Αποστολή στη Χίο: Ένας περίπατος στον Κάμπο της, ανάμεσα σε περιβόλια με εσπεριδοειδή και πέτρινα αρχοντικά

Το πρώτο πράγμα που δηλώνει ότι έχεις μπει στον Κάμπο δεν είναι κάποια πινακίδα, είναι τα αρώματα. Νεραντζιές, μανταρινιές, λεμονιές, όλα μαζί δημιουργούν ένα μικροκλίμα μοναδικό και αξέχαστο. Πιο πέρα, πίσω από έναν ψηλό μαντρότοιχο κοκκινωπής πέτρας, ακούγεται ένα τρίξιμο: κάποιος έχει ακόμα μάγγανο και το γυρίζει.

Πίσω από τα τείχη της κοκκινωπής πέτρας

Περπατάς στα σοκάκια του Κάμπου και καταλαβαίνεις γιατί λέγεται λαβύρινθος. Στενά, στρωμένα με πέτρα, γεμάτα στροφές. Ο καλύτερος τρόπος να τον γνωρίσεις είναι με τα πόδια ή με το ποδήλατο. Πίσω από τους ψηλούς τοίχους, οι κήποι κρύβονται εντελώς. Έτσι ήταν πάντα εδώ: η ιδιωτικότητα ήταν, και είναι ακόμη, ιερή. Η πέτρα αυτή έχει όνομα. Είναι η θυμιανούσικη, από τα λατομεία του χωριού Θυμιανά. Πορώδης, με αποχρώσεις κόκκινου, καφέ και κίτρινου, επέτρεπε στους μάστορες να αναδεικνύουν δέκα διαφορετικά χρώματα στην ίδια πλευρά ενός σπιτιού. Από αυτήν χτίστηκαν οι μαντρότοιχοι και οι αυλόπορτες, με τα οικόσημα σκαλισμένα στο υπέρθυρο και τις ημικυκλικές αψίδες με εναλλάξ χρωματισμούς. Στον όροφο, το τσαρδί, η σκεπαστή βεράντα σε πέτρινη αψίδα, ήταν στρωμένο με αστρακιά, ένα ειδικό κονίαμα ανθεκτικό στην υγρασία, ενώ στις γωνίες υπήρχαν αγαλματίδια. Στον δρόμο, κάποια κιόσκια προβάλλουν ακόμα πάνω από τα κεφάλια των περαστικών, με πέτρινα καθίσματα.

Διαβάστε περισσότερα στο Travel.gr.