Ο θόρυβος της κίνησης αυξάνει τον κίνδυνο νόσου Πάρκινσον – Η ήσυχη γωνιά στο σπίτι που προστατεύει

Ο θόρυβος της κίνησης των αυτοκινήτων δεν αποτελεί μόνο μια καθημερινή ενόχληση για όσους ζουν στις μεγάλες πόλεις. Νεότερα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν ότι η μακροχρόνια έκθεση στην ηχορύπανση ενδέχεται να επιβαρύνει σταδιακά και την υγεία του εγκεφάλου, αυξάνοντας τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου Πάρκινσον.

Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα μεγάλης δανέζικης μελέτης, η οποία δημοσιεύθηκε στο JAMA Neurology και ανέλυσε δεδομένα από περισσότερους από τρία εκατομμύρια ανθρώπους.

Tι έδειξε η μελέτη;

Οι ερευνητές παρακολούθησαν κατοίκους της Δανίας ηλικίας άνω των 40 ετών, οι οποίοι δεν είχαν διαγνωστεί με τη νόσο Πάρκινσον στην αρχή της μελέτης. Η περίοδος παρακολούθησης κάλυψε τα έτη 2000 έως 2017, επιτρέποντας στους επιστήμονες να εκτιμήσουν τη μακροχρόνια επίδραση του θορύβου στις περιοχές κατοικίας.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι για κάθε αύξηση περίπου 11 ντεσιμπέλ στην πιο θορυβώδη πλευρά ενός σπιτιού, ο κίνδυνος εμφάνισης της νόσου αυξανόταν κατά περίπου 3%. Ακόμη μεγαλύτερη σημασία φάνηκε να έχει η έκθεση στην πιο ήσυχη πλευρά της κατοικίας. Για κάθε αύξηση περίπου 9 ντεσιμπέλ στη λιγότερο εκτεθειμένη πλευρά του σπιτιού, ο κίνδυνος αυξανόταν κατά 4%.

Παρότι τα ποσοστά μπορεί να φαίνονται μικρά, οι ερευνητές τονίζουν ότι ο θόρυβος από την κυκλοφορία αφορά ένα εξαιρετικά μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Επομένως, ακόμη και μια μικρή μεταβολή στον ατομικό κίνδυνο μπορεί να αποκτά ιδιαίτερη σημασία σε επίπεδο δημόσιας υγείας.

Πώς προστατεύει η ήσυχη πλευρά του σπιτιού;

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα της μελέτης αφορά τη διαρρύθμιση και τη θέση της κατοικίας. Όταν η μία πλευρά του σπιτιού ήταν τουλάχιστον 10 ντεσιμπέλ πιο ήσυχη από την πλευρά που έβλεπε προς τον δρόμο, αυτό φαινόταν να λειτουργεί ως ένα είδος «καταφυγίου» από τη συνεχή έκθεση στον θόρυβο.

Η δυνατότητα να βρίσκεται το υπνοδωμάτιο ή ένας χώρος ξεκούρασης σε αυτή την πλευρά μπορεί να περιορίζει τη νυχτερινή επιβάρυνση και να προσφέρει στον οργανισμό διαστήματα ουσιαστικής ηρεμίας. Αντίθετα, όσοι ζουν σε κατοικίες χωρίς καμία ήσυχη πλευρά εκτίθενται σε πιο σταθερό θόρυβο, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια της νύχτας. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, αυτή η συνεχής έκθεση μπορεί να είναι περισσότερο επιβαρυντική από έναν δυνατό αλλά περιστασιακό ήχο.

Πώς ο θόρυβος επηρεάζει τον εγκέφαλο;

Οι ερευνητές θεωρούν ότι η σύνδεση του θορύβου με τη νόσο Πάρκινσον είναι βιολογικά πιθανή και μπορεί να εξηγείται από περισσότερους από έναν μηχανισμούς. Η χρόνια ηχορύπανση μπορεί να διαταράσσει την ποιότητα και τη διάρκεια του ύπνου. Ο επαρκής ύπνος είναι απαραίτητος για την αποκατάσταση και την ομαλή λειτουργία του εγκεφάλου.

Επιπλέον, ο επίμονος θόρυβος ενεργοποιεί την απόκριση του οργανισμού στο στρες. Η παρατεταμένη αυτή διέγερση μπορεί να ευνοήσει τη φλεγμονή και το οξειδωτικό στρες, δύο διαδικασίες που συνδέονται με βλάβες στα νευρικά κύτταρα. Οι μηχανισμοί αυτοί μπορεί να επηρεάσουν περιοχές του εγκεφάλου που σχετίζονται με την παραγωγή ντοπαμίνης. Στη νόσο Πάρκινσον, η σταδιακή απώλεια των νευρώνων που παράγουν ντοπαμίνη οδηγεί στα χαρακτηριστικά κινητικά και μη κινητικά συμπτώματα της νόσου.

Ένας περιβαλλοντικός παράγοντας που μπορεί να αλλάξει

Η ακριβής αιτία της νόσου Πάρκινσον παραμένει άγνωστη. Η ηλικία, η κληρονομικότητα και η έκθεση σε ορισμένους περιβαλλοντικούς παράγοντες φαίνεται να συμβάλλουν, με διαφορετικό βάρος, στην εκδήλωσή της. Σε αντίθεση, όμως, με την ηλικία ή τα γονίδια, η ηχορύπανση αποτελεί έναν παράγοντα που μπορεί, τουλάχιστον σε έναν βαθμό, να περιοριστεί.

«Ο εντοπισμός δυνητικά τροποποιήσιμων περιβαλλοντικών παραγόντων αποτελεί προτεραιότητα για τη δημόσια υγεία», επισημαίνει ο Fernando Alonso Frech, νευρολόγος και ερευνητής στο HM CINAC Comprehensive Neuroscience Center, ο οποίος δεν συμμετείχε στη μελέτη. Όπως εξηγεί, επειδή ένα πολύ μεγάλο μέρος του πληθυσμού εκτίθεται καθημερινά στον θόρυβο της οδικής κυκλοφορίας, ακόμη και μια σχετικά μικρή αύξηση του κινδύνου μπορεί να έχει σημαντικές συνέπειες σε επίπεδο δημόσιας υγείας.

Τα νέα ευρήματα, σύμφωνα με τον ίδιο, ενισχύουν την ανάγκη για πολιτικές που θα περιορίζουν την αστική ηχορύπανση. Σε αυτές περιλαμβάνονται ο καλύτερος πολεοδομικός σχεδιασμός, η δημιουργία ηχοπετασμάτων, η μείωση της κυκλοφορίας στις κατοικημένες περιοχές και ο σχεδιασμός κτιρίων με προσόψεις, υπνοδωμάτια και χώρους ανάπαυσης λιγότερο εκτεθειμένους στον θόρυβο.

Πηγή: ygeiamou.gr