείων στην ερευνητική έκδοση Post-Brexit Student Mobilities. 

Η εξέλιξη αυτή δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι η Βρετανία έχασε την εκπαιδευτική της ελκυστικότητα για τους Έλληνες. Έρευνα της Kubi Kalloo, που δημοσιεύθηκε το 2024, έδειξε ότι το 42% των νέων Ελλήνων, που ενδιαφέρονται να σπουδάσουν στο εξωτερικό εξακολουθεί να θεωρεί τη Βρετανία πρώτη επιλογή. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα εξελίσσεται σε μία από τις σημαντικότερες αγορές βρετανικής διακρατικής εκπαίδευσης παγκοσμίως: 34.200 φοιτητές παρακολουθούσαν το 2024-2025 προγράμματα βρετανικών πανεπιστημίων εντός της χώρας. Η εικόνα, που διαμορφώνεται είναι επομένως πιο σύνθετη από μια απλή υποχώρηση της ζήτησης καθώς η επιθυμία για βρετανικές σπουδές παραμένει, αλλά η οικονομική επιβάρυνση οδηγεί ολοένα περισσότερους ενδιαφερομένους στην αναζήτηση εναλλακτικών διαδρομών.

Το γεγονός, ότι η Ελλάδα αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αγορές διακρατικής εκπαίδευσης (Transnational Education – TNE) για τα βρετανικά πανεπιστήμια, αποτυπώνεται και σε σχετική έρευνα του British Council. Αυτό σημαίνει στην πράξη, ότι πρόκειται για φοιτητές που παρακολουθούν προγράμματα βρετανικών πανεπιστημίων χωρίς να χρειάζεται να μετακινηθούν στη Βρετανία αφού φοιτούν μέσω συνεργασιών με ελληνικά εκπαιδευτικά ιδρύματα, κολέγια ή άλλων μορφών εκπαιδευτικής παρουσίας.

Πρόκειται για αύξηση περίπου 49% σε πέντε χρόνια. Μάλιστα, το 2022-2023 η Ελλάδα ήταν η έκτη μεγαλύτερη αγορά βρετανικής διακρατικής εκπαίδευσης παγκοσμίως και η μεγαλύτερη εντός της ΕΕ. 
Οι υποτροφίες που κρατούν ανοιχτό τον δρόμο προς τη Βρετανία

Παρά το αυξημένο κόστος, η βρετανική ανώτατη εκπαίδευση εξακολουθεί να προσφέρει ευκαιρίες χρηματοδότησης σε Έλληνες φοιτητές, τόσο για την πραγματοποίηση ολοκληρωμένων μεταπτυχιακών σπουδών όσο και για βραχύτερες περιόδους ακαδημαϊκής έρευνας.

Σε αυτό το πεδίο, ενεργό ρόλο διαδραματίζει το British Council, ο διεθνής οργανισμός του Ηνωμένου Βασιλείου για τις πολιτιστικές σχέσεις και τις εκπαιδευτικές ευκαιρίες, ο οποίος λειτουργεί ως γέφυρα μεταξύ των εκπαιδευτικών συστημάτων των δύο χωρών. Μία από τις σημαντικότερες πρωτοβουλίες του, είναι το πρόγραμμα GREAT Scholarships, το οποίο υλοποιείται σε συνεργασία με βρετανικά πανεπιστήμια και την εκστρατεία GREAT Britain της βρετανικής κυβέρνησης.

Για το ακαδημαϊκό έτος 2026-2027, προσφέρονται έξι υποτροφίες σε Έλληνες υποψηφίους για μεταπτυχιακές σπουδές σε διαφορετικά επιστημονικά αντικείμενα. Κάθε υποτροφία αντιστοιχεί σε τουλάχιστον 10.000 λίρες για την κάλυψη των διδάκτρων ενός μονοετούς μεταπτυχιακού προγράμματος. Στο πρόγραμμα συμμετέχουν τα Cardiff University, King’s Business School, University of Bath, University of Glasgow, University of St Andrews και University of Warwick. Οι υποτροφίες αυτές αποτελούν σημαντική οικονομική ενίσχυση, χωρίς ωστόσο να καλύπτουν κατ’ ανάγκην το σύνολο των διδάκτρων ή των εξόδων διαβίωσης.
Το British Council αναμένεται να ανακοινώσει σε επόμενο χρόνο τα πανεπιστήμια που θα συμμετάσχουν στον νέο κύκλο του προγράμματος για το ακαδημαϊκό έτος 2027-2028.

Μια δεύτερη, εξίσου ενδιαφέρουσα δυνατότητα αφορά το πρόγραμμα βραχυχρόνιων υποτροφιών, που υλοποιείται σε συνεργασία με τη Βρετανική Πρεσβεία στην Αθήνα και το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ). Το πρόγραμμα απευθύνεται σε μεταπτυχιακούς και διδακτορικούς φοιτητές ελληνικών πανεπιστημίων, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν οργανωμένη εκπαιδευτική και ερευνητική παραμονή σε βρετανικό πανεπιστήμιο της επιλογής τους. Στόχος είναι να αποκτήσουν πρόσβαση σε ακαδημαϊκούς πόρους, να συνεργαστούν με ερευνητές και να συλλέξουν στοιχεία και εμπειρίες που μπορούν να αξιοποιήσουν στη συγγραφή της διπλωματικής ή διδακτορικής τους διατριβής.

