Πέθανε στα 81 του ένας από τους απαγωγείς της Πάτι Χερστ, της πλούσιας κληρονόμου που έγινε «Τάνια» και λήστεψε τράπεζα

Σε ηλικία 81 ετών πέθανε ο Μπιλ Χάρις, ένα από τα βασικά μέλη της ένοπλης ακροαριστερής οργάνωσης Symbionese Liberation Army (SLA) που είχε απαγάγει το 1974 την κληρονόμο της εκδοτικής οικογένειας Χερστ, Πατρίσια «Πάτι» Χερστ, σε μία από τις πιο παράξενες εγκληματικές υποθέσεις των ΗΠΑ τη δεκαετία του 1970.

Ο Χάρις πέθανε από καρδιακή προσβολή στις 10 Σεπτεμβρίου σε νοσοκομείο του Σαν Φρανσίσκο, όπως έκανε γνωστό η σύζυγός του, Ρεμπέκα Γιανγκ.

Γεννημένος στο Φορτ Σιλ της Οκλαχόμα, είχε υπηρετήσει στους Πεζοναύτες στο Βιετνάμ. Μετά την επιστροφή του στις ΗΠΑ φοίτησε στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, όπου εντάχθηκε στην οργάνωση Vietnam Veterans Against the War και σταδιακά υιοθέτησε όλο και πιο ριζοσπαστικές πολιτικές θέσεις.

Εκεί γνώρισε την Έμιλι Σβαρτς, με την οποία παντρεύτηκαν το 1971. Αργότερα εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Σαν Φρανσίσκο και εντάχθηκαν στη SLA, μια βίαιη ακροαριστερή οργάνωση που είχε γίνει γνωστή ήδη από το 1973 για τη δολοφονία του επικεφαλής των σχολείων του Όκλαντ, Μάρκους Φόστερ.

Η απαγωγή της Πάτι Χερστ

Στις 4 Φεβρουαρίου 1974, ο Χάρις και δύο ακόμη μέλη της SLA εισέβαλαν στο διαμέρισμα της 19χρονης τότε Πάτι Χερστ στο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας. Χρησιμοποιώντας βία, την άρπαξαν και την έβαλαν στο πορτ-μπαγκάζ μιας Chevrolet Impala.

Η Χερστ ήταν φοιτήτρια στο UC Berkeley και εγγονή του μεγιστάνα του Τύπου Γουίλιαμ Ράντολφ Χερστ. Αρχικά η SLA χαρακτήρισε την 19χρονη «αιχμάλωτη πολέμου» χωρίς να ζητήσει λύτρα. Στη συνέχεια απαίτησε από την οικογένειά της να χρηματοδοτήσει μεγάλη διανομή τροφίμων σε φτωχούς κατοίκους της Καλιφόρνιας.

Ο ίδιος ο Χάρις είχε δηλώσει χρόνια αργότερα ότι η επιλογή της Χερστ ήταν συμβολική, επειδή η οικογένειά της ήλεγχε έναν ισχυρό μιντιακό όμιλο, τον οποίο η SLA θεωρούσε «βραχίονα προπαγάνδας» της αμερικανικής κυβέρνησης.

Για εβδομάδες η Χερστ κρατούνταν κυρίως μέσα σε μια ντουλάπα σε κρησφύγετο της οργάνωσης στο Daly City και διάβαζε το προπαγανδιστικό υλικό της SLA με φακό. Τον Απρίλιο του 1974, η οργάνωση δημοσιοποίησε φωτογραφία της να κρατά όπλο, καθώς και ηχητικό μήνυμα στο οποίο δήλωνε ότι είχε πάρει το όνομα «Τάνια» και αποκήρυσσε την οικογένειά της και το κατεστημένο.

Λιγότερο από δύο εβδομάδες αργότερα, η Χερστ συμμετείχε σε ένοπλη ληστεία υποκαταστήματος της Hibernia Bank στο Σαν Φρανσίσκο, μετατρέποντας την υπόθεση από μια απαγωγή σε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα εγκληματικά δράματα της εποχής.

Η ίδια υποστήριξε αργότερα ότι είχε εξαναγκαστεί να ενταχθεί στην οργάνωση και ότι φοβόταν πως θα τη σκότωναν αν αρνιόταν. Ο Χάρις αμφισβητούσε επί δεκαετίες αυτή την εκδοχή.

Η αιματηρή κατάρρευση του SLA

Η αντίστροφη μέτρηση για την οργάνωση SLA άρχισε τον Μάιο του 1974, όταν ο Χάρις και η σύζυγός του παραλίγο να συλληφθούν ενώ επιχειρούσαν να κλέψουν ζώνη πυρομαχικών από κατάστημα αθλητικών ειδών. Το όχημα διαφυγής τους οδήγησε την αστυνομία σε κρησφύγετο στο νότιο Λος Άντζελες. Την επόμενη ημέρα ακολούθησε σφοδρή ανταλλαγή πυρών με τις Αρχές, κατά την οποία το κτίριο τυλίχθηκε στις φλόγες και έξι μέλη της SLA σκοτώθηκαν, ανάμεσά τους και ο ηγέτης της οργάνωσης Ντόναλντ ΝτεΦριζ.

Η οργάνωση επανεμφανίστηκε τον Απρίλιο του 1975 με ληστεία σε υποκατάστημα της Crocker National Bank στο Κάρμαϊκλ, έξω από το Σακραμέντο. Κατά τη διάρκειά της εκπυρσοκρότησε η καραμπίνα της Έμιλι Χάρις, με αποτέλεσμα να σκοτωθεί η 42χρονη Μίρνα Όπσαλ, μητέρα τεσσάρων παιδιών, η οποία είχε πάει στην τράπεζα για να καταθέσει χρήματα εκκλησίας. Η Πάτι Χερστ δεν βρισκόταν μέσα στην τράπεζα και αργότερα κατέθεσε ότι περίμενε σε όχημα διαφυγής.

Έπειτα από περισσότερο από έναν χρόνο καταδίωξης, η Χερστ και το ζεύγος Χάρις συνελήφθησαν από πράκτορες του FBI στο Σαν Φρανσίσκο τον Σεπτέμβριο του 1975. Η Χερστ καταδικάστηκε το 1976 για ένοπλη ληστεία τράπεζας. Η ποινή της μειώθηκε το 1979 από τον πρόεδρο Τζίμι Κάρτερ, ενώ χρόνια αργότερα της απονεμήθηκε χάρη από τον Μπιλ Κλίντον.

Η δεύτερη καταδίκη

Ο Μπιλ και η Έμιλι Χάρις εξέτισαν περίπου οκτώ χρόνια στη φυλακή για την απαγωγή και αποφυλακίστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Μετά την αποφυλάκισή του, ο Χάρις χώρισε από την πρώτη του σύζυγο και εργάστηκε ως ιδιωτικός ερευνητής. Το 1988 παντρεύτηκε τη δικηγόρο υπεράσπισης Ρεμπέκα Γιανγκ, με την οποία απέκτησε δύο γιους.

Περισσότερα από 25 χρόνια μετά τον θάνατο της Μίρνα Όπσαλ, ο Χάρις και άλλα πρώην μέλη της SLA βρέθηκαν ξανά αντιμέτωποι με τη Δικαιοσύνη. Το 2002, ο ίδιος, η πρώην σύζυγός του Έμιλι Χάρις και άλλα πρώην μέλη της οργάνωσης δήλωσαν ένοχοι για ανθρωποκτονία δευτέρου βαθμού. Κατά την ανακοίνωση της ποινής του το 2003, ο Χάρις ζήτησε συγγνώμη από την οικογένεια της Όπσαλ για τον ρόλο του στον θάνατό της. Καταδικάστηκε σε επτά χρόνια φυλάκισης και εξέτισε περίπου τέσσερα.

Σε συνέντευξή του το 2002 είχε επιχειρήσει να εξηγήσει τον τρόπο με τον οποίο έβλεπε το επαναστατικό παρελθόν του, λέγοντας ότι η ιστορία αντιμετωπίζει διαφορετικά όσους αμφισβητούν την εξουσία ανάλογα με το αν τελικά επικρατούν ή ηττώνται.