Το πρόγραμμα πραγματοποιείται για πέμπτη χρονιά το 2026 και έχει ήδη δημιουργήσει ένα σημαντικό δίκτυο νέων ερευνητών. Σύμφωνα με τα στοιχεία, που παρέχονται από τους συνεργαζόμενους φορείς, από το 2021 συνολικά 148 υπότροφοι έχουν αξιοποιήσει τη συγκεκριμένη δυνατότητα. Για τον τελευταίο κύκλο επιλέχθηκαν 24 δικαιούχοι, εκ των οποίων 18 υποψήφιοι διδάκτορες και έξι μεταπτυχιακοί φοιτητές.

Ο νέος κύκλος αιτήσεων αναμένεται να ανακοινωθεί από τους αρμόδιους φορείς.

Το Brexit δημιούργησε και νέες εκπαιδευτικές οδούς

Η συζήτηση για τις επιπτώσεις του Brexit δεν περιορίζεται, ωστόσο, μόνο στις δυσκολίες, που προέκυψαν για όσους επιθυμούν να μεταβούν στη Βρετανία. Αξίζει να αναφερθεί, ότι η αλλαγή του εκπαιδευτικού και θεσμικού πλαισίου συνέβαλε παράλληλα στην ανάπτυξη εναλλακτικών μορφών συνεργασίας μεταξύ βρετανικών και ελληνικών πανεπιστημίων.

Η διακρατική εκπαίδευση (Transnational Education – TNE), μέσω της οποίας βρετανικά πανεπιστήμια προσφέρουν προγράμματα σπουδών και εκπαιδευτικές υπηρεσίες σε άλλες χώρες, αποκτά ολοένα μεγαλύτερη σημασία. Στο πλαίσιο αυτό, αναπτύσσονται συνεργασίες σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο, κοινά προγράμματα και δυνατότητες απόκτησης βρετανικών τίτλων χωρίς να απαιτείται η μόνιμη μετεγκατάσταση του φοιτητή στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει πλέον και η προοπτική λειτουργίας παραρτημάτων βρετανικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα, δημιουργώντας νέες επιλογές για όσους επιθυμούν να ακολουθήσουν ένα διεθνές εκπαιδευτικό πρόγραμμα παραμένοντας στη χώρα τους.

Η επιστροφή στο Erasmus+ και ο ρόλος του Βρετανικού Συμβουλίου

Μια σημαντική εξέλιξη στην εκπαιδευτική συνεργασία των δύο πλευρών έχει ήδη δρομολογηθεί με την επιστροφή του Ηνωμένου Βασιλείου στο πρόγραμμα Erasmus+ από την 1η Ιανουαρίου 2027. Η σχετική συμφωνία επισημοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2026 και αναμένεται να αποκαταστήσει σημαντικές δυνατότητες κινητικότητας, ανταλλαγών και ακαδημαϊκής συνεργασίας μεταξύ βρετανικών και ευρωπαϊκών εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.

Αν και η εξέλιξη αυτή δεν σημαίνει, ότι καταργούνται αυτομάτως οι υψηλότερες χρεώσεις για τους Ευρωπαίους, που εγγράφονται ως κανονικοί φοιτητές σε βρετανικά πανεπιστήμια, ανοίγει νέους δρόμους για όσους επιθυμούν να αποκτήσουν εκπαιδευτική εμπειρία στη Βρετανία μέσω προγραμμάτων ανταλλαγής και συνεργασιών των πανεπιστημίων τους.

Παράλληλα, εξακολουθεί να υφίσταται η δυνατότητα παραμονής στη χώρα μετά την ολοκλήρωση των σπουδών, μέσω της Graduate Visa, εφόσον πληρούνται οι προβλεπόμενες προϋποθέσεις. Ειδικότερα, από την 1η Ιανουαρίου 2027, η διάρκεια της συγκεκριμένης άδειας θα είναι 18 μήνες για αποφοίτους προπτυχιακών και μεταπτυχιακών προγραμμάτων, έναντι δύο ετών, που ισχύουν για αιτήσεις έως τις 31 Δεκεμβρίου 2026. Για όσους ολοκληρώνουν διδακτορικές σπουδές, η δυνατότητα παραμονής εξακολουθεί να φτάνει τα τρία χρόνια.

Σε μια περίοδο κατά την οποία οι εκπαιδευτικές σχέσεις Ελλάδας και Ηνωμένου Βασιλείου επαναπροσδιορίζονται, η ενημέρωση των υποψηφίων φοιτητών αποκτά ιδιαίτερη σημασία.

Το British Council εξακολουθεί να αποτελεί έναν από τους βασικούς φορείς ενημέρωσης και διασύνδεσης με το βρετανικό εκπαιδευτικό σύστημα. Μέσα από τις δράσεις του, τις συνεργασίες με πανεπιστήμια, τα προγράμματα υποτροφιών και τις πρωτοβουλίες ακαδημαϊκής κινητικότητας, διατηρεί ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας μεταξύ των δύο χωρών.